Letter Later Novels & Stories

At ayun na nga, matapos noon ay binigyan kami ni mam ng oras para basahin ang mga letters na natanggap namin. "Basahin na natin! Unahin natin sayo, Magi!" excited na sabi ni Delancy kaya tinanguan ko naman siya at isa-isang tinanggal ang mga sticky notes na nakadikit sa akin. White: Sorry kung minsan naililista kita sa late. Kasi naman late ka naman na talaga kahit one minute yun, hindi talaga pwedeng palampasin eh. - Secretary Blue: Thank you for the friendship, Magi! - Julia na MAGANDA

kaya inulit ko ulit yung sinabi nya "N" sunod na letter na sabi nya "N" kaya inulit ko ulit yung sinabi nya "F" sunod na letter na sabi nya "F" kaya inulit ko ulit yung sinabi nya "I" sunod na letter na sabi nya "I" kaya inulit ko ulit yung sinabi nya "R" sunod na letter na sabi nya "R" kaya inulit ko ulit yung sinabi nya

Nagkulong lang kami roon habang nagmamasid. Sa pangatlong araw, Mikey pronounced again the word of the day. He reminded us that one letyer lasts only yhree days at ngayon ang huling araw. Sa aming pakikinig, nangilabot kami. There were 14 letters in the word of the day and 13 of them were already dead. This means... G. Letrang G ang huling letra nito. At alam kong hinahanap na kami ng mga killers ngayong araw na ito.

Your Future Love, T.E.F ... Hi Love, Successful kong inilagay ang letter ko sa locker mo. Kaya lang successful din syang kasama sa b****a. Don't worry, hindi naman ako magagalit. Hinabol ko yung janitor at kinuha ulit ang letter ko. Gusto kong malaman mo kung gaano kita kamahal. Kaya special ang bawat mensahe ko. Your Future Love, T.E.F ...

Me: Ah, ako nga pala ‘yong inaabutan niyo ng kaibigan mo ng numero sa Finesse. Um, my name’s Lyle. Matapos mag-reply, binalak na niya ang ipagpatuloy ang pagtatrabaho nang kaagad na nag-reply ang kausap. Nabigla pa rin si Lyle bagamat inasahan ang mabilis nitong response. Ang bilis kasing nag-ping ng notification, mukhang keyboard warrior pa yata itong ka-text niya. Nevertheless, wala sana siyang balak pansinin kaagad ngunit may kung ano sa mensaheng iyon na napukaw ang atensyon niya.

Ilang minuto bago dumating ang reply. Okay lang. Bukas na lang. Walang emoji. Walang “miss you.” Maliit na bagay. Pero may kurot. — Kinabukasan, mas maikli ang usapan. Hindi dahil may galit. Kundi dahil parehong may pride. “May ikukwento ka raw?” tanong ni Lea. “Ah… maliit lang,” sagot ni Miguel. “Na-approve na yung first phase.”

Just another command na parang utos ng hari. Matagal kong tinitigan ‘yung screen, ‘yung dibdib ko kumikirot sa tahimik na inis. ‘Yung dinner last week pa lang, parang test na — at hindi ko alam kung pumasa ba ako o hindi. Pero ngayon? Another round? No. Tinype ko agad: > I’ll send it instead. Send. Before I could change my mind. Five minutes later, nag-reply.

"Ei kasi, Dens hindi na tayo gaya ng dati.. Ilang weeks na din ang dumaan after my birthday. Nasanay akong laging may narereceive from you pag birthday ko pero ngayon.. Your present is so late.." "Sorry! Nahirapan kasi akong mag isip ng ibibigay sayo, Lei.. Are you not going to open it?" Tumayo ako para yakapin siya. Pagkapahid niya sa luha ko bumalin ako sa rectangular box na binigay nya saken. Nanlaki ang mga mata ko ng makita kong kwintas ito na may pendant na parang lalagyan. "There's a letter inside, Lei.. You have to read it..."

Agad kong prinint ang letter na ginawa ko at saka ko ito pinirmahan. Nilagyan ko din ito ng espasyo kung saan pipirma ang aking kaibigan na siyang may-ari ng kumpanya. Matapos ko ma-print ang naturang letter ay nagpadala din ako ng letter sa guro ni Angela through email ng request for transfer out sapagkat napagdesisyunan ko din na ilipat na ng paaralan si angela kasama ko. Matapos kong isulat ang mga letter ay natulog na ako sapagkat alas-kwatro na ng umaga.

Kay Leonel Lucas isang basketball player kaya kilala ko naman. "Hey, what up X" bati ng mga kasamahan nya. "Hey" sagot ko rin. "Wait bro, Someone wants to give you this letter" Sabi ko kay Leonel sabay abot narin. Magtataka naman nya itong kinuha mula sa akin. Pagkatapos ay magpasalamat para roon. Bago ko umalis nakita ko pa na itinapon nya iyong sulat sa basurahan. Akala ko ba important pero bakit tinapon lang nya? tanong ko sa sarili.