Novel & Cerita Love Story Tagalog Version

Hindi bastang halik—isang halik ng pangako, ng pagmamahal, at ng panibagong simula. “Walang sinuman ang makakatalo sa kwento ng dalawang kambal na pinagtagpo ng trahedya pero pinag-isa ng pagmamahal,” sambit ng emcee habang ang background ay binabalutan ng romantic string ensemble.

The vulnerability in his eyes mirrored the tangled emotions that he hid. Tumango ako, "I do, at hindi magbabago iyon." Gray leaned in, his lips meeting mine, press for a kiss. "I love you..." bulong niya "I love you so much," sagot ko at muli siyang siniil ng halik na agad niya naman na tinugon.

naputol na ang dapat kong sasabihin nang sunggaban agad ako ni Dyq ng halik. His lips was pressed into mine. The kiss that has waited for so long, the kiss that has emotions moving with it. Ito yung halik na sabik, nagmamahal, nasasaktan, at nalulungkot. Pero lahat ng ito ay nawala sa katagalan ng pagdikit ng aming mga labi. Ang tangi na lamang natira ay ang pagkasabik sa isa't isa.

Niyakap niya ako ng mahigpit at hinalikan sa noo ko. "The long wait will soon be over love. Always remember na love na love na love kita." at agad akong siniil ng malalim na halik. "I love you." aniya ko sa pagitan ng mga halik namin. "I love you more love." Nagshower nalang ako at dinala niya ako sa isang parlor at doon pinamake up'an at pinaayusan. doon narin ako nagbihis at pagkalabas ko ay para akong nakakita ng kakaibang Via.

Naamoy niyang bagong paligo ito, mukhang kanina pa ito nakauwi at hindi lang niya naramdaman dahil sa sobrang pagod. "Ipaghahanda kita ng food love," wika pa ni Calley sa asawa at saka nagtangkang bumangon subalit nagulat siya ng pigilan siya ng asawa saka mahigpit siyang niyakap sa baywang. Wala namang nagawa si Calley kundi muling mapahiga at yumapos sa leeg ng asawa.

dagdag pa ng pari na tumingin sa kanila. "Ang ibig kung sabihin sa mga salitang iyon, Leon at Lara, ay ang pagiging matiisin at mapagkumbaba. Kung mayroon kayo sa dalawang iyon, tiyak kung mayroong patutunguhan ang relasyon na ito. Sa halip na maging sawi at malungkot, ipagbunyi niyo ang mga pangyayaring naranasan ninyo, dahil nasukat niyon ang inyong katatagan. Doon ninyo nasukat ang pag-ibig ninyo sa isa't-isa, na kahit maraming balakid ay nanatili kayong kumakapit sa isa't-isa, na patuloy ninyong pinaniwalaan ang inyong pag-ibig, datapwat ay naging bunga ang kasalang ito dahil sa mga iyon. At sa bagong simula ng inyong buhay mag-asawa, ay baunin ninyo ang mga aral na napulot ninyo sa mga

Maganda ang tikas ng pangangatawan nito. Napakakisig. Talaga naming isa siyang magandang lalaki. Pagkalabas niya ay napangisi siya nang mapansing wala na si Solene. Ang babaeng nakasiping niya kagabi. “Just another typical one-night stand story. Kasalanan ko bang virgin pa siya?” aroganteng wika pa niya habang nakadapo ang tingin sa puting kumot na iyon na may mantsa na ng dugo.

"I love you, Hubby." "I love you, Wife. Tuturuan kita mamaya kung paano humalik." Malakas ko siyang hinampas sa kamay. "Ang bastos mo!" tumawa lang siya at kinurot ang pisngi ko. A/N: pa-leave naman ng review at comments 😊

Masaya ang pagsasama namin noon. Mahal ko siya at mahal niya ako. Nanghihinayang lang ako na wala ako nu'ng mga panahon na naabot niya na ang pinapangarap niya at 'yun ay ang maging isang ganap na abogado. We shared our dreams together, we were in each other's future. You know, like other couples na parang siguradong-sigurado na sa bawat isa. 'Yung tipong kasama na sila sa mga plano niyo for the future. But, like other love story... our story ends up like this. Natupad niya ang pangarap niya, pero ako hindi... and to be obvious, we made our future in parted ways which I have to considered a good thing.

Kasabay nito ang malakas na tuksohan ng mga sumaksi sa kasalan. My breath was ripped from my lungs as I turned my gaze to Lawrence. His eyes were gleaming with amusement. He then slowly licked his lips. Marahan nitong hinaplos ang pisngi ko. Kasabay nang mahina niyang pag bulong. "I love you.." Marahan na ngang lumapat ang halik na iyon. Hindi lang iyon ordinaryong halik. Dahil matagal at matamis ang halik na aming pinagsalohan. Kung hindi pa pumalakpak ang lahat ay hindi kami mag hihiwalay.