Lolo Tinira Ang Apo นิยาย & เรื่องราว

“Andito kami para sa iyo. Hindi ka namin pababayaan.” “Lolo…” Nanginginig ang boses niya. Tumingin siya sa matanda, at sa unang pagkakataon ay hindi niya napigilan ang tanong na matagal na niyang kinikimkim. “Do you really care about me?” Sandaling natigilan si Lolo Craig, pero walang pag-aalinlangan nitong hinawakan nang mas mahigpit ang kanyang kamay. “Of course, I do. You're my apo.”

“Mukhang hindi mo yata kasama ngayon?” Dumaan ang ilang segundo at nanatili ang tingin ni Apollo kay Brina. Sa batang babae na nakasiksik na sa tagiliran ni Savanna. Makikita ang bakas ng takot sa kanyang mukha dala ng ginawang malakas na sigaw ni Apollo kanina na sagot. “Nasa kina Lolo at Lola.” tipid nitong sagot na nag-iwas na ng tingin, iyong tipong pinapakita na ayaw ng makipag-usap.

Halos manlaki ang mga mata niya nang makita na halos pasado alas nuebe na ng umaga. “Let's go breakfast, Daddy. Pupunta po tayo ngayon kay Mommy. Daddy Lolo called and he said he wants us there!” masiglang sambit ni Liven. Apollo got the cookies and coffee. After that ay dali-dali siyang nagtungo sa shower room at naligo. Gusto niyang suntukin ang sarili dahil sa kapabayaan sa oras. Hindi niya namalayan na nakatulog na pala siya. Hindi man lang din siya ginising ni Epifanio.

"Manang – mana ka sa Lolo mo! God!" "Babaero ba si Lolo?" "Sabi ng Mama ko, oo daw." I love it when Mama talks about Mama Apollo. May kung anong spark sa mga mata niya. Natapos ang araw naming tatlo nang nagkukwentuhan. At six pm, Mama was on the kitchen asking the maids to prepare a delicious dinner for his King. I was sitting on the bar stool listening to her. Habang ginagawa ko iyon ay nagbo-browse din ako sa F******k ko. I was liking and sharing random things until I came across a post that Iris Consunji – my cousin liked.

“Iuuwi ko na ang apo ko, Elviria.” Hinila kaagad ni Lolo ang kamay ko. “Halika na,” utos pa sa akin ni Lolo at humakbang siya paalis habang hila ako. “Tata Ingko, mag-asawa na ang mga bata. Hindi natin sila pwedeng paghiwalayin ng ganito.” “Ikinasal lang ang apo ko dahil sa sakim niyang ama,” matabang na sagot ni Lolo tsaka siya humarap. “Dalawang taon ang tiniis ng apo ko sa poder niyo.”

Pumutol ang pinsan ng lolo, ang lolo ni Laura. Tinaasan ng kilay ng lolo, "Hindi ko dapat pampasin ang apo ko, tapos sino ang dapat kong pampasin? Ang apo mo?" Tumahimik ang pinsan niya. Ang lalaking malapit nang mag-pitumpu ay hindi na nagsalita pa.

“Kahapon sa inyo daw nananghalian itong apo namin.” Ay opo Lolo! Pati nga po tutong hindi pinatawad eh at talagang sinimot ng apo ninyo. Siya pa nga ang nanisid nung mga tahong. Tapos siya din po ang nagpasan nung balde na punong-puno ng tahong po. Katunayan po may mga larawan pa nga siya eh....bigla kong nakagat ang aking labi dahil nadulas ako. “Mabuti at pinaalala mo babae”

Miss na miss niya ang kanyang apo. “Nasaan ang aking apo? Where is my little Tonipet?” May sariling palayaw ang matanda sa bata. Kinarga niya ito at idinampi ang kanyang pisngi. “You’re a big girl now!” “Bless kay Lolo,Tonia.” Sumunod naman ang bata habang hawak siya ni Oakley. “Lolo, my boyfriend Oakley. Oakley, ang superbait kong lolo.”

“Tumatanda na ako, Irene kaya gusto ko bago ako mawala sa mundong ibabaw ay makita kong naka settle na ang apo kong si Giovanni. Isa pa gusto ko na rin makita ang magiging apo ko." Nagulat ako sa huling sinambit ni Lolo J, napakurap-kurap tuloy ako habang nilalagyan ng mascara ang aking pilik mata. Apo? Parang wala sa usapan iyon! Kasal lang ang hiniling niya. Isa pa asa naman akong sisiping sa akin si Giovanni. “Sabagay po, masyadong tutok sa trabaho ang apo niyong si Giovanni. At hindi na rin po talaga kayo pabata."

Karina’s POV “What is it, Lolo?” tanong ko kay Lolo nang makababa ako habang buhat-buhat si Eli. “Good morning, Apo,” bati ni Lolo kay Eli kaya agad na bumaba si Eli sa pagkakabuhat ko sa kaniya para magmano kay Lolo na malapad agad ang ngiti habang nakatingin kay Eli. Binalik lang din ni Eli ang ngiti sa kaniya.