Limitations Quotes Novels & Stories

SABRINA'S POV “Limits,” simula niya, boses na mababa at mabagal, parang bawat salita ay pinipili nang maingat. “Una, dapat maintindihan mo na hindi lahat ng function ay may value sa bawat punto. May mga pagkakataon na lalapit ka sa isang numero, pero hindi ka makakarating doon nang eksakto. Iyon ang limit.”

Isa pa may limit ang amount na pwedeng i-transfer sa isang araw, five hundred thousand lang para sa isang private account. Kaya hindi rin ako nakakuha ng pera. Maraming requirements pang kailangan at kailangan pa nilang i-review iyon. Hindi ko naisip na maaring mahirapan akong mag-transfer ng malaking halaga dahil ku-kwestyunin talaga kung saan iyon nanggaling at legitimate ang magiging transaction.

“Mr. York, anong nangyari?” Isang naguguluhan na Yvonne Xavier ang nagtanong kay Harvey sa kanilang Ferrari. “Tatawag ako at tatanungin ang tungkol doon." Ginawa nga iyon ni Harvey York, at natulala nang nakuha niya ang sagot. Sabi niya, “Sabi sa akin ng bangko, ang default spending limit ng card ko ay seven hundred and fifty thousand kada buwan. Dahil nag-withdraw ako ng seven hundred and fifty thousand in cash kamakailan, lumagpas na ako sa aking quota. Kung gusto kong taasan ang limit, kailangan kong pumunta sa bangko at pumirma ng agreement.”

"30% is the limit." Kinagat ni Erwan ang kanyang labi. "30% is the limit of the contract, not your limit." "Mr. Erwan, that's enough, do you really want to eat meat and not give me soup?" Hindi na nagsayang pa ng oras at salita si Erwan. Instead tinawag niya si Veronica.. "Veronica, send Mr. Clifford off." "20% is 20%!" Miranda said anxiously, "Brother, you just make less money."

Tanong ko sakanya kaya napalingon sya. "Zen! Naririnig moba yang sarili mo? Mag bestfriend kami, alam mo kung anong nagiisang rule ni khai sa pakikipagdate diba!" Singhal nya pa. Oo nga pala! The one and only rule of kaizer is not to date a friend. "You can be an exemption!" Singhal ko. Ayoko kase na patuloy syang manahimik nalang at patuloy na masaktan hindi nya pwedeng yun lagi.

tanong niya. “Okay ang proposal niya. Goods sa akin ang loan but not the partnership.” “Takot na takot?” “Ikaw ba, papayag kang makatrabaho ang lalaking mahal na mahal ni Loren? Na alam mong any time ay pwedeng maagaw sayo ang babaeng mahal mo?” “Oo na, naiintindihan na kita. Actually, alam ko naman na yan na ang magiging sagot mo. Pero yung sa loan part lang, bigyan lang natin ng limitation. I mean, hindi buo.”

Dito inilatag ni Lian ang desisyon ng Konseho—isang solusyong hindi puro pagtanggi, kundi balanseng pagtanggap sa pagbabago nang hindi isinasakripisyo ang mga prinsipyo. “Hindi namin ito isasara magpakailanman,” sagot ni Lian. “Sa halip, bubuksan natin ito—ngunit sa ilalim ng mga tuntunin na magsisiguro na ang daloy ay mananatiling maayos. Narito ang ating mga kondisyon: Magkakaroon ng limitasyon sa dami ng sasakyang maaaring pumasok at ang dami ng produktong maaaring ilabas o ipasok.

Muling naupo si Zia ngunit nagsindi lang ng sigarilyo si Louie… Siya naman itong hindi na natuto ay naghintay muli. Hanggang sa inilabas nito ang wallet para kunin ang credit card. “May limit na hanggang two million ito kada buwan. Kapag kinulang ay magsabi ka lang.” Bahagya siyang napanganga. Hindi akalaing sa kabila ng lahat ay kaya pa rin palang magpakatao ni Louie. Kung sana noon pa man ay ganito na ito.

Sila na kasi ni Lay and our parents still don't know about it. "Why? May boyfriend ka na ba, Hope?" Asked Dad. Nanlaki ang mata ko at agad na umiling. Narinig kong natawa sina Faith at Love. Sa akin pa nabato ang sinabi ko. "I'm okay with you having boyfriends. Para naman ma-experience niyo namang kiligin," natatawang sabi ni Mommy. "As long as you know your limitations lang ha? Tapos hindi makakasagabal sa studies. Okay ba?"

Nanatiling tahimik si Zoe, pagkatapos ay pumayag siya. Ngunit pagkatapos nila huminto sa harap ng ATM, galit na galit si Bob habang bumalik siya. “Walang hiya! Pwede ang ako kumuha ng tatlong libo sa isang withdrawal!” Hindi alam ni Zoe na ang mga ATM ay may ganitong limit, dahil hindi pa sila gumamit ng cash at lagi silang may sapat na pera sa mga credit card nila. “Tatawag ako sa banko,” Ang mabilis na sinabi ni Bob.