Novel & Cerita Longing In Tagalog

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

biglang dumikit si Mischell sa akin na mas lalong ikinadagdag ng gulat ko ng tawagin ako nitong 'love' pakiramdam ko ay tila ba kiniliti ang puso ko ng marinig kong tawagin niya ako ng ganun. Tinitigan ako nito na tila ba sinasabing sabayan ko ang trip niya kaya naguguluhan man ay pinilit ko nalang sabayan ang tila gustong mangyari ni Mischel kaya ngumiti rin ako rito pabalik.

Na-miss ko siya ng sobra dahil hindi manlang kami masyadong nagkasama ngayong linggong 'to. "Can you sing?" Hiling ko. Hindi pa siya nakakasagot pero agad kong narinig ang malamig niyang boses. Kumakanta na siya. There are times When I just want to look at your face With the stars in the night There are times When I just want to feel your embrace In the cold of the night Bagay ang malamig niyang boses sa malamig na gabi. He pulled my hand and hugged me while he sing our theme song. Napatingin naman ako sa maitim na langit at sa nagkikislapang mga bituin.

Ganoon siguro talaga kapag nagmamahal, minsan nakakalimutan mo na ang sarili pero ang taong laman ng puso mo'y hindi. Isang buwan na simula nang umalis ako ng San Jose. Hinahanap din kaya ako ni Lance? Nangulila rin kaya siya sa akin tulad ng pangungulila ko sa kanya? Sumagi ba sa kanyang isip kung nasaan ako? Nag-alala din kaya siya sa kalagayan ko?

ang naguguluhan niyang tanong kaya muling nagbuka ng bibig ang binata para magpaliwanag. “Kapag sinabing forever, hindi iyon nangangahulugan ng dalawang taong nagmamahalan at mananatiling magkasama magpakailanman. Kasi madalas may mauuna, may maiiwan. Kung iyon ang gagawin mong basis, wala talagang forever. But, kung iisipin lang natin at uunawain, forever is pertaining with the emotions na nararamdaman ng dalawang taong nagmamahalan. Iyong pagmamahal na hindi nagmamaliw. Iyong alam mong babaunin mo hanggang kamatayan, iyon ang magpakailanman. Because forever means love, at kung marunong kang magmahal ng wagas at totoo, maniniwala ka sa forever.”

dugtong niya. Huminga naman ako ng malalim at saka hinigit siya payakap sa akin. “All of my life, I’m longing for a mother’s love that I never felt even once, pati nga ang ama ko, hindi ko maramdaman. I’m all alone…” “Shhh… Hindi ka nag-iisa ngayon, andito ako,” sabi ko.

akusa ko pa. He chuckled. Natahimik ako. So, I was right then.. They tell me that a man can lose his mind Living in the pain Recalling times gone by The crying in the rain You know I've wasted half the time And I'm on my knees again Till you come to me Yeah "I told you, I'm jealous." "Nagselos din naman ako sa kanila ah." "A-Anong sabi mo?" "Ikaw lang ba ang may karapatang magselos?"

"Damn! sweetheart I can't wait no more, simulan na natin..." Kasunod niyon ay napuno ang silid ng nasisiyahan anas at halinghing sa dalawang taong pinagtagpo sa maling pagkakataon ay nakasumpong naman ng isang wagas na pagmamahal sa piling ng isa't isa... WAKAS

Bakit ang hirap mong mahulog ang loob… Bakit ang hirap mong pakiligin, ang hirap mong paibigin… Kulang pa ba ang panahon at ang pag-ibig kong alay ay may tugon…. Sana sa susunod ay may tugon na… Oo nalang sana… Pakinggan nawa ni Bathala… Ako’y handang maghintay. Bubunuin pag-iisip sa positibong bagay, Ilang pasko at tag-init pa man ang hihintayin... Basta’t oo lang ang sagot na tanging hiling….