Lady Won't You Save Me Mga Nobela at Kwento

HUMUGOT SIYA NANG MALALIM NA PAGHINGA. "All I need from you is to show a little bit of care to me because I am doing my best for you." Sa muli ay hindi kaagad nakasagot si Luca sa kabilang linya. Sandali itong natahimik. Kung hindi niya naririnig ang tilaok ng mga manok sa background nito ay iisipin niyang binabaan na siya nito ng telepono.

Leonardo's Point Of View Hindi ko mapigilang mapangiti habang magkahawak ang aming kamay ni Rhianna. Kapag hawak ko ang kaniyang kamay pakiramdam ko kayang-kaya ko lahat. Kayang-kaya Kong lampasan lahat. Siya ang nagiging lakas ko sa mga ginagawa ko. Tiningnan ko siya. Nagtama ang aming mga paningin, gumiti siya sakin na mas lalong naging dahilan ng pagbilis ng tibok ng asking puso. Those smile. Nakakawala ng katinuan. Binalik ko muli ang aking paningin sa dinaraanan having bang parin and kamay nito. Malapit na kami sa abandonadong gusali. Magaling si Harold sa lock picking kaya siya inatasan ko na tumingin dito sa abandonadong gusali.

Focus, Frances! Agad kong dinampot ang phone ko at minessage si Lyka , which is Lucas in real life. Desperado na akong magpa-save sa kaibigan kong baklang walang preno kung lait pero tagapagligtas ng buhay ko sa mga ganitong eksena. Me: Besh, call me ASAP. Emergency! Lyka: Ano na naman ‘yan? Don’t tell me tungkol na naman ‘to kay poging Prof natin?

"Hindi po malinaw sa pandinig ko kung bakit, basta't kailangan natin siyang maialis dito bao pa bumalik ang head namin. Baliw man ito, pero hindi ko maaatim na hayaang patayin ang taong ito. Hindi ako masamang tao, Sir. I'll do anything to save his life." Humanga siya sa ugaling mayroon ang babae. He knows, hindi rin nito kilala ang pasyente, pero nakahanda itong itaya ang lahat huwag lamang mapahamak ang lalaking ito. Kakaunti na lamang ang natitirang ganitong babae. He remembered Meadow. Matapang din itong babae. kaya naman idolo nilang magkakaibigan at hinihiling na makatagpo rin na tula nito. "Sir, tutulungan mo ba ako o hindi?"

Ngayon ay magkaharap na kami ni Carli na naka-upo habang napapagitnaan ng isang maliit na lamesa. “Hindi ba dapat ako ang dapat mangumusta sa iyo?” Huminga ako nang malalim. Para akong nabubulunan, senyales na naiiyak ako. “Bakit mo kasi ginawa ang bagay na ito?” Ngumiti siya at inabot niya ang pisngi ko upang alisin ang mga luha ko. “Saving you is never a regret, My Lady. Mahal kita kasi mahal mo rin ako,” sabi niya.

Hindi ko nga masiguro kung magkaibigan nga kami pero masaya ako dahil kahit papaano may ibang taong nasa tabi ko. Nilingon ko siya ng kalabitin niya ako, napatingin naman ako sa hawak niyang papel na iniaabot sa akin. “I can’t blame you if you’re afraid of me but this is what I assure you Amara, I will not do such things. I am grateful because you saved me even though you did not know me and thank you for that. I don’t remember anything but I’ll protect you, Amara. Thank you for saving me.” nilingon ko siya at nakangiti na siya sa akin ngayon kaya ngumiti na lang ako.

Iyong tipong wala ng ibang hahadlang para mahalin namin ang isa't isa. Just wait for me, Josh. Wait until I can finally fight for you. You're the one that I love. You're the man I want to be with for the rest of my life. I never thought that you will have a speacial place in heart. You thought me many things in life, including how to love. I can say that my heart belongs to the guy who saved me – the guy who saved me at that night. You saved me many times, from danger up to falling for you.

Nang mag-play ang video ay bumungad sa kanila ang isang payat na babae, kahit na sobrang payat ay kitang-kita pa rin ang angking kagandahan nito. Hawak-hawak nito ang isang maliit na unan na para bang may hiniheling sanggol. Hindi maikakailang sobrang ganda ng boses ni Salve habang kumakanta ito. “Turog na aki ko, turog na, among angel…”

saad ng boses ng isang babae. Dahil sa kadiliman ay walang maaninag ang lalaki na nababalot sa itim na balabal, pero natitiyak niya na kilala niya kung kanino galing ang naturang boses na iyon. "Elledea?!! nasaan ka?! Elledea!!! wag mo akong iwan!! mahal na mahal kita Elledea!!" sigaw ng lalaki na napapalibot sa kadiliman.

Nang marinig ito ni Lady Wilson, mayroon siyang takot na hitsura sa kanyang mukha, at umatras siya nang hindi nag-iisip. Akala ni Christopher na nawalan ng balanse ang matandang babae dahil nagulat siya. Kaya, nagmamadali siyang umabante para tulungan at suportahan siya. Bilang resulta, iwinasiwas ni Lady Wilson ang mga kamay niya nang nagmamadali at sinigaw sa takot, “Lumayo ka sa akin! Huwag mo akong hawakan! Hindi mo ba alam na sobrang lala ng sakit na AIDS?! Hindi pa ako nabubuhay nang sapat…”