What Is The Longest Word In Tagalog Novels & Stories

"Your legs? Bakit? Sumasakit ba?" "No, ummm...gusto ko na kasing ipaalam kina Isaac na nakakalakad na ako. Napapagod na kasi akong magpanggap. Masyadong limitado ang nagagawa ko dahil sa pagpapanggap ko tapos, I'm also so sick using this wheelchair na. Ano ba'ng dapat kong gawin?"

Maya- maya pa ay may isang matandang lalaki ang sumagot. “Tatlong taon na ang nakalipas mula ng nagmartsa sa disyertong inyong tinahak ang malaking pulutong ng mga mababangis na mandirigma patungo sa bayang ito. Sila ay malalakas at makapangyarihan. Noong mga panahong iyon, hindi ganito kamiserable ang buhay namin sa bayang ito. May kapayapaan at katahimikan kami. Hindi man kami makapangyarihan, ngunit mayroon kaming kaayusan. Kuntento kami sa kung anong biyaya ang ipinagkaloob sa amin ng aming diyos. Ngunit ang lahat ng iyon ay nawala sa isang iglap ng dahil sa mga kawal na iyon at ang kanilang hari. Hindi nila pinatawad maski isang sanggol o matandang hindi na kayang lumaban pa. Wala ka ba

ahhh HAHAHAHA YAN PATAYIN MO HAHAHA SIGE PA GILITAN MO PA YAN SIGE HAHAHAHAH Yan sige huwain mo pa HAHHAHA HAHAHAHA pinatay kona siya hahha patay na siya hahaha Dapat walang makakita sakanya teka teka saan ko siya dadalhin? ?????doon doon Dapat ikaw ang inilalagay dito s drum..danasin mo ang hirap na dinanas ko sa mga kamay mo peeo kulang pa ang hirap ko sayo sa tagal ng panahon na pinagmalupitan mo ako..

Parang sira ulong santa clause. "Every year ay ginaganap natin ang class hunting na siyang hahasa sa abilidad ninyong lahat. Mapabampira man, asong lobo, o 'di kaya ay mangkukulam isama narin natin ang taga ibang mundo na bigla-bigla nalang dumating sa mundo natin dahil lumayas." "Sira-ulo talaga." Rinig kong bulong ni Virgo. Nang tignan ko si Madrigal ay nakangisi itong nakatingin sa gawi ko.

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

Makasigaw wagas! Eh di lingon ako sa pogi. Oh no!My earth is slowly revolving! SUPER DUPER SLOW MOTION! Habang si pogi lingon-lingon naghahanap ng chair. "My Adonis,"sigaw ko sabay tayo at tumakbo in slow motion para salubungin siya. Malapit na ako sa kanya at payakap na nang bigla siyang lumihis. Pakipot si koya eh...

Nagpakasal sila ni mama nung nakaraang buwan at ngayo'y legal na silang nagsasama sa isang bahay at kasama naman ako. Luckily, single yung stepdad ko bago sila kinasal ni mama. It means that I'm the only son nila. Kaya sobrang abundant ako sa mga binibigay ni papa. Papa ang tawag ko sa stepdad ko. Sobrang fluent ni papa sa pagsasalita ng tagalog compare sa akin. I was sent to a school na English speaking lang dito sa Davao and now, I'm struggling minsan magsalita ng Tagalog. "Cyrus! Wake up!" As my mommy trying to wake me up. Syempre hindi muna ako kunwari gumising.

"Bakit ka natatakot?" "Sabi kasi nila pag sobrang saya daw, kasunod nun ay sobrang lungkot naman." Paliwanag ko. Kinuha nito ang aking kaliwang kamay at marahang pinisil. "Don't overthink wife. Happiness is a choice. Minsan ang tao lang ang napapakumplikado ng sitwasyon. Overthinking makes things complicated." Ngumiti ako at muling tumingin na lamang sa daan.

Ilang saglit lang ay nilabasan na siya. Nanghina ang mga tuhod niya matapos non. Hinihingal siyang napatingin kay Lexus. Nakangisi ito sa kaniya na ikinapula ng buong mukha niya. "Akala ko ba ayaw mo?" he tease. Mas namula ang mukha ni Amy. "You’re so noisy but well, I'm not done yet." nakangising sabi ni Lexus bago dinilaan ang sariling kamay kung nasaan ang katas ng asawa. "F-ck! I miss your c-m, honey. Still delicious as ever." sabi pa nito.

Kinaya ko nga ang apat na taon kaya sisiw na lang sa akin ang ilang buwan na paghihintay. Ipinapangako ko na kapag dumating ang araw na ‘yon ay aalagaan at mas mamahalin ko pa ang asawa ko. Ang Lorie Love ko, na pasimple ko lang kinukuha ang loob niya. Napapangiti na lang talaga ako kapag naalala ko na pasimple ko siyang tinatawag na love. Mabuti na lang talaga at magaling si nanay na magbigay ng pangalan sa kanya. May dahilan tuloy ako para gawin ‘yon noon. “I love you always and forever, love.”