Life Is Worth Living Live Novels & Stories

Iyon na lang din yata ang magagawa ko, ang umiyak pagkatapos masaktan. Nang makabalik sa bahay ni Congressman ay nagbilin ako kay Christian na bilhan ako ng alak. Hindi naman na ito nagtanong pa, sumunod na lang ito. Pagkabalik nito ay agad kong nilangong mag-isa ang sarili sa loob ng k'warto. Sobra na akong nalulugmok, ano pa ba ang halaga ng buhay ko? Wala na akong nakikita pang halaga, walang-wala na.

Charter and Adrastos, No, all of the staffs of Live Suicide ay walang pinagkaiba. They think human as a tool that can be easily disposed kapag wala na silang kuwenta. Wala silang pinagkaiba sa magulang ko na ituring akong b****a dahil wala na akong kuwenta. Mayroong katanungan na gumugulo sa isipan ko. Maaari ba nating ihambing ang buhay ng tao sa mga mamahaling bagay tulad ng mga bag, damit, bahay, at iba pa upang magkaroon ng halaga at mga layunin sa buhay?

Mahigpit kong niyakap si Levi at yumakap din sa amin si Lucas. *** Marami at iba't iba man ang ating pinagdaraanan sa buhay, lagi lang nating tandaan na ito ay pagsubok lamang. Binigay sa atin ang pagsubok na ito dahil alam niyang kaya natin itong lagpasan. Gaano man kahaba ang kuwento ng ating buhay, tandaan na ang lahat ay may hangganan. Wakas...

Make them proud. "There are four questions of value in life. First, what is sacred? Second, what is the spirit is made of? Third, what is worth living for? Lastly, what is worth dying for?" I said, confidently facing the crowd. "The answer to each question is only one. It's only love." Ngumiti ako pagkatapos makahinga ng maluwag. Hindi ako nabulol, thank you Lord huhuhu. Napangiti sa akin ang judges at pinalakpakan ako pagkatapos.

Tiningnan niya 'to, at napairap ulit. "Buhay si Isaiah," aniya. "Kaya galit ka?" Tumaas ang kilay ng babae sa tanong ng lalaki sa kaniya. "Malamang, kamatayan lang naman nila ang kasiyahan ko. Kapag nawala na sila magiging payapa na ang pakiramdam ko. Mapapanatag na ako, pero ngayong nabubuhay sila. Naiinis pa rin akong isipin na buhay pa ang hayop na iyon."

“John Levine, tinatanggap mo ba si Jessica Stuart bilang asawa mo, gaya ng sagradong utos ng Panginoon… Para maging habang buhay na tapat sa kanya, ‘til death do you part?” Ang lahat ay nakatingin kay John, at ang mga camera ay nakapokus din sa mukha niya. [Wow, ang gwapo niya talaga! Wag kayong maging malapit masyado, kung hindi ay hindi ko mapipigilan na dilaan ang screen.] [Anong kabutihan ba ang nagawa ko sa buhay, at binigay sa akin ang kakabighaning tanawin na ito?]