Laban Sa Tadhana Novels & Stories

Bumaba siya at saglit silang nag-usap ni Landon. "You owe me big time, man..." Ani ni Landon pagkatapos niyang tapikin ang balikat ng kaibigan. Mahinang natawa si Taj bago tumango-tango. "Yeah...yeah," tugon niya habang naiiling.

sabat ni Steph na ganun din ang ginagawa. "She's like gawa herself a superhero when she's hindi!" Turan ni Lana. "So we turo her a leksyon na, we bato rocks on her while she's running like a tuta," tawa pa nito. I wanted to roll my eye at their stupidity. They didn't even realize that the could be reported because of that. Tsk.

Yumuko si Adan at dinampi ang labi sa leeg niya, “hindi simpleng halaga ang pinakawalan ko para tulungan ka Ms. Zapanta, kung ayaw mo na magbago ang isip ko… Bakit hindi mo patunay na mas higit ang kaya mo na ibigay sa akin?” Hinawakan ni Adan ang baba niya at inangat ang mukha kapantay ng sa kaniya, “stick out your tongue.” Malamig na utos nito, mabilis naman na sinunod iyon ni Laura at nilabas ang dila habang mariin na pinikit ang mata. ~

Sa ibaba ng screen, may isang maliit na caption na lumitaw, nakasulat pa rin sa pulang titik. “We’re closer than you think, Mr. Laxamana. She is within arm's reach.”

Talagang ma sa satisfied ka dahil sa mahaba at medyo may katabaan din ang pagka lalaki nito. Dahil sa subrang kapaguran ay kapwa silang nakatulog agad. A/N: Grabeeee ka Laurence! manliligaw ka pa nga lang nagka tikiman na kayo kaagad. 🫣

sagot niya. "Sayo wala sa'akin meron, nakakahiya kaya Labs, palibhasa ikaw mabango ang hininga mo kahit bagong gising ka, ako nevermine na nga lang." saad ko sabay yuko kasi nahihiya talaga ako. "Look Lablab, wala naman akong naamoy na kakaiba. At ikaw naman yan kung meron man, madali lang naman solusyunan yan," biro nito.

"After all the years you've been away, do you think I will still waste a chance to let you go? If that's what you're thinking, then you're wrong. Dahil hinding-hindi na kita pakakawalan pa." Nagngitngit ang mga ngipin si Lunabella. Siraulo ba itong lalaking 'to? Hindi siya nito pakakawalan? Eh, paano ang mga anak nila kung ganoon? Tarantado talaga kahit kailan!

"Walang isda dito Thadd, naghahanap ako ng pangtangal ng libag." "Li-bag? What is that?" Napakamot ako sa ulo ko. "Hindi mo alam? Libag, kukurikapo, yung puwede nang taniman ng sibuyas at dahon ng kamote." "What? I cant understand what are you saying Basha. Ipakita mo na lamang sa akin kung ano yung Li-bag." Nakahanap ako ng makinis na bato at kinuha ko ang kamay niya para itesting.

Mahabang sagot ko kaya napabuga si lola ng isang malalim na buntong hininga. "Kung ganoon, hayaan mo nalang siguro na muli kayong pagtagpuin ng tadhana. Naniniwala pa rin kasi ako sa kasabihan apo na kung kayo, kayo talaga. At muli kayong pagtatagpuin kahit pa man gaano kalawak ang mundo." Madamdaming pahayag niya saka ako marahang tinapik sa braso. Gusto ko na sanang kusang kumilos at huwag ng hintayin pa ang tadhana sa takot na baka matagalan o baka talaga hindi na kami pagtatagpuin pa.

KABANATA - 10 Love tara na sabay na tayo maligo, para maka pag-almusal na tayo, bulong ko dito, parang wala na itong balak bumitaw sa pagkakayakap sakin. Hmmm sabay tayo? tanong niya na may pananabik. Landro baka naman sa banyo gawin ulit natin to, pwede ba dito lang natin gawin sa kwarto? pang uuyam nito, napakahalakhak ako sabay siil sa leeg niya, kiliting kiliti ito sa ginagawa ko. Tama na nga Landro tara magbihis muna tayo bago tayo lumabas, wika nito.