Me Thinking Mga Nobela at Kwento

kinakabahan ako sa mga iniisip ko. "Let's think in a positive way, my little miss. Hindi tayo magkamukha, remember that, hmm. Look ang layo ng mukha natin" yeah, may punto naman siya na hindi nga kami magkamukha. Sana lang talaga na totoo ang mga naiisip namin. Sana nga lang.

Ayaw ko nalang mag-isip pa ng mag-isip. Baka kasi mamaya ay naiisip ko lang na ganon pero hindi naman pala talaga. I should be careful, ayaw ko ring manghusga agad. Pero mayroong isang bagay ang gumugulo sa utak ko. Ayaw kong komprontahin sa taong 'yon dahil ayaw kong makialam at baka mamaya ay personal na bagay pa iyon.

sagot niya naman. Madali akong pumunta sa bath tub at doon ay hinayaan kong bumuhos ang malamig na tubig saaking hubad na katawan. Masyado lang ba akong nag o-overthink na baka pagdating nang araw ay mailang kami sa isat-isa dahil doon? Fuck! Ilang beses nang may nangyari saamin pero bakit ngayon lang pumasok sa isip ko ang bagay na iyon?

Pinilig ko na lamang ang ulo ko para iwaksi ang tumatakbo sa aking isipan. Ano bang iniisip mo Chloe?

Panaginip! "Hindi ka pa ba aalis?" pagtataray ko saka ko siya nilampasan. Tinungo ko ang sala kung saan nando'n pa rin ang mga gamit ko. I need to work! I need to divert my attention to something else, because I might really going to lose my mind once I keep thinking about it. I really am so stupid! Sobrang lakas ng kabog ng aking dibdib at hindi ko na alam ang gagawin ko para pakalmahin ito.

Does it mean that i am aroused while thinking her? Oh well, dahil active lang ako that time...no wonder. "It can't be," sambit ko pa sa sarili at iniba ang iniisip, pilit kong siniksik sa utak ko ang mainit naming tagpo ni Grace sa banyo ng opisina ko, yeah! that's right, iyon dapat ang isipin ko. I start to masturbate that time. Gusto kong magparaos habang naliligo.

"I mean, hindi mo naman siya kilala personally. You didn't have to know." Lalo akong napasimangot. "Ang gulo talaga ng mindset mo, ano? Eh bakit isinama mo ako ngayon dito? Pinag-isip mo pa ako nang todo maghapon. Hindi tuloy ako mapakali..." Saka ko lang naisipang babaan ang boses ko. Nahiya ako sa makakarinig. "Ikaw lang naman ang nag-iisip nang nag-iisip..."

Nakatitig lang ako sa mahabang mesa, sa mga bakanteng upuan, habang pakiramdam ko unti-unting sasabog ang utak ko. Too many thoughts. Too many what-ifs. Ayaw ko ng ganito. Kapag nagsisimula na akong mag-overthink, wala akong natitirang pasensya. Hindi lang sarili ko ang naaapektuhan, pati mga taong nasa paligid ko, nadadamay. At ayokong maging ganon lagi.

Huminga lang ako ng malalim at hinayaan na lang siyang naglakad pabalik ng living room. Sumunod ako at umupo pero sa tapat niya at hindi na sa tabi niya. Sandaling naging tahimik, marahil malalim pa din ang iniisip niya. I can relate to that. Ganun din kasi ako kay EL. Ang tagal din bago yung seconds, minutes, hours, days, and now every other day ko na lang naiisip si EL. May progress na kahit papaano sa moving on stage ko. Hindi na masama.

A defeaning echoe have been roaming inside my office. While I comfortably let myself sit in my chair, leaning my back as I stare blankly at the ceiling of my office. I am not bored why I am at this position, but rather my mind was full of thoughts. What could be the next thing will happen?