Novel & Cerita Looks Can Be Deceiving In Tagalog

Babae? Hindi naman 'to bagyo. Hindi rin delubyo at hindi rin 'to ayuda. Pinasadahan ko siya ng tingin at ang haba ng buhok niya, Ang kinis at ang puti ng balat niya, Matangkad siya at singkit ang mga mata. In short, Maganda. Wait, Maganda din naman ako dzuhh. Nanlaki na lang ang mata ko nang bigla niyang yakapin si Klarence. Nanlaki din ang mga mata ni Klarence saka tumingin sa akin. Umiwas naman ako ng tingin.

Paano ko ba malalaman kung dapat kong pagkatiwalaan ang isang tao? Maraming tao ang magaling magtago ng kanilang tunay na katauhan. Looks can be deceiving as they say. Magaling ang mga manloloko pagdating sa paglalaro ng mga salita at pag-arte. Kung hindi man sa mukha ay sa mga salita nila nakukuhang lokohin ang iba. Napatunayan no'n ang nangyari sa'kin ngayon. I was fooled…...again.

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

Pareho kaming nakalupagi sa tablang sahig. Nagpaypay siya ng abaniko niya o nilalang buri. “Umamin ka na lang kasi hindi mo ako mapaglilihiman,” ang lalim ng tagalog na ibig sabihin ay sikreto. “Papunta ka pa lang, pabalik na ako,” nakalabi siya pero parang hindi naman masama ang loob. May lahing kastila din ang lola ko. Maganda ang mukha. Matangos ang ilong, manipis ang labi at dalawang daliri lang ang lapad ng noo.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

What's going on? Muling tumaas ang tingin ko sa kaniyang mukha. He's looking at me like Azazel. But the difference is he was way too colder. I swallowed in fear. Naalis ang tingin ko sa kaniya ng may magsalita. "Ano, kambal? Did you see some sexy babe here?"

His aura screamed in power, authority and oozing sex appeal. ‘Looks could really be deceiving. Kung sino pa ang mukhang nakakatakot at masungit ay mayro’ng kabutihan sa loob. Habang ang mga nagbabait-baitan at hindi makabasag pinggan ay mayro’n pa lang itinatagong baho ng kasamaan sa pagkatao.’