Letter For My Parents の小説・ストーリー

, wika nito habang nakatangin sa nakangiti at proud na proud na lola. "To my dearest parents, who inspire me every day to be a better person. Thank you for everything, and I hope you'll be overjoyed with the best gift I could ever give you. Mom and Dad, your “apo” is on its way! In just a few months, you'll be the most amazing grandparents.", pahayag nito at halos lahat ng nasa bulwagan ay nagulat at hindi makapaniwala sa rebelasyon nito. Pati ang dalaga ay hindi makapaniwala sa isiniwalat nito. Wala pa naman siyang sinasabi tungkol sa pagbubuntis niya, bakit nalaman nito?

She just smiled at me and started to walk away, to leave. Petot and I were open to one another, it's just Mom is not. Well, there's nothing we can do because Mom didn't want to say it. Masaya pa rin talaga kapag okay kayo ng pamilya mo. Masaya pa rin talaga kapag okay kayo nang pamilya mo, Zack. I picked up my phone and started to type something and after typing, I read it before I sent it. "As I said, tutulungan kita sa parents mo. If you really want me to do that, meet me at this church." I texted Zack.

Nilgay ko sa sulat na iyon ang mga nais kong sabihin sa kanila at nagpasalamat rin ako sa mga ginawa nila sa akin bago ako nag paalam. Hello Mama, Papa, at Ate! Kumusta kayo diyan? Sana nasa maayos kayong kalagayan kasi ako pupunta ako sa maayos at payapa na lugar hehe. Ang unfair ko ba kasi uunahan ko kayo? Gano'n talaga kasi pagod na ako tumakbo kaya 'wag kayong magalit at sumunod agad sa akin ah! Kapag napagod kayo magpahinga kayo agad hindi yung sa dulo pa kayo magpapahinga.

Ulit na sabi ko. “Dad? Naririnig mo ba ako? Hellooo?” Tanong ko. “You called?” Tanong sa kabilang linya. Kumislap ang mga mata kong napatingin sa tablet. “Daddy!” Bulong na sigaw ko. Baka marinig pa ako ni Mommy eh. “What is it?” Tanong niya sa akin at napa ayos agad ako ng upo. “Dad, help me. Itatransfer ako ni Mommy sa ibang school!” Sabi ko.

Laking gulat ko na lang na mabasa ko ang mga nakasulat. "Hi anak, my little Princess Fiona. Masaya si Daddy na ikaw ang naging anak ni Daddy. Dahil, walang makakapntay sa kaligayahan na pinaramdam mo sa akin. Anak, ilang beses na akong hindi nakarating sa birthday mo. Dahil, marami akong mga ginawa. Pero, alam mo, miss na miss ka na ng daddy. Palagi ka sanang maging masaya diyan sa Cordova Family. Sapat na sa akin na makita kang masaya kahit patago lang. Pero, huwag mo sanang sisihin ang lolo mo at ang mga tita mo. Kung hindi ako makatungtong diyan. Dahil, gusto ka lang nila protektahan. Malaki ang pasasalamat ko na sila ang may hawak sa 'yo. Dahil, naniniwala ang Daddy na mapapabuti ang la

I need to hear what he wrote, even if it means getting my heart hurt even more. "Dearest daughter, by the time you are reading this we may not be around anymore... But I hope it won't come... However, if it did, I just want you to know that your Mom and I love you very much. Even if you're not in our arms anymore..." Namuo ang luha ko habang binabasa ni Kaiser ang letter ni dad. Sadly, Dad, you guys didn't make it.

At masayang binuksan ang papel niya. "Dear Mommy and Daddy, Thank you po kasi hindi niyo na ako pinapaiyak. Thank you po kasi magkasama na tayo. Kapag lumaki po ako, aalagaan ko kayo. Love, Rhenfield." Tahimik ang buong paligid. At muli na namang napuno ng emosyon ang lahat ng magulang sa loob ng gym. “Ako naman!” Masayang sabi ni Alexandra.