The Librarian Novels & Stories

Kung tutuusin hindi siya mukhang 2nd floor at basement kasi 2 steps lg yung hagdan pababa at pataas. Pagbaba ko, sangkatutak na bookshelves kaagad yung bumungad sa akin. Pabilog yung structure nung lugar. Unang pumukaw ng atensiyon ko iyong lamesa sa pinaka-gitna. Parang pwesto iyon ng librarian. May mga gamit pang nasa lamesa non na mukhang nailigtas sa sunog. The most interesting of them all? A History Ganoon ka-simple yung title pero parang may kung ano doon na pilit hinihila 'yung atensiyon ko.

Bibilisan niya lang ang pagkausap sa may-ari ng bar at dederetsyo agad sa agency. Kapapasok lang ni Stella sa lumanang library kung saan sumalubong sa kaniya ang nagtataasang bookshelf na daang-daang libro ang naroroon. Bungad sa library ay makikita mo ang librarian habang mayroong maraming lamesa sa gilid. Malawak ang library na iyon at sa kanang parte ay naroroon ang mga libro habang sa kaliwang parte ay mayroong space para sa mga magbabasa. Napatingin sa kaniya ang babaeng matanda na at mayroong soot na salamin. Ngumiti ito sa kaniya kung kaya limapit siya doon. “Agent white angel long time no see.” Inalis nito ang salamin na soot at doon ay nakita niya ang tunay na kulay ng mata nito.

I admit, gwapo nga si Kuya West pero hindi ganon ang standard ko, wala pa siya sa kalingkingan ng standard ko, nikatiting wala. "Sign ka lang dito hija." Tumango ako sa sinabi ng librarian at pumirma kagaya ng utos nito, hindi ko nilagay ang exact date na ibabalik ang libro dahil alam kong kailangan kong aralin halos lahat dito, alam kong kailangan kong basahin ang lahat para may tumatak na bagong salita sa utak ko. "Thank you ma'am."

May tatlo silang nag lalakihan na library sa buong Unibersidad at ang pinaka gusto niya puntahan ay ang pinaka malaki sa tatlo nasa dulo ito ng paaralan. Maganda kasi ang atmosphere roon, at maraming mga libro rin ang makikita at pwede mabasa roon. "Good afternoon." Bati sa kaniya ng isang estudyante naka assigned sa desk receptionist ng library. "Good afternoon. Wala si Ms. Clark?" Tanong niya rito. Madalas kasi talaga siya pumunta rito at nakilala na siya ng librarian. "Naka lunch break po." Tumango na lang siya rito at nag log in sa isang computer doon para malaman kung anong oras ka pumunta roon at lumabas.

Parang malapit na siyang mamatay. Nagpakilala ang matanda, “Ako ang librarian ng Mount Nothingness, si Quaiel Lexington. Ang tungkulin ko ay bantayan ang kwarto ng silid aklatan, kaya hindi ako nakaalis upang batiin ka. Patawarin mo sana ako, Your Holiness.” Hindi lumuhod si Quaiel kay James. Sa halip, bahagya siyang yumuko bilang paggalang.

a soft voice asked. Awtomatiko akong napahinto sa pagbabasa. Ibinaba ko saglit ang hawak na libro saka tumitig sa isa sa mga shelf. There, a saw the librarian together with a student. Base sa uniform niya, she's in high school. Well, her body is mature already for a high school student. Her curves are on the right places too. Mahaba ang buhok niya at plantsadong plantsado ang uniform. Hindi ko lang makita ang mukha dahil nakatalikod siya sa akin. I raised my brow.

diretsahang pang-re-real talk ko. Medyo tumaas nga yata ang boses ko at nasita tuloy kami ng librarian. Kaagad namang humingi ng paumanhin si Igan na tila halos bumaon sa lupa sa pagkapahiya. At saka mabilis na nag-ayos ng mga gamit at bigla akong hinila sa kung saan. Ano bang meron dito? Kung makakaladkad naman.

'Yong iba parang natatakot. "N-nasa library po, Señorita," anang isang katulong na sa tantiya ko nasa 30 years old na iyon. "'Nay belen," baling ko sa matandang katulong na nasa gilid ko. "Nasaan ang library niya?" "Eh Maam, kapag nasa library po kasi si sir Axel bawal po storbuhin." Mas lalong nag init ang ulo ko sa turan niya ayaw pala pa storbo ah.

Tumunog ng malakas ang librong nabitawan niya na nakakuha ng atensyon ng librarian. "Anong nangyari d'yan, Mr. Manzato?! Keep quiet please!" sayaw ng librarian. Napahalakhak na lang kami ni Clinton ng tumama ang noo ko sa nguso niya dahil sa pagkagulat ko sa librarian. Hinilot ko ang aking noo habang may ngiti pa sa labi.

Marahas na napabuntong hininga si Lexie saka inis na nilamukos ang papel na kanina pang naka tanga sa harap niya ay wala pa ring bakas ng kahit na anong tinta, sunod niyang pinagdiskitahan ang makapal na medical book na ang tanging na buklat niya lamang ay ang front page, padabog niya iyong ibinato at sa kapal niyon ay gumawa ng malakas na ingay dahilan para makuha niya ang atensyon ng ilan pang estudyanteng tahimik na nag aaral, nakuha niya pang irapan ang ilan sa mga ito, still feeling not contented, pilit niya muling inabot iyon, ibabato niya sana ulit nang pigilan na siya ng masungit na librarian. “Iha, excuse me lang ano? Hindi pag babato at pag dadabog ang alam kong paraan ng pag aaral