Library Of Babel Novels & Stories

Umabot ako ng halos dalawang oras sa paglilinis. Napahinto ako nang makita ko ang isang pintong nakabukas. Nang silipin ko ang loob ng kwarto ay hindi ko mapigilang hindi mamangha sa sobrang dami ng librong nasa loob. Isa pala itong library. Hindi ko mapigilang hindi pumsok para tingnan ang buong paligid ng library. Pakiramdam ko, para akong si Belle ng Beauty and the Beast nang ipakita ni beast sa dalaga ang library nito sa kaharian.

sabi ng librarian "Sa kaklase ko po kase yan ma'am. Sabi niya madalas siya dito sa library tapos kaming mga kaklase niya ang pinagbibintangan na ninakaw ang kanhang gtech. Makakalimutin na yata yun." "Paano mo nasabing sa kaklase mo yan?" "ahmmm. May pangalan niya po at may bible verse na nakalagay." tiningnan naman lahat ng librarian ang ballpen.

bulong ko sa aking sarili. Pagdating ko sa library, agad akong nilapitan ng librarian. “Pass, miss?” Ipinakita ko at tumango siya. “Anong hanap natin?” “Uhmm… Noli Me Tángere, miss.” “Ohh, isang copy na lang ‘yung natitira. Nasa bandang wall, right corner. Good luck,” sabi niya bago bumalik sa desk niya. Sumunod ako, paikot-ikot pa ng halos sampung minuto bago ko sa wakas nakita ang libro, nasa fifth shelf, syempre ‘yung pinakamataas pa talaga.

Different kinds of books welcomed me. Sa gitna ng library ay ang couches na pwedeng upuan kung magbabasa ka ng libro. Lahat ng gusali ay may shelf na puno ng libro. May isang parang arkong daanan papasok sa isa pang kwarto na puno pa ng libro. Doon ako pumasok. Kasi kung sa mga libro ako sa labas titingin, pwedeng makita ako kung may dumaan. At least kung papasok pa ako sa loob ng arkong pintuan ay hindi ako makikita! And it looked mysterious that it immediately called me!

abangab! Book 2, will no longer available. lovlots Mysterious_darkness❤

“Hmm~” Bago pa niya matapos ang sinasabi niya, marahang tinaas ng lalaki ang kanyang baba gamit ang mainit nitong kamay, saka siya ibinaba para halikDariang kanyang pulang labi. Oras ito kung kailan dagsa ang mga taong lumalabas sa library para maghapunan. Isang gwapo at magandang babae, parehong may dating, na naghahalikan sa harap ng library—agad itong naging sentro ng atensyon.

Mahirap na, baka makita pa iyon ng librarian nila, tiyak na mapapagalitan siya dahil siya ang naka-duty. Natatandaan niyang nilabhan niya kahapon ang kaniyang paboritong basahan saka iyon pinatuyo sa roof deck ng library. Sa naisip ay napangiti ang dalaga. Oo, mayroon siyang paboritong basahan na ginagamit niya sa pagpupunas ng libro. At hindi siya pumapayag na gamitin iyon ng kahit sino. Ayaw kasi niya ng maruming basahan kaya nilalabhan niya iyon kaagad pagkatapos gamitin at pinatutuyo sa roof deck.

Parang may iniiwasang alaala. Ilang sandali pa, kailangan na niyang ilagay ang mga libro sa itaas. Dahil siya ang nagbaba ng mga iyon para mapunasan, siya rin ang umakyat muli sa hagdanan para ilagay ang mga ito. The library was really big kaya naman napakarami talaga ng libro. Ang bawat hakbang pataas ay may kaakibat na kaba—hindi niya alam kung dahil sa dami ng aklat o dahil baka biglang lumitaw si Lorenzo. “Mag-ingat ka,” paalala ni Manang habang sinusundan siya ng tingin, halatang kabado na baka may mangyari na namang hindi inaasahan.

I admit, gwapo nga si Kuya West pero hindi ganon ang standard ko, wala pa siya sa kalingkingan ng standard ko, nikatiting wala. "Sign ka lang dito hija." Tumango ako sa sinabi ng librarian at pumirma kagaya ng utos nito, hindi ko nilagay ang exact date na ibabalik ang libro dahil alam kong kailangan kong aralin halos lahat dito, alam kong kailangan kong basahin ang lahat para may tumatak na bagong salita sa utak ko. "Thank you ma'am."

Lahat nakaayos, walang alikabok—tiyak may housekeeper na dumarating pero wala ngayong staff sa paligid, per Killian’s strict privacy rule. Pumasok ako sa isang maliit na library—floor-to-ceiling shelves na puno ng leather-bound classics, modern economics references, at ilang Filipino poetry collections na kasing-precious ng first editions. Amoy lusaw na kandila at tuyong papel. Hinaplos ko ang spine ng “Mga Ibong Mandaragit” at napangiti. Hindi ko akalaing magbabasa siya ng Tagalog lit na ‘yon. Pinipilit kong huwag mahulog sa idea na baka masyado kaming magkasing-wavelength.