Novel & Cerita Letter For My Parents

Dahil doon, hindi masyadong humaba ang sermon ni daddy sa akin, at pinagsabihan lang din ako ni mommy na 'wag iyong uulitin. Gusto kasi ng parents ko na may update sila lagi sa akin lalo na pag lalabas ako kahit malaki na ako. Mahigpit sila sa akin pero naiintindihan ko naman sila. I know it's their way of showing how much they care about me. Lunes na Lunes, pero ang sakit pa rin ng buong katawan ko.

Hindi ko alam kong pinagloloko lang ba niya ako. "Kasi nakita ng Daddy mo at kinuha. Hindi niya pinakita sayo." "Nasaan na po ngayon ang letter na sinasabi niyo po?" tanong ko. "Nasa akin, sandali lang at kukunin ko.." wika nito sabay tayo at lakad patungo kong saan. Habang ako naman ay natutulala pa rin. Hindi ko alam kong ano bang magiging reaksyon ko kong sakaling mabasa ko ang sulat ni Mommy.

"Ofcourse, babe. Kapatid ko na 'yon eh." Bisperas na ng pasko nang tumawag ako kay Mommy para batiin siya. I also received greetings from Kiana wishing me a happy Christmas. I sent her a reply right away and happily greeted her back. Pati ang mga kamag-anak namin ay binati ko rin. I also sent a greeting to Daddy although we're not okay. I just want to. Besides, he's still my father.

Isang tango ang ibinigay ni Dad sa akin, "A letter conveys the real intention of the sender. Kahit na sabihin pang iyon ay isang apology letter, kung hindi sincere ang nagsulat ay mararamdaman mo pa rin iyon sa paraan ng kaniyang pagkakasulat." Napaisip ako sa sinabi ni Dad. Sa totoo lang ay hindi ako sanay sa ganoon lalo na at ang ipinakita lang nina Mama sa akin noon ay ang katotohanang hindi patas ang kanilang pagmamahal sa akin. Sinubukan kong balikan ang sulat para kapain kung ano man ang nararamdaman ko, pero hindi ko alam kung may naramdaman ba ako sa sulat na iyon.

sagot ko na lang. "How about the letter." may pasikong sundot pa si daddy sa tagiliran ko kaya napairap ako sa kanya. "You should have given the letter to me and mommy para kami na lang ang babasa." Ayoko nga! Pag yun ang ginawa ko sigurado akong habang buhay na akong aasarin ni daddy at mama. Everything was ding well in our family. But one night dad came home crying.

Ng mga sumunod na araw Zach and i decided to visit my parents para sabihin ang magandang balita. "Hi Mom, Hi Dad!" Inilapag ko ang bulaklak na bitbit ko nasa tabi ko si Zach "Kamusta po kayo? ako? ito magiging Mommy na, magkaka apo na kayo" Pinipigilan ko ang maluha "Sana nandito kayo para makita niyo siya at mahawakan" Naramdaman kong hinaplos ni Zach amg likuran ko.

Bago lumabas ng bahay, sinigurado ko munang may sapat na lakas akong harapin siya, 'yung tipong hindi ako magiging iyakin. Nag-iwan na lang ako ng letter kina kuya at mama kung saan ako pupunta, kung sino ang pupuntahan ko, at kung anong oras ako uuwi. I sighed again for the last time and wish that our talk will be good. Ayoko na ng panibagong away kay Ali.

Khairro looked at his dad. "Where's the letter?" "In the living room," his dad said, still watching the baby. Khairro went to the living room and found a letter. For Khairro Kendrix Rossi, Pasensya na kung iniwan ko sayo ang anak ko o ang anak natin.' Wag kang mag-alala, kukunin ko rin siya sayo. Sa ngayon hindi ko pa siya kayang buhayin, lalo na't nag-iisa lang ako at natanggal pa ako sa trabaho. Alam ko kasi diyan sayo, maaalagaan mo siya ng maayos at mapapakain. Pansamantala lang naman siya sayo at kukunin ko rin siya. Sana maging mabuti kang ama sa kanya. Alam kong naguguluhan ka ngayon, pero ipapaliwanag ko rin sayo pag nagkita ulit tayo. And his name is Kio.'

Binuksan ko ito. “Dear Nick, Hello my son, how are you? I know you're probably surprised to get this letter, but I feel like this is the only way I can say what I truly feel… Hawak ko ang liham habang nanginginig ang kamay ko. Unti-unti, tumulo ang luha ko habang binabasa ang sulat na puno ng pagsisisi. “I'm sorry that I couldn’t be a perfect father to you… but I tried. I really tried.”

bulong niya sa kaniyang sarili. Sandali pa ang lumipas ay muli niyang binasa ang isang letter na sobrang haba at talagang nagpa-realize sa kaniyang buong pagkatao. Dear Universe, Am I a good son? Why does my mother and father fight to each other. Hindi ba nila ako mahal at ganito silang dalawa? Gusto ko pong malaman kung ano ang sagot sa mga tanong na iyon. Ayaw kong maging isang anak na walang kompletong pamilya. Gusto ko nang masaya at kasama ko sina mommy at daddy. ‘Yong bang, sabay kaming matulog sa kama, nagkukuwentuhan ng kung ano-ano, manuod ng Tv series o movies, kakainin ng paborito naming pagkain, at pupunta sa mga lugar na gusto naming puntahan. Gusto kong bumalik sila sa isa’t is