Kwentong Mitolohiya Novels & Stories

Mapanatag. Hindi niya maiwasang titigan ito. Mula sa paraan ng pagkakatuwid ng likod nito, sa paggalaw ng bisig habang hinahalo ang ulam, hanggang sa banayad na pagyuko nito para patayin ang kalan… parang may kung anong hindi niya maipaliwanag na humahatak sa kanya para manatiling nakatingin. Para itong si Adonis—ang diyos ng kagandahan sa mitolohiya. At kung may sinumang babae ang makakakita rito ngayon, tiyak mahuhumaling.

“Ito ay mitolohiya noong unang panahon. Noong magkadikit pa ang langit at lupa ay mayroon lamang kaguluhan. Ang sinaunang diyos na si Pangu at pinaghiwalay ang langit at daigdig sa isang hiwa lang gamit ang kaniyang higanteng palakol!” Huminga ito ng malalim bago magpatuloy. “Matapos ang paghiwalay nito sa langit at lupa ay iniwan niya ang higanteng palakol sa ating mundo, pero walang makahanap nito kahit saan. Hindi ko inakalang magpapakita ito ngayong araw, sa Incredible Sky Mountain.” Wow! Nagulat ang lahat nang marinig ang kwento.

The moon shines fully, illuminating the darkness outside and providing a glint of light to Svetlana’s eyes as she stared up at it while she sat on a bench with Ahrio next to her. “There’s a legend in Southeast Asian countries that whenever it’s the full moon, ghosts, monsters and other scary supernatural beings appear and roam the world of the living. Do you know that?” Ikniwento ni Svetlana ang isa sa mga nakakatakot na kwentong narinig niya mula sa kanyang pagkabata.

Bukod pa rito, ang kisame, mga pader, at sahig ay tila isang patag na slab. Mga pinta ng iba't ibang mitolohikal na hinaharap ang pumuno sa bawat sulok ng silid, kasama ang iskultura ng isang higanteng dragon na nakalagay sa itaas at isang lumilipad na phoenix sa sahig.

May nagawa silang masama para isumpa ang angkan namin sa loob ng mahigit 300 na taon. Dian Masalanta Nakaukit sa ibabaw ng marmol na puntod nila at katabi nito ang isang statue ng babaeng buntis na nakahawak sa tiyan nito. "Sino naman siya?" Tanong ko kay Gio. "Hindi mo siya kilala?" "Itatanong ko ba kung kilala ko?" Balik tanong ko sa kanya. Sandaling nanahimik si Gio, ganyan kasi 'yan kapag nasusungitan ko. "Siya ang goddess of love, conception, and childbirth, and the protector of lovers ng Philippine mythology." Sagot nito.

At saka, gusto ko ring marinig 'yong kuwento niya. "Nah-uh, they're not from here. Tungkung Langit and Alunsina were one of the Visayan deities o 'yong mga diwata rito sa Visayas." Deities? Diwata? Visayas? Visayan? Huh? "Visayan? Ibig mong sabihin dito sa atin? May ganoon ba? Akala ko greek mythology lang 'yon?" Ngayon ko lang kasi nalaman ang tungkol doon. Napag-usapan ba namin 'to sa paaralan? Bakit parang hindi ko narinig? Tulog ba ako? Umalis, lumabas, absent? Hindi ko alam.

Matapos maglakad-lakad, nag-flash ito ng puti at nawala. Kasabay nito, nawala ang inukit na unicorn sa bato. Agad na bumaling ang lahat kay James. Ngayon lang sila nakatagpo ng ganito. Dahil ang mga unicorn ay mga nilalang na mitolohiya, walang aktwal na nakita ang isa. Ang hitsura ba ng alamat na hayop ay nagpapahiwatig ng nalalapit na pagpapanumbalik ng espirituwal na enerhiya?

"Sa itaas ng mga ulap ay mitolohiya, sa gitna ay totoong tanawin, pero sa ibaba ay parang isang fairy tale. Hindi ba't pinagtagpi-tagping peke lang ito?" Biglang nagsalita si Ophelia habang itinuturo ang tinatawag nilang batang babae na nakapula. "Hindi. Isa itong mitolohiya mula simula hanggang dulo!" Napalingon ang lahat sa kanya. Nagpatuloy si Ophelia nang may determinasyon sa boses.

Pagod na ang matandang amo sa pagtatalo kay Hevan at ngayon ay hinihiling niya kay Ruby na resolbahin ang problema sa kanyang pangalan. Para sa kanya, ang pagpapakita ng lahat ng bagay na may kaugnayan sa mitolohiya ay maaaring magdala ng swerte, lubos niya itong pinaniniwalaan dahil mula pa noong siya ay maliit pa, itinanim sa kanya ng kanyang mga magulang ang mga kwento ng mga diyos at diyosang napakasumpungin. Mula sa mga diyos na namamahala hanggang sa mga nilalang na nagkakaribal sa mga diyos at diyosang namamahala sa Olympus.

Ang mga mortal na pinoprotektahan ng mga monghe ay naantig at humagulgol ng malakas. Sunod-sunod na dagundong ang pinakawalan ni Ksitigarbha. Ang nakakalulang Folly Bridge ni Persephone ay umaabot ng isa pang sampung milya na may walang hangganang kapangyarihang mahiwaga. Sa wakas, ang tribong Shura at ang undead ay dumanas ng mabibigat na kaswalti. Binomba pa ni Ksitigarbha ang daan-daang undead na mga barkong pandigma sa kalangitan. Nagsimula na silang umatras. Dumating sila tulad ng isang alon ng tubig at umalis din na parang alon ng tubig.