Lolo Tinira Ang Apo の小説・ストーリー

"Bakit gan'yan ka makangiti?" "Naiinggit kasi ako sa ibinigay sa'yong assignment ni sir. Magpapaamo ka lang ng isang babae? Dapat sa'kin nalang ibinigay ni Mr. Dominguez 'yan, e. For sure, wala pang one week ay mapapaamo ko na 'yan. Remember? Walang babae ang hindi maaakit sa isang Akihiro Tetsuya!" puno ng confidence pang wika niya habang malapad ang pagkakangisi. "Kaya nga hindi sa'yo ibinigay ni Sir. Womanizer ka kasi, delikado. Baka mabuntis mo pa!"

Pambabalewala ko naman. Isang malakas na tahol na ang bumungad sa'min at lumabas sa dilim ang isang malaking aso. Hindi lang basta Aso. Isa syang klase ng Pitbull Dog. Yung pinaka-panget na klase ng Aso sa paningin ko lang at nakakatakot ito. "Jung... Kook!" Nanginginig na boses ko sa takot. Gusto kong tumakbo pero naka-Lock ang pinto.

Finally, wala nang atrasan 'to! I'm so in love with you And I hope you know Darling, your love is more than worth its weight in gold We've come so far, my dear Look how we've grown And I wanna stay with you until we're grey and old Just say you won't let go Just say you won't let go Tumayo si Dan at saka ako hinalikan sa mga labi na buong puso ko namang tinugon. This is the best day in my life. Finally!

deny ko pa habang sumusubo ng chocolate ice cream na inilapag ng isang katulong sa harap ko. “Sigurado ka ba, Apo? Do we need to call a psychologist or exorcist or what?” Napahagalpak ako ng tawa sa naging tanong ni Saul. Halatang ilang na ilang siya sa nakangiting bersiyon na ako at hindi ko naman siya masisisi kung bakit. “Ito talagang si Lolo ay napakamapagbiro. There’s no need to call for a psychologist or an exorcist or whatever, I’m fine, po.”

sagot nito sa akin. “Crimson,” narinig kong sagot ni Naja. her voice is so weak that I barely hear with the searing pain I am currently with. I want to know why I am in pain. Mas masakit pa noong nireject ako ni Leur. “Our mate marks his chosen Luna over us,” sagot niya sa akin.

ani ko at napahagikgik ako nang slight. "Gusto mo bang makita 'yung apo ko? Guwapo 'yon," aniya. Excited sana akong makita 'yung tinuturan ni Lola na apo niya pero naalala ko bigla si Zerudo kaya tumanggi na 'ko sa alok niya. "Huwag na po, Lola. Nakakahiya naman po. At saka, may sarili rin naman pong taste 'yung apo ninyo," wika ko.

Nang matapos ang talumpati ni Lolo, nilapitan ko siya at may maliwanag na ngiti, ipinakilala ko ang sarili ko bilang apo niya. Tandang-tanda ko pa kung paano nawala ang ngiti niya at tumingin siya sa akin nang kakaiba. Doon ko lang napagtanto na galit at poot ang nakita ko sa mukha niya. "Hindi ko alam ang sinasabi mo, bata. Wala akong apo," taas-noong pagtanggi niya sa akin sa harap ng lahat, at sobrang sakit ng naramdaman ko noon.

Liam naman kasi! "I want twins, apo ha!" Pahabol pa ni Lolo na sinundan pa ng mga hagikhikan ng mga kasama nya. Nakakahiya na tuloy magpakita sa kanila bukas! °°°F.G°°°

pagmamakaawa ko, habang unti-unting nangingilid ang luha sa aking mga mata. "Nasaktan nang husto ang apo ko, Lionel!" Malakas na boses na ni Lolo, at ramdam ang panginginig ng kanyang tinig dahil sa sama ng loob. "Matapos ang lahat ng ginawa niya para sa iyo, muli kang lumapit sa mga walang kuwenta mong kaibigan nang hindi ka man lang nagpapaalam o nagsasabi sa kanya. Iyon ang naging malaking problema, Lionel... dinala mo muli ang panganib sa buhay niya." Umiling-iling si Lolo nang may matinding pagkadismaya, na para bang ako na ang pinakamangmang at pinakanakakaawang tao sa buong mundo. "Sinira mo ang tiwala na matagal na panahong binuo ni Eli. Kaya ngayon, ayaw na niyang magpakita sa iyo d