Let Love Begin Novels & Stories

nakatitig ang binata sa mga mapupungay na mata ng kanyang asawa. “I love you more, honey,” malambing na tugon ni Lalaine. Pumikit ang binata at buong pusong hinalikan ang mga labi ng kanyang misis. THE END…

nakikiusap ang tinig na sabi ni Amy kay Jared habang nakasalikop sa baywang ng aking boyfriend ang dalawa nitong mga hita. "Malapit na rin akong makarating, Sweetheart. Lalabas na," ungol naman ni Jared na lalong bumilis ang pag-indayog ng katawan sa ibabaw ni Amy. Sa malas ay parehong hindi nila napapansin ang aking presensiya. Nakatutok lamang kasi ang pansin nila sa kanilang makamundong nararamdaman.

can't be stopped This is Love I hope this feeling never ends Is this Love Is this Love Because it feels Love found will do everything will do everything In order not to be far away in order not to be far away I'm just here 'I will not leave you I won't allow it even for a moment Get away from me Is it love? It feels the same Is this the beginning? can't be stopped This is Love I hope this feeling never ends Is this Love Is this Love Because it feels Love we found Hindi ko maiwasang matawa hindi kasi kagandahan ang boses niya, kala ko perfect na siya. Pagkatapos niya kumanta nakanguso lang siyang lumapit sakin. "It's my first time to sing, I sang for you, you just laughed. Didn't you like it

Malamang mapapansin niya talaga iyon dahil nga kanina pa kami napapasulyap sa isa't isa. "Yeaahh!" Napatingin kami ni Charleston kay Zarrah at doon napansin kong wala si Dion sa tabi niya. Muli kaming napatingin sa stage at doon nakita namin si Dion na may hawak na mic, na tila ba kakanta. Saglit pa ay tumugtog ang banda at natigilan ako sa kantang kakantahin niya. Intro pa lang ng kanta ay biglang bumalot sa akin ang kaba. Kung hindi ako nagkakamali, kanta iyon ng Def Leppard, na When Love and Hate Collide. Minsan ko nang narinig ang kantang iyon, at pakiramdam ko ay nababalot iyon ng saya at lungkot na sadyang noon ay hindi ko maintindihan.

Kaya sa halip na mag-ikot ay bumalik ako ng kwarto at mahiga muli sa master bedroom ni Earniel wala ako magawa kundi tignan ang mga gamit niya rito, mga damit niya na pagkuway paulit ulit kong inaamoy na para bang hindi nawawala at nakakapit lang, napansin kong may librong nakapatong sa study table niya kinuha ko at binasa ang pamagat sa labas “How to love?” Ang weird na nagbabasa siya ng ganun, nasa adult stage na siya ay hindi pa rin ba niya alam ang pag-ibig? Natatawa akong basahin ang libro, kaya pala ganun siya kumilos, dito niya pala natutunan ang lahat. Muling may kumatok si Servana muli, na may dala na naman na makakain! “Hindi ho ba parang kakain ko lang?” Parang ilang oras pa lang

Pareho nilang inabot ang tuktok ng Apo at halos kapusin sila ng kanilang mga hininga nang pareho silang bumagsak sa higaan. “I love you,” muling ani Darrius, at niyakap siya ng mahigpit. Napayakap na rin si Kariel at dinama ang init ng hubad nilang katawan bago pa tuluyang ipinikit ang mga mata at kalaunan ay nakatulog na rin.

--- Sa gabing iyon, habang nasa kanya-kanyang kwarto sina Maya, Ash, Ava, at Julian, pare-pareho nilang iniisip ang mga bagong simula na hinihintay sila. Love wasn’t just a feeling; it was a choice, a journey, and a promise to keep moving forward despite the uncertainties. At sa bawat hakbang, alam nilang hindi sila nag-iisa.

Nakatulog ito sa pagud sa pag-iyak. 'Forgive me for what I have done. In brings you more pain. Oh how I wish to take all of that for you to be free. You are so fragile and innocent. You deserve to be loved and to take care my dear. You don't even know how much I love you since the first time I saw you.' mga salitang binabanggit ng kanyang puso at isip habang tinitignan ang maganda at maamong mukha ni Rox.

At sino ka para magdesisyon niyan para sa akin? Hindi ako sumagot. "Anne, I only like you! Didn't you feel it? Hindi ba sapat iyong mga ginawa ko para ma-realize mo na mahal kita?" "Anne, I love you. And I still love you." Naiiyak siyang nakatingin sa akin. "I love you. I will love you better this time, promise. I won't give you any reason to doubt me and my feelings for you." "Please, take me back, please..."

Siya ang unang nagsalita. “Kerry, alam kong ang naging simula natin ay nagmula sa kakaibang kwento, pero Love, magmula nuon ay alam ko ng para sakin ka talaga. Ang paggiging totoo mo sa relasyon nating dalawa. Hindi lang dahil sa ngiti mong nagpapagaan ng araw ko, kundi dahil sa tapang mo. Pinakita mo sa akin na ang tunay na pagmamahal ay hindi laging perpekto, pero kaya nitong gawing buo ang pagkatao ko. Sa araw na ito, ipinapangako ko sa iyo ang lahat ng kaya kong ibigay sa iyo at sa anak natin. Hindi lang sa mga araw na puno ng saya, kundi pati sa mga araw na mahirap. Ikaw ang aking sandigan, ang dahilan kung bakit naniniwala akong kaya nating lampasan ang lahat. Mahal kita, Kerry, higit