Lover Of Writing นิยาย & เรื่องราว

Para sa mata nila, ako lagi ang may kasalanan. Pasaway, matigas ang ulo, walang plano sa buhay at kung ano-ano pa. May trabaho naman ako, hidni ko nga lang masabi sa kanila dahil alam kong hindi sila suportado sa ginagawa ko paano pa kaya kapag nalaman nila kung anong klaseng writer ako? IMedyo malaki rin ang kinikita ko dahil sikat ang mga gawa ko. Iyon nga lang hindi nila alam na ako ang writer ng mga akda ko dahil kahit kailan hindi ako umaattend sa mga book signing. Gusto kong manatiling pribado ang buhay ko. Ibinuhos ko sa pagsusulat ang inis at sama ng loob ko. Kulang na lang masira ang keyboard ko sa lakas ng pagtulpok ko.

Nung nakaraang linggo ko pa isinulat itong vow ko, at minemorize ko lang, kaya hindi ako tumitingin sa iba bagkus ay sa mga mata lang ako ni Liam nakatingin. “I thought love would be loud, dramatic, and overwhelming. But loving you was gentle. It was quiet. It was a feeling that grew in my heart before I even realized it was there. You came into my life when I wasn’t looking for anything, and somehow, you became everything.” saad ko pa. “You saw me when I was unsure of myself,

At noon lang niya natuklasang may kakayahan pala siyang maging isang manunulat. “Am I an inborn writer? Do I have the gift of words? Kanino ko naman mamanahin ang pagiging writer, e, wala namang katalent-talent si mama sa pagsusulat ng istorya!” Wala sa loob na nasambit ni Owen. “Baka sa papa mo!” Hindi naituloy ni Owen ang pagsusubo ng salad. Bigla ang pagpasok ng tanong sa kanyang utak.

She's crying and moaning because of pleasure. My world was about to turn upside down and I didn't care at all. Fuck destiny, fuck fate, fuck the norm. I was writing my own love or whatever-it-was story and I was going to love every single moment of it. --- follow me on twitter! let me know your thoughts about this update ;) @sheynaniganWP #FortheUnlovedSimula

At nakahinga siya nang maluwag. “Punishing me for picking on romance writers?” aniya habang naiiling. “No… for calling me out regarding my bias. I enjoy writing romance, believe me. Nakakainis lang kapag napupuwersa ako kasi most readers like reading romance. Or romantic fantasy. Or romantic thriller. And erotic everything. I would love to sit down and just write a story and not worry about what others want.” “What do you want, then?” Sandali itong nag-isip. “Magsulat nang kahit anong magpapalimot sa readers ko ng mga problema nila sa buhay.”

Because some loves aren’t meant to be safe. They’re meant to consume. And Alessandro Vallerio was the kind of love that burned everything it touched.

Ang iba naman professional o kaya employee na may sarili ng pamilya o kaya'y single parent. Bawat manunulat, isang tagumpay kapag ang kanilang akda ay nagustuhan at minamahal ng mambabasa. Ang mahalin ang kanilang akda ay pagmamahal na rin sa may-akda. I become once a reader, I can say that I am top 1 of this so called; “SILENT READERS” and proud of admire a lots of AUTHORS. I look up to them very much but I NEVER compare them to each other because I believe that every AUTHORS have there own perspective, strategies and writing skills how to run their own masterpieces.

'Yong aalayan ka ng mga kanta, hahagkan ka sa tuwing gigising sa umaga, at bigla na lang mapapawi ang mga lungkot sa tuwing nakikita siya. "I wrote songs because I fell in love with someone," aniya at sumulyap sa akin. "You know naman. Kapag in love ang isang tao, gaano man kahaba ang mga salita, isusulat niya talaga ang mga ‘yon kahit mahirap. Basta mahal mo, gagawin mo talaga ang lahat." I smiled at what he said. "Swerte niya, 'no?" "Yeah. Swerte mo, baby."

Kayo ang dahilan kung bakit patuloy akong sumusulat at nangangarap. Love SKYGOODNOVEL/ Inday Stories

Panahon na para umalis kami rito nang anak ko. Habang pinagmamasdan ko ang buong kwarto ay nahuli nang paningin ko ang notes ko na nakapatong sa cabinet. Inabot ko iyon at binuklat. Doon nakasulat ang mga ginagawa kong kwento. Mahilig akong mag-gawa nang mga love story. Naalala ko noong bago pa lang akong nagsusulat at magkasintahan pa lang kami noon ni Rigor, sinubukan kong i-publish sa isang platform ang sinulat ko. Sinabi pa sa akin ni Rigor na susuportahan niya raw ako sa passion ko sa pagsusulat. Hanggang sa naging mag-asawa na kami ay ginagawa ko pa rin ang magsulat, naging libangan ko iyon. Ngunit nitong dumating sa sitwasyon na nahihirapan siya sa pagkita dahil siya lang ang naghahan