Let Me In Novels & Stories

* beep * Narinig kong tumunog ang phone ko kaya tinignan ko agad. At agad ding lumabas ang ngiti ko ng makita ang pangalan ng panda ko. She excites me everyday. Di nya kasi ginagawa to araw araw kaya lagi akong naeexcite sa mga gagawin nya. Shes so unpredictable. Nakangiting binuksan ko ang text nya. ' meet me now.' Mas lumapad ang ngiti ko dun. Kita nyo to? Miss na ko ng panda ko! Nakangiting nagreply ako.

May cream pa sa mukha! "Nataranta ko nang ngalngalan mo ako sa phone. I thought you needed a friend. Kaya kara-karaka akong pumunta dito." Napangiti ako. Sweet din naman ang loka. "Kamusta na si Hailey?"

LEXIE ZIMMERMAN- Isang simpleng babae na puno ng dignidad, nangangarap ng isang simpleng buhay na may kapayapaan ngunit mahirap para sa kan’ya na makaalis sa poder ng mga Terorista. Ang unang misyon ni Lexie ay patayin si Cedric ngunit dahil sa maling impormasyon na natanggap niya, nabigo ang kanyang misyon. Sa halip na patayin si Cedric, iniligtas pa niya ito. Idineklarang traydor sa kanilang grupo ang dalaga, dahilan kung bakit gusto siyang patayin ng mga kasamahan niyang terorista. CEDRIC HILTON- Sa edad na 34 ay naging matagumpay sa buhay, siya ang batang bilyonaryo na naging Governor ng Montenegro City. Naging obsessed sa babaeng nagligtas ng kanyang buhay. Hindi tumigi

COHEN’S POV Maaga akong pumasok, hindi ko na muna sinabayan si Nics pero nagpaalam naman ako sa kanya kagabi. Balak ko kasi na abangan sa may gate si Bianca dahil kailangan kong ibalik yung ID nya. May rules kasi sa school na no ID no entry. Tumambay muna ako sa bench malapit sa main gate, tanda ko naman ang mukha nya kaya hindi na ako mahihirapan.

Hindi ko na ito kailangan pag isipan pa. Nag ring ang phone ko at iniisip ko ang masayang mga bagay tungkol kay Ethan. Ako ay isang babaeng masayang masaya, at walang kahit sino ang hahatak sa akin pababa. “Nasaan ka na ba?” Tumunog ang boses ni Letty mula sa speaker. Ito ang weekly meetup namin at medyo late ako. Sinisi ko si Ethan at ang ekspertong dila nito.

Mauunahan pa 'ata ako. Wala na akong pakialam sa exam namin bukas, aasa na lang ako sa stock knowledge ko. Tumayo ako mula sa aking p'westo at saka tinahak ang daan palabas ng library. Kung sinuman ang lalaking nangahas lapitan ang babaeng pinapangarap ko, siguraduhin niyang malaki ang laban niya sa akin. Tss! "Oh? Bakit hindi mo lapitan?" ani Thelmo na nakasunod sa akin.

MEC-MEC Maaga ulit akong gumising para maglakad. Gusto ko na itong gawin na daily routine ko. Ang sabi ni Tita Mireya ay maganda rin daw itong exercise. Kung noon ay bihira lang akong magpa-araw. Ngayon naman ay gusto ko na itong gawin palagi. “Apo, sasama ka ba sa akin mamaya?” tanong sa akin ni lola.

At tama nga. Maliit na puting papel, maayos ang sulat: > “For your strength today. Good luck at the meeting. —L” Napangiti ako. Walang pangalan. Walang Levi. Pero alam ko na. Siya lang naman ang gumagawa ng ganito. Pero bakit alam niya na may meeting ako?

“Meet me in the Master's office..” Natahimik ang lahat pati ako, Pero tumango lang ako. "O-Opo."

I took Humanities and Social Science for my strand because that's the only strand that was available when I enrolled. "Ang yabang mo naman porket naka-iPad ka. I bet galing 'yan sa sugar daddy mo," paratang niya. Malakas akong bumuntong-hininga. Ito pa bang bwisit na ito ang sisira sa peaceful life ko rito sa Pontevedra? "I am on my period that's why I'm kinda moody, just understand it."