Langit 소설 & 이야기

Which was more nerve wrecking, the deathly ground or his deathly stare, I could hardly differentiate. Pinilit kong ituon ang paningin ko sa kalangitan upang hindi ako malula. Mula rito ay kitang kita ang paglubog ng araw. The sky was a mix of yellow orange and pink colors. Sa baba ng kalangitan ay makikita ang iba't ibang building.

anito at talagang hindi ito nabulol sa maraming zero na nabanggit. Nagpatuloy ito, "Pero dahil kami ay Sansmith, at talagang mataas ang knowledge ng pamilya namin sa technology, nakagawa ang angkan namin ng ganitong telescope na may 0.000026 radians. Kaya expected na makikita mo ang tunay na appearance ng mga bagay sa outer space at kung ano talaga ang mga ito." Dahil sa sinabi nito mas nagkainteres siya. "Wait, ayusin ko lang para hindi maapektuhan ang mata mo sa light. The higher the radians, the more dangerous the impact."

“Napakasarap sa pakiramdam.” Sa langit, parang mga diamante ang kislap ng mga tala at bituin. Malinaw na nakikita ang iba’t-ibang stars constellations dahil walang kaulap-ulap at banayad pa ang ihip ng hanging Amihan. Ang higaan namin, parang niyebe sa lambot. In-order ko online para sa mga pagkakataong ganito. Malalaki ang aming unan at komportable.

Okay lang ang yumakap ako sa kanya dahil takot akong malaglag at masagasaan ide mission failed ako nito. Marami kaming nadaaan naglalakihang building na halos hindi ko na makita dahil sa gabi na, madilim na ang langit, may mga bituin na nagkikislapan sa taas isama mo pa ang halfmoon na nagbibigay ng kaunting liwanag kapaligiran. Naging dahan-dahan ang pagpapatakbo ni Adrious sa motor at kalaunan ay hininto na niya ang pagmamaneho sa tapat ng street foods.

Ilang oras na kaming nandito ngunit Hindi ko nakikitaan ng pagod si Jj. He really enjoy this moment..At ayokong sirain iyon..Wala namang pasok bukas kaya okay lang na kahit magpuyat muna siya ngayong gabi.. "Wow it's very beautiful po..it's really red!" Natawa ang lalaki..parehas silang nakatingin ngayon sa mahabang telescope.. "It's Antares Jj..the red supergiant star, it's the brightest object in the constellation of Scorpio"

Hindi nagtagal, ang sinag ng araw ay tumagos sa makapal na ulap habang lumulubog na ito sa kanluran. Ang mga ulap ay nanatili kahit na ang maliwanag na sinag ng araw ay tumagos. Ang reflection, refraction, at dispersion ng sinag ng araw ay naglabas ng makulay na ilaw, at nakakabighani ito para sa kahit sinong makakita nito. Nang lumubog na ang araw, silang dalawa ay nagising mula sa pagkamangha nila.

Sa sandaling ito, lalong lumakas ang ingay sa kanilang paligid, "Napakagandang nilalang na nasa langit!" Isang nilalang na makalangit? Saan? Sinundan ni Ben ang tingin ng lahat at tumingin sa unahan, agad na natigilan, "Naku, isa siyang nilalang sa langit!" Nanlalaki ang mga matang nakatitig sa kanya ang mga mayayamang binata sa paligid. "Kailan dumating ang isang makalangit na kagandahan sa BGC? Ngayon lang natin siya nakita!"

Nais daw nitong makita ang kabilang bahagi ng tabakuhan na hindi na nila nakita noong pumarito, sapagkat bumuhos ang malakas na ulan. Ayoko sanang isama si Mang Arnold, ngunit kakagaling lang namin sa simbahan, upang mag inquire kung kailan ang date na maaari kaming magpakasal, at marahil naawa sa akin ang simbahan, ang sabi nila ay fully booked na ngayong taon.