Level Up In Tagalog Novels & Stories

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Muling sabi ni Nexus. "Pero kapag bumalik siya dito o kapag nagkasalubong ang landas niyong dalawa, huwag mong kakalimutan na pasalamatan siya. Deserve niya 'yun." Ani Roniel saka ito tumayo na. "Oh siya, uuwi na ako at talagang nagrereklamo na ang katawan ko." Roniel then looked at him. "Umuwi ka na rin."

______ Kabanata 1 Call "Pano yan? Pano na pag-aaral mo?" Si Tanya ang one and only bestfriend ko. Nagkibit balikat ako. Naiiyak tuloy ako! Paano na ako? Wala na nga akong mga magulang, wala na ring susuporta sa pag-aaral ko. Naka-ilang beses na nga akong tumigil sa pagaaral sa sobrang hirap ng buhay hindi ko yata matatanggap na tuloyan ko ng hindi matatapos ang kurso ko sa kolehiyo.

Medyo tumahan na rin siya. "Let us go." saad ni Greg. Hila-hila niya yung ilang bagahe namin. Sumunod naman kami ni Tita pero huminto siya saglit kaya medyo nauna ako. "I think this is the best place I will choose to stay before I go to God's paradise,"mahinang wika ni Tita pero sapat na para marinig ko. Nagsalubong ang dalawang kilay ko dahil doon tapos ay hinarap ko siya.

I can't explain what exactly my feelin right now. "ooohh!mariin Kong nakagat aking ibabang labi ng sapuin nito Ang bilugan Kong pang-upo. Upang mas idiin nito sa kanyang mukha aking kabibe Habang malaya itong gumagalugad Ang kanyang mga labi sa gitna ng hiwa ko na ikinahalinghing ko ng sobra.

Umay. "Just shut up, mukhang higad." "Sinasabi mo ba na mukhang higad ako?" What a slow. Certified slow, Sittie. Hindi ko siya ka-level. Dito palang, alam ko na kung anong pagkatao niya.

“Hindi naging madali, lalo na at nabigo ako noon, pero nagtagumpay na ako sa wakas. Kung nagawa ko kaagad ito noong una pa lang, nasa third-grade ultimate god-level na sana ako tulad niyo!” “Dapat matuwa ka! Malakas na ang fighting prowess ng isang first-grade ultimate god-level! Hindi mo alam kung gaano karaming tao ang gustong-gustong makarating sa ultimate god-level. Higit pa rito, mabubuhay ka pa nang mas matagal kapag nakarating ka na ng ultimate god-level!” isang matandang lalaki mula sa Cabello family ang sumingit nang naiinggit. “Hay… tingnan mo ako. Nasa elementary level lamang ako ng true god-level sa ganitong edad. Hindi ko alam kung makakarating pa ba ako ng ultimate god-level sa

Napahinga ako ng malalim. "Fine, ano bang sasabihin mo? Shoot it," tumayo siya nang deretso, huminga nang malalim at bumulong ng alien words. "Gustokongmagsorrykasiangtangamo," napasimangot ako sa sinabi niya. "What the hell was that?" Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Ang kaniyang mga pakpak na yari sa apoy at ulap ay nakabuka, habang ang kaniyang tinig ay umalingawngaw sa bawat kaluluwa ng bampira sa mundo. “SA PAGLIPAS NG SANGDAANG TAON, AKING PINAGMASDAN ANG INYONG MGA LAHI,” dumagundong ang tinig ni Bathalang Agamus, habang ang mga mata niya ay naglalagablab ng galit. “SA BAWAT HENERASYON AY PUNO NG DUGO ANG LUPA, AT SA BAWAT UMAGA AY MAY NAGBABANGGANG PULANG AT PUTING MGA KAPATID. SAAN PATUTUNGO ANG INYONG LAHI KUNG WALA KAYONG ALAM KUNDI MAGGANTIHAN?”