Limitations Quotes 소설 & 이야기

Nanatiling tahimik si Zoe, pagkatapos ay pumayag siya. Ngunit pagkatapos nila huminto sa harap ng ATM, galit na galit si Bob habang bumalik siya. “Walang hiya! Pwede ang ako kumuha ng tatlong libo sa isang withdrawal!” Hindi alam ni Zoe na ang mga ATM ay may ganitong limit, dahil hindi pa sila gumamit ng cash at lagi silang may sapat na pera sa mga credit card nila. “Tatawag ako sa banko,” Ang mabilis na sinabi ni Bob.

Sabi niya, “Sabi sa akin ng bangko, ang default spending limit ng card ko ay seven hundred and fifty thousand kada buwan. Dahil nag-withdraw ako ng seven hundred and fifty thousand in cash kamakailan, lumagpas na ako sa aking quota. Kung gusto kong taasan ang limit, kailangan kong pumunta sa bangko at pumirma ng agreement.” “Pfft…” Hindi mapigilan ni Yvonne na malibang siya. Hindi niya kailanman inasahan na may ganoong talagang pangyayari. Si Harvey ay walang imik din na ang ganoong bagay ay nangyari sa kanya. Tila kinakailangan na niyang dumaan ng bangko o magkaka-problema siya sa kanyang araw-araw na paggastos.

Paliwanag ko. “Kaya nga nauso ang salitang limitasyon e. Hindi ko naman sinasabi na makipagharutan ka sa kanya. Ang akin lang, hayaan mong may patunayan sya sa’yo. Ayaw mo noon, mas makikilala mo sya ng lubusan. Kung iniisip mo ang trabaho mo, hindi ‘yun maaapektuhan kung alam mong limitahan ang mga kilos mo. ‘Yun lang naman ang akin e.” Opinyon ng Kuya ko. Ramdam kong nakuha na ni Kenneth ang loob nya. Hindi ko na ipinagtataka kung bakit ako pinupush ng Kuya ko ngayon. “Ano ng gagawin ko?”

Dito inilatag ni Lian ang desisyon ng Konseho—isang solusyong hindi puro pagtanggi, kundi balanseng pagtanggap sa pagbabago nang hindi isinasakripisyo ang mga prinsipyo. “Hindi namin ito isasara magpakailanman,” sagot ni Lian. “Sa halip, bubuksan natin ito—ngunit sa ilalim ng mga tuntunin na magsisiguro na ang daloy ay mananatiling maayos. Narito ang ating mga kondisyon: Magkakaroon ng limitasyon sa dami ng sasakyang maaaring pumasok at ang dami ng produktong maaaring ilabas o ipasok.

Muling naupo si Zia ngunit nagsindi lang ng sigarilyo si Louie… Siya naman itong hindi na natuto ay naghintay muli. Hanggang sa inilabas nito ang wallet para kunin ang credit card. “May limit na hanggang two million ito kada buwan. Kapag kinulang ay magsabi ka lang.” Bahagya siyang napanganga. Hindi akalaing sa kabila ng lahat ay kaya pa rin palang magpakatao ni Louie. Kung sana noon pa man ay ganito na ito.

Sila na kasi ni Lay and our parents still don't know about it. "Why? May boyfriend ka na ba, Hope?" Asked Dad. Nanlaki ang mata ko at agad na umiling. Narinig kong natawa sina Faith at Love. Sa akin pa nabato ang sinabi ko. "I'm okay with you having boyfriends. Para naman ma-experience niyo namang kiligin," natatawang sabi ni Mommy. "As long as you know your limitations lang ha? Tapos hindi makakasagabal sa studies. Okay ba?"

Nilakasan ng staff ang kanyang loob nang ilabas niya ang POS machine, “Madam, pakisigurong kakayanin ito ng single-day transaction limit ng bank card niyo. Marami ang mga card users na nasa $1,000,000 lamang ang limit ng withdrawal bawat araw. Pakiusap, pakikontak na lang ang bangko niyo kung hindi sapat ang transaction limit niyo.” Sa pagkakataong ito, tila ba nauubusan na ng pasensya si Sophie habang nasa tabi, “Bakit ba ang dami niyong tanong? Hindi niyo ba pwedeng i-swipe na lang ang bank card? Kung hindi ito kakayanin ng transaction limit namin, sa tingin mo tatayo kami lang kami rito nang walang ginagawa?”

Napakunot-noo si Lucas, tila sinusubukang hulihin ang isang emosyon na kanina pa niya nararamdaman ngunit hindi niya maipangalan. “Paano kung tiniis mo?” tanong niya, mababa ang boses. Kung pinili nitong manatili, ano ang ibig sabihin noon? “Kung ganoon,” sagot ni Louise, seryoso na ngayon, “ibig sabihin gusto ko talaga ang babaeng iyon.” Sandali itong tumigil bago nagpatuloy. “Pero sa isang relasyon, may limitasyon ang bawat isa. Kapag ubos na ang puntos mo, kahit gaano mo pa siya kagusto, mawawala rin siya sa ‘yo.”

Sinubukan nina Jackie at Zac pigilan ang kanilang tawa dahil nakita nilang nagulat ako. “Hey, tito mo ako,” reklamo ko. Tiningnan ako ni Claire na parang magka-edad lang kami at wala siyang pakialam sa kung ano man ang sasabihin ko at kung mahalaga ba ‘yon o hindi. “Ano ba ‘yon?” “Limits,” sabi ko, at sapat na iyon para maintindihan niya. “Hindi pwede! No chance! Wala kang itinakdang limitasyon ng ginawa mo ang kasunduan natin. Ikaw ang lumapit sa akin kaya walang babaguhin. Akin na ang card mo!” Singhal ni Claire.

Tahimik si Jasper sandali, saka huminga nang malalim. “I rarely drink that much,” depensa niya. “But listen.” Tumuwid siya sa upuan, seryoso ang tono. “I am a normal man with needs. And you are my wife. I don’t want to find someone else outside. Do you understand?” Napatigil si Zoey. Oo, naiintindihan niya. Ngunit hindi iyon nangangahulugang madali. “I understand,” sagot niya sa wakas. “That’s why I want a limit.” Bahagya siyang nagdalawang isip bago nagsalita. “Once a week.”