Love Syndrome The Beginning นิยาย & เรื่องราว

walang kuwenta kong dahilan. Hindi makapaniwalang napatitig ito sa 'kin. Nag iwas ako ng tingin at dumeretso sa sala... Binuksan ko ang TV para magkaroon ng ingay. Umupo nalang ako at kunwaring busy sa panunood. He rolled the white sleeve around his arm to elbow. He loosened the neck tie around his neck. "Lovinia, I am your husband and I have the right to know even a small part of your plan. That little bit information won't hurt your privacy." he said sternly but calmly.

Napapangiti s'ya habang pinagmamasdan ang sweetness ng asawa at ang todo pag-alaga nito sa kan'ya. Lihim n'yang naihiling na sana hindi ito magbago. Na sana mananatili itong ganito hanggang sa pagtanda nila. Na sana wala na itong aalagaan maliban sa kan'ya at sa magiging pamilya nila. Parang tukso naman na dumaan si Lorraine sa kan'yang isip. Ipinilig n'ya ang kan'yang ulo para alisin ang babae sa kan'yang isip.

Baka naman gumagawa lang 'to ng kwento. Tinignan niya ito ng seryoso. "If you're really telling the truth. May I ask why would you do that?" Lumapit ito sa kanya hanggang sa ilang dangkal na lang ang pagitan nila. Tinaas nito ang isang kamay at hinawakan siya sa mukha. "Because I've been loving you since the beginning." Umawang ang labi niya sa narinig at nanlalaki ang mga matang tumitig siya rito.

Ani ko at nginitian siya. He chuckled, then look on the stage. “They look so good together. What do you think?” Lumapit ako kay Sean at tinabihan siya. We're now both looking sa magcouple, “Yeh, and they look like they really like each other now.” Sean nodded his head. “At first, they hate this arrange marriage but after an almost one year arguing. They finally love each other.” Nagulat ako sa narinig ko. Really? Sa iba kasi a week or as soon as possible nag e-engagement party na whether they like each other or not.

But now, I was working in the well known company sa bansa, mag 3 months palang ako dito kaya tudo bigay ako para mabuhay lang. --- Ng matapos ko ang kailangan gawin ay niligpit ko muna ang aking mga gamit at natulog. --- Nagising ako sa sariling alarm and began my morning routines. Kahit paman stressed sa trabaho, I ensure that I maintain a healthy diet. Nang matapos ay namangha parin ako sa sarili kung ganda. Na hindi ko parin alam kung bakit ma iwan iwan ako nuon ng mga boyfriends ko nuon. Inis kung winala sa isip ko ang mga sakit na dulot sa akin nuon ng mga taong minahal ko pero diko parin mahanap ang dahilan kung bakit ako iniwan ng mga ito. I had a boyfriend throughout my high school d

ani niya at nagsimula ng tumulo ang luha niya. “Ikaw din ang may kasalanan kung bakit nagbago ako Lisha, "You're the one who arranged for our marriage with your parents and paid a lot of money, but you think money can buy me?" I said angrily. "I only did that because I love you, I won't let you go to anyone else. I'll do anything to make you mine," he said, wiping away his tears and glaring at me. "If killing is the way to get you back, I'll do it," he added.

Si Cinco, nanlilisik ang mga mata, ay bumulong ng mariin, “Kung hindi mo pipigilan ang sarili mo, ikaw mismo ang sisira sa lahat ng pinaghihirapan ng asawa mo para sa inyong dalawa.” Sa ilalim ng mga ilaw na patuloy na kumikislap at musika na malakas pa rin ang pintig, nanlamig si Adrian. Sa halip na saya, guilt ang bumalot sa kanyang dibdib. Kayat inuwi na ni Cinco si Adrian sa kanilang bahay. Halos buhatin na niya ito palabas ng bar, dahil hirap nang maglakad si Adrian, lasing na lasing at amoy alak ang buong katawan. Ang dating malakas at matikas na kaibigan ay ngayo’y para bang batang walang magawa kundi sumandal.

Hindi iyon ang plano niya noong umpisa. "Huwag kang mag alala Riego, hindi ko naman magagawa na magloko sa iyo. Ikaw kaya ang first boyfriend ko..... laking takot ko lang at hinayang kung magloloko lang ako," sambit na lang na nagsusumamo na si Safira sabay yakap nito sa lalaki.

“Just how much are you in love with that guy?” Sumandal siya sa couch at tumingala sa kisame, sa dilaw na ilaw ng bar. May halo na iyon. Sinisilaw siya.“I’m a romantic fool, okay? Ako na ang magsasabi bago mo pa malaman kay Erin o sa iba kong pinsan. Ram is my first everything. I already imagined myself growing old with him. That’s how much.” “Jeez. You’re fucked.” “I am. That’s why . . . I feel empty and angry and confused and hurt and a lot of different things. I never saw this coming. This scenario never once crossed my mind. Never.”

pabulong kong sabi. " Fuck that love! love? do you think you love Him?! huh Sossy you didn't love him?! You're just obsessed with him? it was a lust sossy not love! "sigaw niya saakin at doon na ako nagsimulang mainis nanaman, tumingin ako kay mom ng nanlilisik ang mata. Ang ayoko sa lahat ay yung pinapangunahan kung ano ang nararamdaman ko.