Little Nightmares 2 Mono Novels & Stories

Nanatili siya sa pwesto nila. Lumalim na ang gabi at napatingin siya sa relo. It's twelve midnight! Madami na silang nainom. "Girl! Come on!" hila ni Lindsey. Napangiti siya at nahilo sa nainom nila. Tumayo siya at sumama sumayaw sa gitna at nagsimulang gumiling, nakikita niya ang DJ sa unahan na sumasayaw na din habang inaayos ang mga tuno ng tugtugin.

Sa gitna ng date ay may tatawag, ilang sandali ay may helicopter na sa rooftop, ang resulta break agad. "Shh, baka magising siya sa ingay mo Janus," pagsaway ni Eldred. "Ginigising naman talaga natin siya," pabalang na sagot ni Ellsworth sa nakakatandang kapatid. "Oo nga pala, akala ko kasi ay normal na tulog lang." Napabuga ito ng hangin. "Baby damulag, gising na, huwag mong talunin si Sleeping beauty, remember, you are the beast, joke lang. Gising na seryoso ako."

Ilang linggo na ang nakalipas matapos ang ginawang gulo nang mga Domingo. Tahimik ang gabi. at mula sa bintana ng penthouse, kitang-kita ang liwanag ng mga bituin at ang halos walang galaw na siyudad sa ibaba. Alas-dos ng madaling araw. Malalim na ang tulog ng karamihan, ngunit hindi si Yukisha. Gising siya, mulat na mulat habang nakahiga. Kanina pa siya nagpapalit-palit ng pwesto sa kama. Pinipilit niyang balewalain ang nararamdaman, pero habang lumilipas ang mga minuto, parang may maliit na boses sa loob ng tiyan niya na paulit-ulit na sumisigaw. “Mangga. Maasim. Bagoong. Ngayon na.”

Pinanood lang niya ang babae, na para bang ina-analyze gaya ng pag-aanalyze nito sa kan'ya. Luna cleared her throat, shifting slightly sa kanyang kinauupuan. "Have you been experiencing any changes since our last session?" Sandaling nanahimik si Damon. Nakatitig siya sa maliit na plaka sa mesa na may pangalang "Luna Herrera, R.Psy" bago siya muling nagsalita. "Nightmares." Napatigil si Luna. "Nightmares?" Tumango si Damon. "Recurring. Vivid."

At mas lalo siyang natakot dahil alam niyang ang lalaking ito ay mas mapanganib kaysa pagkakakulong. "Your real nightmare is only beginning." ---- SAMANTALA, sa Santiago Residence... Kahit hirap makatulog ay pinilit ni Talia na pumikit. Kahit kumikirot ang kanyang dibdib dahil alam niyang ang gabing iyon ay araw ng engagement party ni Caden at Jessica.

Ani ko na inakay na siya na lumabas. Paglabas naman naming ng room ay agad ko na silang pinababa habang ako ay naiwan sa room upang isarado ito, sana namn ayain ako ni Vyzion na maging date niya sa darating na Heart's Night kasi kung hindi ako ang partner niya, bakit pa siya aattend kung gano'n?. Nang ma lock ko naman na ang pinto ng silid namin ay nag tungo na rin ako upang bumaba patungo sa open Area sa likod kung saan gaganapin ang Hearts night. "Alli!"

At ipinapaalala ng mga peklat sa likuran ko ang pinagdaanan ko ng gabing iyon. Pero pinipilit kong labanan ang takot na iyon at tanggapin ang nangyari. Iniisip ko na hindi pa iyon ang pinakamalalang maaari kong maranasan kapag muli akong pumasok sa buhay ni Jyn. Well, I guess I am too crazy in love with him because despite those nightmares that I got, I still want to be with him. “Asper!” sigaw ni Miracle sa akin nang sagutin ko ang tawag niya. “Kezia called and told me that you went out of your house alone.”

Nagpa alam ako kina nanay na iakyat ko muna sa kwarto si Zaylon. Pahirapan ang pag akyat ko sa bawat baitang ng hagdan. Naka limang baitang palang ako pero hinihingal na ako. Saglit akong tumigil para magpahinga. Napa angat ako ng tingin sa ikatlong palapag ng bahay nang bumalot sa loob ng kabahayan ang malalim na boses ni Enrico. “ETHAN JAKE MONTEFALCO THE SECOND SON. WHERE ARE YOU!!”

Ramdam ko parin ang sakit sa ibang parte ng katawan ko "But dad how is mommy tired? Hindi ba siya nakatulog ng okay last night?" Boses naman ni Ally ang narinig ko "No baby, mommy had a nightmare kaya hindi sapat ang tulog niya" I can sense how Lucian is serious with his answer kaya tahimik akong napabuntong hininga What a lame excuse Lucian! bulong ko sa akong sarili

Kabanata 3: Familia “Aryan? Hija? Bakit ang aga mong nagising?” Tanong ni Lola Amari habang lumabas siya sa kwarto. Mag ala sais pa lang ng umaga pero kanina pa akong alas kwatro gising. Kahit sobrang late ko na natulog kagabi dahil naninibago ako sa kapaligiran ko ay kusang nagising ang katawan ko. “Nasanay na po ako gumising ng ganitong oras,” sagot ko habang pinag patuloy ang pagwawalis ng sahig.