Little Nightmares 2 Mono Mga Nobela at Kwento

Naanlipungatan ako ng makarinig ng mga mahihinang pag-uusap. Hanggang sa isang malakas na tili ng isang batang babae. It's Neeca. Napakurap ako saglit hanggang sa paunti-unting minumulat ang aking mga mata. “Yay my Mommy is waking up!" malakas na tili ni Neeca. Halos lumubog ito sa malambot na kama nang lumundag ito at pagapang na lumapit sa akin.

What kind of witchcraft did she put on him? Mariin siyang napapikit nang may imahe na naman ng babae na umuungol sa sarap na pinalalasap niya ng gabing iyon. He can see the body and hear the moans and groan, whenever he's having a nightmare. Yeah it’s a nightmare.

Nakasuot din ito ng cap kaya bahagyang natatakpan ang mata ng lalaki. “`Ne, gusto mo ba ng pera?” tanong ng lalaki sa kaniya. PARANG nalulunod sa napakalalim na karagatan si Celeste nang magising siya mula sa panaginip na iyon. Naninikip ang dibdib niya at kinakapos siya sa paghinga. Awtomatikong naglandas ang magkakasunod na luha sa kaniyang magkabilang pisngi. Napahawak pa siya sa dibdib niya at isinandal ang likod sa headboard ng kama.

Lumipas man ang ilang araw na wala silang communication nito hindi pa rin talaga nawawala sa kanya ang pag asa na magkaka sama sama ulit silang mag-anak. Nahiga siya sa kama at ipinikit ang kanyang mga mata hanggang sa nakatulog na rin siya. Kinabukasan matapos niyang magising sa isang masamang panaginip napatingala siya. Para kasing totoo ang lahat. Sa panaginip niya ay kasama ng kanyang asawa si Denver Monasterio. At kahit anong sigaw niya at tawag rito ay hindi man lang ito nalingon sa kanya. Iyak siya ng iyak at habol ng habol pero sumakay lang ito sa sasakyan at umalis. Doon na natapos ang kanyang panaginip.

Ramdam niya ang epekto sa kanyang katawan ang sanhi ng hindi niya pagiging komportable sa pagtulog. Bumalik sa kanyang ala-ala ang mga nangyari kagabi, hindi nga pala umuwi si Mona matapos ang engkwentro nila sa babaeng maliit kaninang madaling araw. Muli nga pala niyang pinagsawaan kagabi ang laspag ng katawan ni Mona, dahil sa hindi niya malamang dahilan ay para siyang muling inatake ng libog ng dahil sa maliit at mataray na babae kagabi. Aaminin niyang kahit si Mona ang ka-s*x niya kagabi ay ini-imagine niya na ang babaeng maliit ang siyang kaulayaw niya.

Ilang linggo na ang nakalipas matapos ang ginawang gulo nang mga Domingo. Tahimik ang gabi. at mula sa bintana ng penthouse, kitang-kita ang liwanag ng mga bituin at ang halos walang galaw na siyudad sa ibaba. Alas-dos ng madaling araw. Malalim na ang tulog ng karamihan, ngunit hindi si Yukisha. Gising siya, mulat na mulat habang nakahiga. Kanina pa siya nagpapalit-palit ng pwesto sa kama. Pinipilit niyang balewalain ang nararamdaman, pero habang lumilipas ang mga minuto, parang may maliit na boses sa loob ng tiyan niya na paulit-ulit na sumisigaw. “Mangga. Maasim. Bagoong. Ngayon na.”

Ani ko na inakay na siya na lumabas. Paglabas naman naming ng room ay agad ko na silang pinababa habang ako ay naiwan sa room upang isarado ito, sana namn ayain ako ni Vyzion na maging date niya sa darating na Heart's Night kasi kung hindi ako ang partner niya, bakit pa siya aattend kung gano'n?. Nang ma lock ko naman na ang pinto ng silid namin ay nag tungo na rin ako upang bumaba patungo sa open Area sa likod kung saan gaganapin ang Hearts night. "Alli!"

At ipinapaalala ng mga peklat sa likuran ko ang pinagdaanan ko ng gabing iyon. Pero pinipilit kong labanan ang takot na iyon at tanggapin ang nangyari. Iniisip ko na hindi pa iyon ang pinakamalalang maaari kong maranasan kapag muli akong pumasok sa buhay ni Jyn. Well, I guess I am too crazy in love with him because despite those nightmares that I got, I still want to be with him. “Asper!” sigaw ni Miracle sa akin nang sagutin ko ang tawag niya. “Kezia called and told me that you went out of your house alone.”

Nagpa alam ako kina nanay na iakyat ko muna sa kwarto si Zaylon. Pahirapan ang pag akyat ko sa bawat baitang ng hagdan. Naka limang baitang palang ako pero hinihingal na ako. Saglit akong tumigil para magpahinga. Napa angat ako ng tingin sa ikatlong palapag ng bahay nang bumalot sa loob ng kabahayan ang malalim na boses ni Enrico. “ETHAN JAKE MONTEFALCO THE SECOND SON. WHERE ARE YOU!!”

Maya-maya ay napansin ni Lyka na nasa harap lang pala niya si Tony, nakaupo sa gilid ng kama. Mas lalo siyang nailang. “Sir— I mean… Tony… okay lang ako.” Bahagyang napataas ang kilay ni Tony. “You’re not okay.” Napatahimik si Lyka. Hindi niya alam kung bakit, pero parang nababasa ng lalaki ang nararamdaman niya. “Sometimes nightmares come from memories,” dagdag ni Tony. Bahagyang nanlaki ang mga mata ni Lyka. “Do you… remember something?”