Novel & Cerita The Black Cat Edgar Allan Poe

patanong kong aniya. "Yes. Mr. Black is a half Japanese and has a really bad temper. One wrong move and your head will surely be detached from your body. In short, just a snap from his finger can make a certain person lose his life, " he explained and is probably trying to scare the hell out of me.

Tiningnan ko ng mabuti ang kabuoan nito hanggang sa may napansin ako na tila isang siwang sa katawan nito. I squinted my eyes and I saw someone wearing a black cloak. I don't know if it's a man or a woman but the person is holding a cane and there is a red mist coming out from the person's hand. The Venenata Negro seems to absorb the red mist. "Is that a person?" Biglang saad ko at itinuro ko ang direksyon kung saan ang naka blak cloak.

Ang isang unan ay nahulog na at yung duvet ay kaunti na lang ang kulang at mahulog na rin ito sa kama. Hinila ito ni Kuya Ford at ganun na lang ang panlalaki ng mga mata ko nang makita ko ang paa ni Atticus na lumabas doon. Mabuti na lang at hindi ito nakita ni Kuya Caleb dahil biglang may pumasok na pusa. It's a white cat with a pair of midnight black eyes. "Oh there's a cat!" Nanlalaki ang mga mata kong tumingin sa pusa at nagulat ako nang tumingin din ito sa akin.

Napupuno ng luha ang kanyang mga mata, ngunit tumatanggi siyang kumurap, para bang ang pagpikit ay magpapawala sa kanya ng kontrol. Pagkatapos ng ilang minuto, bigla siyang nagpreno sa harap ng isang maliit na gusali. Dito nakatira si Alex. Mabilis niyang pinatay ang makina, mariing binuksan ang pinto at sinara ito nang napakalakas na umalingawngaw ang echo sa kalye. Ang kanyang hakbang ay mabilis, kinakabahan, halos nanginginig.

Naramdaman ko ang biglaang pananayo ng mga balahibo ko. Papasok na sana ulit ako sa sasakyan ko pero bigla itong tumakbo. Sinundan ko siya ng tingin, huminto ito sa may kalayuan. Pagkatapos muli itong tumingin sa akin ng makita niyang tumingin ako ginalaw niya ang buntot niya bago ito muling tumakbo at tuluyang nawala sa aking paningin. Pinakalma ko ang aking sarili. It's just a black cat. Nothing wrong with that.

And a black cat appeared walking without any hesitation and walking innocently. He rubbed his body to a fragile vase na ikinanlaki ng mga mata ko. The vase moved at halos gusto ko na itong takbuhin ng talagang tumayo ito at parang naitulak nito ang vase at natumba ito and the vase broke and created a loud noise. My jaw dropped when everything went silent. And I can already feel the tension inside the room. I heard a small clicking of the gun, making ready for the trigger.

Nang mawala na sa paningin niya ang bata ay kaagad niyang binuklat ang papel at halos mamilog ang mga mata niya dahil sa gulat ng makita ang Sulat kamay ng babaeng matagal na niyang hinahanap. " Save me, Save us Papatayin kaming lahat. -Black house, kileyo." Kinuyom niya ang palad kasabay ng pagkalukot ng papel na hawak niya,at nag igting ang panga niya dahil sa labis na galit. Hindi niya alam kung sino ang nasa likod nito ngunit malakas ang kutob niya na Si Venus nga ang sumulat nito

Hindi man lang siya natinag. Humakbang si Black palabas ng cr. Ang bawat hakbang niya ay mabigat, mabilis, at punong-puno ng tindig. Hindi niya ininda ang mga sigaw ko. Bawat paggalaw ng balikat niya ay nagdudulot ng matinding kaba sa dibdib ko. Ano na naman ang gagawin niya? Sa’n baa ko dadalhin ng psycho na lalaking ito? Kung hindi man siya criminal dahil matinong tao naman ang kapatid niya e baka may sakit siya sa utak kaya kung ano-anong pinaggagawa niya sa akin!

“The shadows in my soul are not cast by the external world; they are the twisted silhouettes of my own demons.” –Edgar Allan Poe KAYTIE heaved a sigh of relief as she saw a car approaching. It quickly settled near to the back of the vehicle, where the men were riding.

Kinakabahan ako dahil baka may makakita at isipin na ako ang may-ari ng pusa. “Please, just go away baka mapagalitan ako,” I whispered to the cat but it didn't listen. I just sighed and let the cat take a nap in my lap. Napapatingin ako sa paligid ko dahil baka may makapansin at isumbong ako sa librarian. Goodness!