Let's Eat In Korean Language の小説・ストーリー

Hindi porke peke ang kasal namin ay magpapaka-binata na siya. Iwinaksi ko iyon sa isipan at pinagpatuloy na lamang ang pagmamaneho papunta sa mall. Nang makarating sa mall ay kaagad akong hinila ng tatlo. Pumasok kami sa isang Korean Restaurant mukhang gutom na talaga ang tatlong ito. “Can I have tteokbokki please?” Mia asked plastering her puppy eyes. “Of course,” malawak ang ngiting sagot ko at saka tinawag ang waiter na kaagad namang dumulog.

wika naman ni Tilly. "Okay let's eat na!" utos ko at kumain na kami ng maayos.

Tumawa ako sa sinabi niya bago tuluyang pumasok sa kotse. We decided to eat first before going somewhere to apply for college. Nagtungo kami sa mall at napiling kumain sa isang Korean restaurant. “Magsi-cr muna ako. Babalik ako agad,” paalam ko sa kanila pagkapasok namin sa loob. Tumango lang si kuya Lucky at nagkibit-balikat si Hope. Walang sariling cr ang restaurant na iyon kaya sa pangkalahatan ako pumunta.

Napangiti ako nang malawak at agad iyong tinanggap. “Thank you, Yshmael,” saad ko na may matamis na ngiti, lalo na nang maamoy ko ang napakasarap na samyo ng sabaw. “Wala akong balak na bilhan ka niyan,” agad niyang pagtanggi habang iniiwas ang tingin. “Nagutom kasi ang kasama ko at pinilit niya akong kumain sa isang Korean restaurant. Iyan, ibinigay ko sa'yo dahil sobra iyan sa inorder niya.”

Hindi ko alam kung bakit habang pinagmamasdan ko sila ay nakangiti lang ako. "So, saan tayo kakain?" tanong ko sa kanila. "Sa Kyeopta!" sabay pa na sabi nila, naka-finger heart pa sila. "Saan 'yan?" Itinuro nila sa akin yung isang restaurant na korean pala ang menu.

Nakakagulat lang bakit andito siya ngayon dahil nalalagi na ito sa Korea kaya naman nakakapag-taka na andito siya ngayon sa harap ko at pina-gagalitan ako. "Jigeum mueos-eul meoggo sipni? " Ani niya. (What do you want to eat now?) Ngiwi ko naman siyang tinignan, anong pinag-sasabi niya? Mukha ba akong nakaka-intindi ng Korean sa lagay na 'to? "I mean, what do you want to eat?" He asked. "Huh? " Takang tanong ko. "Earlier you were mad because I was eating, now you're going to ask me to eat?" I said raising my right eyebrow.

Yummy! " Let's eat," aniya at naupo sa aking tapat. Dahan-dahan akong kumuha ng aking pagkain para hindi halatang excited akong tikman ang kaniyang luto baka magyabang na naman at lumaki ang ulo, delikado.

“Kung gusto mong kumain ng mga Korean dishes, sabihin mo lang kay Marsha. Isinailalim siya sa one month training para mailuto ang gusto niyo.” “P-po?” Alanganin si Eclaire kung ngingiti siya o mapapangiwi. Hindi niya ini-expect na big deal ang pagdating nila. “Hindi na po kailangan. Ang sabi ni Eomma… I mean, Mommy Marion, marami naman daw pong Korean restaurants dito kaya pwede kaming kumain doon kahit kailan namin gusto.” “Okay lang… Kahit mga desserts na lang ang iluluto ko para sa iyo,” tila nakahinga nang maluwag si Marsha sa sinabi niya.

Biglang namula ang pisngi ni Ivana nang marinig ang sinabi ni Brielle. Brielle kissed her temple and asked her. “Anong gusto mong kainin? Mag order na ako ng take out foods, anito habang nakatingin sa mobile apps na pag-oorderan nila ng pagkain. “Gusto ko ng Korean spicy food. Saka order mo rin ako ng desert ah,” “Okay, mag-korean food tayo,” Mabilis na naghanap si Brielle ng Korean food sa menu ng mobile apps. Matapos ang ilang minuto, ibinaba na nito ang cellphone.

Sumilip ako ng konti para makita ang isang korean food. "Samgyup ba yan?" parang nagliwanag ang mukha ko habang pinagmamasdan ang hinahain n'yang pagkain. "Yup," he said putting all the meat in one plate. "Kakaorder ko lang nito." "Patikim nga," kumuha ako ng chopsticks sa tabi pero sinalag n'ya ako para tusukin ang karne. Inis ko s'yang tinitigan. "Ang damot mo. Try lang naman, mukha kasing masarap."