Lolo Tinira Ang Apo の小説・ストーリー

Pagdating ko sa bahay ni Lola, nadatnan ko sila ni Lolo George sa balcony at umiinom ng tsaa. “Lola, Lolo, ang pinakamaganda niyong apo ay narito na!” tawag-pansin ko sa kanila. “Ikaw lang naman ang babaeng apo namin, AJ.” Ngumuso ako sa sinabi ni Lola. Nagmano ako sa kanila. “Lola, may mga apo ka na po sa tuhod, remember?” “Hindi talaga magpapaawat itong apo mo,” iiling-iling na sabi ni Lolo. “Dapat sa susunod na bisita mo, may apo na rin kami sa iyo.”

Sumakit kasi ang tuhod ni Lolo at hindi siya makatayo kaya pinunasan ko na lamang siya ng bimpo na may maligamgam na tubig para naman hindi siya lamigin. "Kapag hiniwalayan ka niya ay sinisigurado ko sa'yo na itatakwil ko siya bilang aking apo," ani Lolo. Hindi ko malaman kung nagbibiro lamang siya o seryoso siya sa kanyang sinabi.

Pilit ko mang itago Ang tunay na nararamdaman ay kusa Naman itong lumalabas. Tumolo narin Ang mga luha ko at napayakap Kay Lola, "I miss you so much Apo ko" Saad nito habang h********n hagkan Ang pisngi ko, napangiti Naman ako at niyakap ulit si Lola "I miss you too Lola" nang mahimasmasan kaming dalawa ay iginiya ako ni Lola paupo sa sofa, "Wala manlang ba akong pasalubong na yakap Mula sa apo ko" natigilan Naman ako nang marinig Ang boses ni Lolo. Apo ko! Parang kanta na nagrereplay sa utak ko, Kay sarap sa pakiramdam nang sa wakas ay narinig ko naring tinawag ako ni Lolo nang Apo ko.

“Apo, Irina, bago ako mawala, gusto ko sanang magkaroon ng apo sa tuhod, pero parang imposible na ‘no?” Natameme ako sa sinabing iyon ni Lola Avi. “Kung magiging malakas pa kayo. Kung lalaban pa po kayo nang lalaban, walang imposible, puwede niyo pa ring makita ang magiging apo ninyo,” nakangiti kong sagot sa kaniya. “Irina, bigyan niyo na ako ni Ravi ng apo sa tuhod,” sabi niya, kaya nasamid agad ako.

"Don't mind it Lo, sorry din po dahil na bigla ko ata kayo." "Yes Apo. Dapat ma-meet ko na ang asawa mo as soon as possible. Kaya ko lang naman ginawa 'to dahil gusto ko na rin magka-apo. Akala ko wala ka ng balak mag-asawa kaya ako na ang kumilos para sa'yo. Sorry about that Apo. Ayoko lang naman na mamatay ako na hindi nakikita ang magiging Apo ko sa'yo." Malungkot na paliwanag ni Lolo.

Wika ko, habang kumalas sa pagkakayakap sa kanya. "Paano bang hindi kita makikilala, ikaw ang pinakamaganda sa lahat ng apo ko." Hindi ko mapigilan na mapangiti, habang hinawakan ko ang braso niya. "Lolo, dahil ako lang naman ang nag-iisang babae sa amin," sagot ko kay Lolo, habang malakas siyang humalakhak. "Dito kana ba titira apo?" Tanong niya sa akin habang tumango ako sa kanya.

"Maiintidihan ka ng lolo mo, 'nak. At sigurado magiging masaya ito kapag malaman niya na may apo na siya sa tuhod." Kinibot ko ang dulo ng aking labi. Naalala ko ang araw na kasama si Lolo, inaalagaan niya ako at nilileksyonan kapag susuway ako sa mga utos niya. Ako ang kanyang first apo kay medyo stikto pero mahal na magal ako non. "Well, are you ready, niece?"anang ni Tio Gio nang sumulpot ito sa likod ni Mama.

"O SILA na nga.." Pumihit ako paharap at nakita ngang pumasok si Lolo kasunod ang apo nyang seryosong naglalakad...ng makita nya ako ay ngumisi SYA sakin-...napalunok nalang ako...ghadd .ang gwapo Agad siyang lumapit sakin- at hinalikan ako sa sentido....ganoon din Yung ginawa nya Kay Lola..... "How's my baby hmm"

taos-puso kong sabi. Ngumiti si Lola Perla at marahang tinapik ang aking likod. “Kami ang dapat magpasalamat sa’yo, hijo,” sagot niya, ramdam sa boses ang sinseridad. “Panatag kami na nasa tamang tao ang aming apo…” Napatingin ako kay Lolo Iñigo, na tahimik ngunit may maliit na ngiting puno ng pagsang-ayon.

“Alam kong nag-away kayo ni Vince, pero anong mag-asawa namang hindi nagkakaaway? Bumalik na ang Lola mo para ipagtatanggol ka. Sinabi ko na dati, hindi ako papayag na saktan ka ng sinuman. Mahal kong apo sa tuhod, bumalik ka na rito. Isasama kita maglakad para malinis ang isip mo. Basta ano ang gusto mong gawin, gagawin ng Lola mo para matupad iyon.” Ang salitang “apo sa tuhod” ay agad na nagdulot ng magkakaibang damdamin kay Hiraya. Hindi naman talaga siya apo sa tuhod ng pamilyang Gil, at tila ngayon pa ay lalong hindi na siya magiging isa.