Little Nightmares 2 Mono Novels & Stories

Isang malutong na mura nag sagot nito. "Nagsasayang ka lang ng oras at pagod." I pressed the remote and once again, released another snake. The one on his back. "Say hi to Russel. He's number six on the list and a sleepy one." Nilingon ni Nite nang bahagya ang ahas at kita ko nang mariin itong mapapikit. Ngumisi ako. Is he calling his God now? This is fun. "Madrigals. Faustis. Cortez or the Laos. The list is endless."

Sisikapin kong mabuhay para mabigyan sila ng hustisya ni Tatay. Makikiusap ako sa kanya na wag akong patayin pero bago ko pa mabuksan ang aking bibig nauna na itong magsalita sa akin. "Close your eyes kid, it's just a nightmare." Ang huling salitang narinig ko, bago ako nawalan ng malay. __________________________

Panimulang sambit nito and I just ball my fist waiting for his next words. "Kulang pa Dawn, because I want you to remember my name as your greatest nightmare. Ito ang araw na hindi mo makakimutan kailanman. An advise for you Dawn." "Never mess with Flix Montero because you'll face hell and you'll bleed. Kahit umiyak ka walang mangyayari Dawn all you need to do now is to face your fate. The fate of being a slut forever." Parang lumubog na ang buo kong pagkatao sa mga sinambit nito, nawala na rin ang pag-asa na kanina ay kumatok sa aking puso.

Dali-dali akong lumabas ng banyo pagkatapos ko n'on. Kakalabas ko pa lang ng banyo ay naririnig ko na ang pagbubunganga ni Mama. “Ikaw talagang bata ka, bakit ba hindi mo magawang gumising ng maaga? Bakit ba hindi ka nag-aalarm?!“ panenermon ni Mama. Nakita ko namang nakabusangot ang kapatid ko habang sumusubo ng kanin. “Ma, dapat bang kasama sa pagsubo iyang sermon mo? Mas nabusog pa ata ako diyan kaysa sa kinain ko ngayon eh,“ pangangatwiran ni Miro.

“Wala man ‘yong mas maganda mong kapatid, puwede na rin ikaw. Ikaw ang sasama sa akin ngayong gabi!” Hinablot niya ang kamay ni Kimberly at hinila ito palabas. “Hindi po! Mama! Papa! Ayoko po!” sigaw ni Kimberly habang umiiyak sa takot. “Tulungan niyo ako!” “Teka lang, Mr. Soriano! Bata pa po si Kimberly, baka hindi pa niya kayo kayang pagsilbihan nang maayos. Maghintay po tayo kay Nathalie, ay!, "

Siya rin ba ang nabanga ko kanina? ISANG araw na siyang may lagnat mula ng muntik na siyang malunod. Mabuti na lang at kompleto ang medicine na dala ko kaya hindi ako nahihirapan na maghanap dito na ipapainom sa kaniya pero hindi ko pa rin maiwasan na mag-alala lalo pa pabalik-balik ang lagnat niya. “Pagaling ka na Baby... Please, nag-aalala na si Mommy,” Pinunasan ko ang luha ko.

Takot na takot at naiiyak na tinaas niya ang dalawang tuhod at niyakap iyon. It happened again. The nightmare. Pero sa pagkakataon na iyon ay may mas malinaw na detalye. Ngayon ay may isang misteryosong tinig na siyang tumatawag sa kanyang pangalan. At ang tao sa daan bago siya mahulog sa bangin, nag-iwan iyon ng malaking katanungan sa kanyang isipan. Nang maalala ang oras ay agad siyang lumingon sa bedside table kung saan nakapatong ang digital alarm clock niya. Pasado alas-tres na ng madaling araw, hindi niya namalayan na nakatulog siya. At sa dalawang oras na iyon nahimbing siya ng tulog, agad siyang dinalaw ulit ng masamang panaginip na iyon.