Langit Novels & Stories

Malamig na simoy ng hangin ang marahang dumadampi sa maputing balat ni Mina. Kasalukuyan ng nahihimbing ang lahat sa pag-tulog ngunit siya ay hindi pa. Marahil ay nais niyang pagmasdan muli ang napakagandang liwanag ng buwan na natatabunan ng ulap sa kalangitan. Hindi na sumasakit ang kaniyang mata dahil sa liwanag ng sikat ng araw twing umaga. Sa ganitong tanawin ay banayad ang kaniyang pakiramdam dahil hindi masakit sa mata ang liwanag ng buwan kung ikukumpara sa liwanag ng sikat ng araw tuwing darating ang umaga.

Ang payong ay patuloy na lumawak hanggang sa tuluyang natakpan ang mga taong ito! “Hindi ko makita!” "Si Goddess Lauren ay dapat na nagsusumikap! Tingnan mo, may gintong liwanag na lumalabas sa payong at dumiretso sa langit!" "Ito ba ang hudyat na ipinadala sa isang dayuhan na planeta? Bakit ito mahina? Halos imposibleng makita sa mata!" "Marahil hindi dahil mahina ang signal, ngunit hindi natin ito nakikita ng ating mga mata!"

Hindi rin kasi nakatulong ang mga kandila dahil mga plastic lang naman ito at display lang pala. Pagkatapos kumain ay sumandal sa upuan si Bellatrix. Napatingin siya sa mga makikislap na mga ilaw ng building, natabunan kasi ng mga ito ang langit kaya hindi niya makita ang mga bituin. “Ikaw ang nagluto ng mga pagkain?” pagbasag ni Bellatrix sa katahimikan. Napaangat naman ng tingin si Colter sa kaniya. Nagpunas ito ng pisngi at saka ngumisi.

"Bakit? Saan mo ba gustong pumunta?" "Kahit saan, basta mamasyal na lang tayo hanggang sa matapos ang gabing ito." Ito na ata ang magiging huling gabi namin, mahigit bente quatro oras na lang ang nakalagay sa kaniyang relos na bigay ni Constantine. "Sige. Gusto ko nga atang makita ang paglubog ng araw ngayon. Naalala mo 'yong hapon na pinanood natin ang sunset?"

bulong niya habang pinagmamasdan ang kumukutitap na bituin sa kalangitan, “sana’y isa ka sa mga bituin sa langit na nakatanaw sa akin. Sana’y binabantayan mo ako!” Inayos niya ang sariling katawan sa pagkakasandal sa sun lounger. Bagama’t walang araw upang makapag-sun bathing, nasisiyahan pa rin siya sa pagpapahingalay sa sun lounger na ukol para sa sunbathing, habang pinagmamasdan ang mga bituing kumukutitap sa madilim na langit.

at namalayan na lamang niyang pag-alo niya rito. Paano nga ba naman siya makakahindi sa hiling nito gayong nakakatunaw ang mga nakikiusap na mga mata nito? Na sa ilang sandali pa lang niya itong nakakasama ay ibayong damdamin na ang nabuhay na sa kaniya para rito? Mukhang gusto nga niyang ibigay rito ang langit, kahit na anong klase o kahulugan pa ng langit.

"Galit ka na ba at gagawin mo ang pagpatay at itapon ang katawan ko dito?" Sa sobrang inis niya ay nagdulot ito ng sakit sa dibdib. Pero nanatili siyang kalmado at mariing sinabi, "Iniulat ng weather station na magkakaroon ng kabuuang lunar eclipse mamayang 8:25 ng gabi. May observation deck sa tuktok ng bundok na may magandang tanawin at mataas na elevation. Dati itong isang sikat na lugar para sa mga mahilig sa astronomy."

Hindi nagtagal bago muling lumipat ang imahe, sa pagkakataong ito ay nagpapakita ng malawak at mabituing kalangitan sa kailaliman ng kalawakan. Walang patutunguhan na gumagala ang napakalaking spaceship ng Sun League... Sa isang paraan, parang multo itong gumagala sa kalawakan...

Malamig din ang hangin kaya ang sarap sa pakiramdam— "Aubree.." Bulong ni Cassandra sakin. Nilingon ko sya. "Mm?" "Naniniwala ka ba na ang mga bituin sa langit ay mga kalukuwa ng mga taong namayapa na?" All I know star is astronomical object consisting of a luminous spheroid of plasma held together by its own gravity and the nearest star to Earth is the Sun. Pero ayaw ko namang sirain ang kwento ni Cassandra. "Really?" Ang tangi kong nasabi.

KABANATA 26 NAPAPIKIT ang mga mata ko nang umihip ang malakas na hangin. Nang dumilat ako’y agad kong natanaw ang maliwanag na langit, na para bang hindi man lang nabahiran ng kahit konting dilim. Ang kombinasyon ng kulay asul na kalangitan at kulay puting mga ulap na nakapaligid dito’y nakakalmang pagmasdan. Para bang hindi ko na gugustuhin pang lumubog ang araw at dumilim nang husto ang magandang kalangitan.