Laban Sa Tadhana นิยาย & เรื่องราว

Yumuko si Adan at dinampi ang labi sa leeg niya, “hindi simpleng halaga ang pinakawalan ko para tulungan ka Ms. Zapanta, kung ayaw mo na magbago ang isip ko… Bakit hindi mo patunay na mas higit ang kaya mo na ibigay sa akin?” Hinawakan ni Adan ang baba niya at inangat ang mukha kapantay ng sa kaniya, “stick out your tongue.” Malamig na utos nito, mabilis naman na sinunod iyon ni Laura at nilabas ang dila habang mariin na pinikit ang mata. ~

"After all the years you've been away, do you think I will still waste a chance to let you go? If that's what you're thinking, then you're wrong. Dahil hinding-hindi na kita pakakawalan pa." Nagngitngit ang mga ngipin si Lunabella. Siraulo ba itong lalaking 'to? Hindi siya nito pakakawalan? Eh, paano ang mga anak nila kung ganoon? Tarantado talaga kahit kailan!

"Walang isda dito Thadd, naghahanap ako ng pangtangal ng libag." "Li-bag? What is that?" Napakamot ako sa ulo ko. "Hindi mo alam? Libag, kukurikapo, yung puwede nang taniman ng sibuyas at dahon ng kamote." "What? I cant understand what are you saying Basha. Ipakita mo na lamang sa akin kung ano yung Li-bag." Nakahanap ako ng makinis na bato at kinuha ko ang kamay niya para itesting.

Mahabang sagot ko kaya napabuga si lola ng isang malalim na buntong hininga. "Kung ganoon, hayaan mo nalang siguro na muli kayong pagtagpuin ng tadhana. Naniniwala pa rin kasi ako sa kasabihan apo na kung kayo, kayo talaga. At muli kayong pagtatagpuin kahit pa man gaano kalawak ang mundo." Madamdaming pahayag niya saka ako marahang tinapik sa braso. Gusto ko na sanang kusang kumilos at huwag ng hintayin pa ang tadhana sa takot na baka matagalan o baka talaga hindi na kami pagtatagpuin pa.

KABANATA - 10 Love tara na sabay na tayo maligo, para maka pag-almusal na tayo, bulong ko dito, parang wala na itong balak bumitaw sa pagkakayakap sakin. Hmmm sabay tayo? tanong niya na may pananabik. Landro baka naman sa banyo gawin ulit natin to, pwede ba dito lang natin gawin sa kwarto? pang uuyam nito, napakahalakhak ako sabay siil sa leeg niya, kiliting kiliti ito sa ginagawa ko. Tama na nga Landro tara magbihis muna tayo bago tayo lumabas, wika nito.

At sa kabila ng kanyang katahimikan ay may bigat ang bawat salitang binitawan niya. “Kung nakatadhana ay magtatagpo kayong muli. Pero minsan din, ang tadhana ay nakaayon sa damdamin ng isang tao.” Malalim na sambit niya kaya napatingala na lamang ako sa kalangitan. Tama. Kahit pa siguro ang tadhana ang gumawa ng paraan para mahanap ko siya kung ayaw niya namang magpakita ay malabo din talaga iyong mangyari.

biglang tanong niya kaya napatingin ako sakanya. "Tadhana? Oo naman. Diba ang tadhana raw ay kung sinong lalaking para satin at nakatakda nating makasama, sila yung mga di mo akalaing nakatakda pala para sayo." sagot ko sakanya.

' “Alikabok sa alikabok, abo sa abo, tumawid sa tulay at uminom ng tubig ng Lethe upang makalimutan ang iyong buhay sa lupa.” “Ang oras ay walang hanggan, kalimutan ang nakaraan at tumungo sa timog na daanan patungo sa netherworld.” “Mister!” Biglang nagsalita ang bata. “Hmm?” “Kanina, may isa pang tito na sumapi din kay Lola, pagkatapos ay lumakad siya palayo kasama ang isang tiyahin. Sinabi niyang nais niyang matulog kasama ang titang iyon. Siguradong masama siya.“

Nagdikit ang kanilang mga labi samantalang sa ibaba ay hindi na maipagkakaila ang tindi at tamis ng bawat paggalaw. Pagkalipas ng ilang sandali, bahagyang inalis ni Thaleon ang kaniyang labi nang hindi itinitigil ang paggalaw sa ibaba. Tinitigan ng lalaki ang mukha ng kaniyang amo nang buong pagnanasa, na para bang gustong ipamukha sa babae na sa kaniya lang ito.

Ang bawat pag-angat ng balakang ng bilyonaryo sa posisyong ito ay lalong nagpaparamdam sa kanya ng kakaibang bigat at lalim na halos magpaikot ng kanyang mga mata sa sarap. Dahil sa likas na kahiyaan, nahihirapan si Thalie na magsalita nang mahahaba sa gitna ng ganoong sitwasyon. Kaya naman, sa bawat pagbaon ni Liam, maiiksing salita na lamang ang kaya nitong pakawalan sa pagitan ng kanyang mga malalalim na ungol.