Love Syndrome The Beginning Mga Nobela at Kwento

Mabilis na ikinuwento ko sa kanya ang eksenang nakita ko sa loob ng bahay ng aking boyfriend este ex-boyfriend pala. Totoo naman ang aking sinabi. Isa sa mga dahilan kung bakit ako matamlay ay dahil sa natuklasan kong iyon. Ngunit himala na hindi ako nasasaktan ngayon. O baka mas nangingibabaw sa aking damdamin ang nakakatakot na natuklasan ko kagabi kaya walang lugar ang sakit at lungkot sa aking damdamin ngayon dahil sa ginawang panloloko sa akin ng dalawang taong pinagkatiwalaan ko ng lubos.

mariin kong sabi. My heart started pounding so fast I could barely breathe. This doesn’t make sense. Hindi ko sila kilala. Pero mukhang huli na. Unti-unting napalingon sa akin sina Ninang at Ninong. Si Ninang tumigil sa pag-iyak. Si Ninong nakatingin lang sa akin, pero this time… iba na. And Luna slowly lowered the phone, pero hindi niya inaalis ang tingin niya sa akin.

Hindi niya nakita ang mukha ng babae dahil nakaharap ito sa gilid. “Dylan, please. I love you, pero hindi ko kayang suwain sila daddy. I have to marry him, for our company.” Gusto sanang lumabas ni Hazel para malaman ng babae na may tao pa sa loob nang marinig niya ang hikbi nito. “I’m really sorry. I don’t deserve you. You deserve someone na kaya kang ipaglaban.” Pagkatapos iyon ay narinig niya nilapag ng babae ang phone nito sa gilid ng sink at umiyak ng umiyak. Ramdam ni Hazel kung gaano kasakit ang nararamdaman niya.

He's my first, I am also his first. Five months ago, bakasyon noon. We we're watching a movie with s*x scenes. It was so intimate, we felt hot while drinking beer. He suddenly touched me and I liked it. I love his touches. Binigay ko ang sarili ko sa kaniya, not just because of pleasure but because of love... I love him for five years. Since we're in highschool. I love him. And I will do everything for him. "I will admit that you're the sexiest person I've ever seen," bulong ni Jairus.

Sunod-sunod. Nakahinga ako nang maluwag dahil sa pagkakataong ito ay may nagbukas na. Sumalubong sa akin ang iritang mukha ni Tita Eloisa—nanay ng boyfriend ko— na napalitan din ng pag-aalala nang makita ang hitsura ko. Dali-dali niya akong hinawakan sa magkabilang braso. "Iha... What happened to you? Why are you crying?!" Pinunasan niya ang mga luha sa pisngi ko habang natataranta at hindi malaman ang gagawin.

She asked out of nowhere. "Hmm no. Mas naniniwala akong First love never dies." "Right? First Love. For me, First Love is like a rain." "Hm? Bakit naman?" "Because like the rain, It may disappear but will surely return. Sometimes it may feel cold but sometimes, you can feel a joy creeping inside as you feel it's presence." "Para sakin, First Love is like the air." "Why?"

Hindi na Ako bumalik sa opisina kahit panay na ang tawag sa akin ni Mamita bagkus dumiretso na lang Ako sa Bahay ng aking Best friend. Pagbukas ni Nichole sa pintuan ay 'agad akong yumakap rito habang tahimik na umiiyak. "Hey, what's the problem? Are you crying?" kumalas ito sa pagkayakap sa akin at hinawakan ang aking Mukha. "I think I'm in love, Frenny!" "What? Teka lang, doon tayo sa kuwarto ko." hila-hila Ako nito papasok sa kuwarto."Now, talk! At bakit ka umiiyak?"

Apat na buwan lang ako dito, tatanggalin rin nila iyan pagkatapos kong turuan si Irriene. Nakapasok pa ako at kailangan ko pang mahabang byahe bago makarating talaga sa mansyon nila. Noong unang beses ko dito, nagpahatid lang ako sa asawa ko. Ending naglakad lang ako sa mahabang bakuran nila. Nakakahiya iyun, first day ko pero sobrang late. Nagpaliwanag naman agad ako. Nag-alala pa si Irriene bakit daw hindi tinawagan ang driver nila. Kaya kahit anong sabihin nilang baliw si Irriene, hindi ako naniwala. Kilalanin muna nila ang inosente kong studyante bago nila sabihan ng ganun.

natatawa kong sambit. Nakahiga kami ngayon sa kama ko. Nasa gitna nila akong dalawa. I mentioned earlier na we bougth food for midnight snack. Little did I know that they have plans of ruffling my room. Nanonood kaming Love Alarm, isang Korean drama. Nasa Episode 4 na kami at patapos na rin ang episode. 12:46 na ng hatinggabi, tinatamaan na rin ako ng antok.

Ngunit hindi man lang siya nito pinakinggan at umakyat na ito sa hagdanan sabay pinasok na siya sa loob ng kwarto. Maingat at dahan dahan siya nitong hiniga sa kama. Ilang minuto silang nagkatitigan sabay binawi rin agad nito. Natakot kasi siya na baka hindi na niya mapigilan ang sarili niya at masira ang pangako niyang maghintay para dito. Nang mapansin ni Sol na tila nagbago ang awra ng mukha ng kan'yang boyfriend napatanong siya na; "Bakit love, may gumugulo pa ba sayo?"