Love After Marriage の小説・ストーリー

"Talagang hindi niya ginagamit ang utak niya! Ang tanda-tanda na niya pero napakatanga niya pa rin sa mga desisyon niya. Kulang pa nga ang ginawa ng Lolo mo na bawiin ang posisyon niya!" Noong mga unang taon ng kanilang pagsasama, ang relasyon nila ni Dion ay masasabing isang ideal marriage na kinaiinggitan ng lahat. Bagay na bagay at may malalim na pagmamahalan. Hanggang ngayon, sa mata ng ibang tao, isa pa rin silang model couple.

"I can't believe we're finally married. I love you so much." "I love you too, Strike," I replied, my heart overflowing with love. "And I can't wait to start our new chapter together." And as I looked into his eyes, I knew that our love story, like the sunset, would continue to burn bright, a testament to the enduring power of love, forgiveness, and the miracle of life.

Todo pagmamakaawa pa ni Maleyna na nakaluhod sa paanan ng estrangherong Don. "Ayan, para naman hindi mo masabing sobrang sama ko. Ipaghuhukay ko na ng puntod ang asawa mo para mapalibing siya ng maayos. Ipaghahanda ko na rin ang para sa iyo. Hindi ba mas maganda nga na magkasama na rin kayo ng asawa mo sa kabilang buhay para may makakasama na rin siya? Hehehehe.... " sarkastikong pahayag ng Don sa harapan ng babae. Sa kabilang banda ay halos nagtawanan na lang ang mga tauhan niya sa narinig nilang sinabi ng don.

"My, hindi naman kayo 'yung makakasama noong tao habang buhay. Ako 'yon at ang mas masaklap pa ay hindi ko naman ginusto 'yung tao. Kung kayo ba ang nasa posisyon ko. Kaya niyo ba na pakasalan ang tao na kailanman ay hindi niyo minahal?" "Yes!" sagot ng ama niya. "Yes, Carl. You can... dahil nagawa na namin iyon ng Mommy mo. Did you forgot that we are result of arranged marriage? Yes, we surely not love each other in the beginning but you will learn to." Natatawa na nailing si Roy. "I can't believe you. So... that's how it works for the both of you? You want me to do the same thing as what you experienced."

Lumunok akong mabuti para pigilan ang sarili. "Say that again... ngayon din ay ipapadala kita sa America," nagbabanta niyang ani. I looked her in the eyes with my fist clenched. "I love him, I love my husband. Yes, we started with a contract, but nothing can break our love now. Mommy, we truly love each other, maniwala ka saakin." Naramdaman kong ang mahigpit na paghawak ni lola sa kamay ko. Nang tingnan ko siya ay tumango lang ito saakin.

Lalo na ang dagat ng Villaruiz Kristine was his first love, his first everything except sex. Iginalang niya nang husto ang dalaga pero hindi niya inakalang ganoon-ganoon lang siya ipagpapalit ng babae. Lalo tuloy nadagdagan ang galit niya sa mga babae dahil sa nangyari. “I love you, Babe.” “I love you too, Babe.” Ipinilig ni Nine ang ulo niya, pilit na binubura ang mga alaala.

It's like alcohol is a complete aphrodisiac that has driven us to things that we should not do. We are both now lying on the bed, covering ourselves with the blanket, staring at the ceiling. Reflecting on what has just happened. I'll be honest, I don't regret it. I'm just really worried on what Elise may think on me. This might sound selfish but the thought of Elise being fully mine after this night is making me feel like I am in ecstasy. "Topher, do you love me?" Tumagilid ako paharap kay Elise at tinigna siya sa mata.

bulong ko. He turned to face me. “Sienna.” “Hmm?” Bigla siyang lumuhod. Napaatras ako ng bahagya, bigla na lamang ako nakaramdam ng kakaiba. “D-Denver…” “Let me say this once,” he said, eyes locked on mine. “When we got married, it was just a contract. Cold, calculated. But every day with you—every little moment—I really fall in love with you” “Denver…” ulit ko sa pangalan niya.

mariin niyang sigaw, umaalingawngaw sa buong bahay. Napako sa pagkakatayo si Amelia at Marko, parehong natigilan sa rebelasyong iyon. "Kaya kong pakasalan ang taong nagdulot nito sa akin," dagdag ni Celine, nanginginig ngunit matatag, "pero ang ipakasal ako sa isang lalaking hindi ko mahal? Ibang usapan ’yan." Ang katahimikan na sumunod ay mabigat, nakabibingi, at sa gitna nito, kitang-kita ang pagkabigla sa mukha ni Amelia, at ang pagkadismaya na natitigan ni Marko.

Tawag ko sa kanya nang magkaroon ako kaunting lakas upang magsalita at magpaliwanag ngunit naglakad lang ito paalis kaya agad akong sumunod kahit hirap ako sa paglalakad dahil sa laki at bigat ng wedding gown ko. "Huwag na huwag mo akong kakausapin! Simula pa lang 'nung una alam kong may gusto ko sa boyfriend ko eh! Kunwari ka pa naman na ayaw mo akong umalis ng bansa pero hindi ko alam na sa loob-loobin mo pala ay sayang-saya ka sa pag-alis ko upang magkaroon ka ng pagkakataon upang landiin si Erroze! Ang lakas-lakas ng loob mong lumandi at sa boyfriend ko pa talaga!" Panunumbat nito sa akin.