Novelas y relatos de Lover Of Writing

Nakatulog ito sa pagud sa pag-iyak. 'Forgive me for what I have done. In brings you more pain. Oh how I wish to take all of that for you to be free. You are so fragile and innocent. You deserve to be loved and to take care my dear. You don't even know how much I love you since the first time I saw you.' mga salitang binabanggit ng kanyang puso at isip habang tinitignan ang maganda at maamong mukha ni Rox.

parang bata na bulong pa nito sa akin. Lihim naman na napa tawa ako dahil doon. Parang bata talaga ito. Oo nga pala may secret admirer ito na panay ang lagay ng pagkain sa kanyang locker at kahit anong gawin namin para mahuli ito ay hindi talaga namin ma huli huli. Kaya hinayaan na lang namin ito sa trip niya na pag papahayag ng kanyang nararamdaman sa pamamagitan ng mga letter nito at ang pag bibigay na rin ng pagkain at bulaklak.

“O-Oo naman, bakit naman ako hindi magiging okay? Ni reject lang naman ng instructor ang literary piece ko at nakipag break ang boyfriend ko dahil isa akong kahihiyan.” Bumaba ang tingin ko sa kaniyang dibdib. May maliit na pin doon na nakalagay at may naka imprinta itong, 'creative writer' kaagad kong tinignan ang kaniyang kamay, may mga tinta iyon ng ballpen at mga basang papel dulot ng kaniyang pag-iyak.

Bakit kailangang sumugod sa isang naglalagablab na apoy gayung pwede naman itong apulahin sa maayos na paraan? “Mula sa iyong mga mata ay nababasa ko ang labis na pagdududa. Iniisip mo ba na akoy gumawa ng isang milagro mula sa iyong likuran? Sadya bang kay hirap para sayo na ako ay pagkatiwalaan, hmm, m-mahal ko?” Ani ko sa tinig na may halong hinanakit, upang maramdaman niya na labis akong nasasaktan sa pakikitungo na ginagawa niya sa akin. Labis kong ipinag-pasalamat na nagawa kong bigkasin ang salitang mahal na kung tutuusin ay walang katotohanan. Sapagkat di ko pa lubos na nalalaman ang totoong laman ng puso ko.

"I'm not yet a member of TAP pero hopefully ay matanggap ako sa writing department." "Oh, you're a writer," may ngiting saad ng kasama. "Writers have my salute especially of those who are under TAP. I don't do creative writing pero kayang-kaya kong maging makata para lang makagawa ng napakaganda at taos-pusong liham para sa taong mahal ko." Hindi napigilan ni Yamirah ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. Walang'ya, sana all!

dagdag pa niya. Natahimik naman silang lahat. Marami pa rin sa kanila ang hindi kumbinsido lalo na ang mga beteranong designers, na halos gusto na siyang yurakan hanggang mamatay sa mismong lugar na iyon. Hindi na sila pinakinggan pa ni Lovi, kaya’t hinagis na niya ang lahat ng manuscript sa kanyang mesa papunta sa printer sa tabi niya. Maganda naman ang ugali ni Lovi, sa totoo lang—hindi siya nakikipagtalo sa iba hangga’t hindi pa siya ganap na nakakapagpatatag ng sarili sa kompanya. Pero iyon nga sa hindi malamang dahilan, kamakailan lang ay hindi na niya kayang tiisin pa ang kawalang-katarungang dinanas niya.

Tulad ko sa pagsusulat ko nahanap ang career ko, mabuti na lang ay nakasuporta sakin si Troy. Masasabi kong unti-unti na siya talagang nagbabago at mas lalo ko siyang minamahal. Siya lang ang lalaking minahal ko ng ganito. The first man I love. Unang lalaking binigyan ko ng lahat lahat ng akin. Kahit noong nalaman ko na pagkukunwari lang pala lahat ng ipinakita niya sakin, kahit palagi niya akong sinusungitan ay nakikita ko pa rin sa mga mata niya ang care pero hindi ko na lang iyon pinansin.

I try my best to rely on my pure imagination and creativity every time I write. Let’s help each other grow by supporting original works. Hindi madali ang magsulat, lalo na kapag ikaw lang mag-isa, walang beta reader, walang editor—puro passion lang at love sa craft. Kaya sa mga legit readers diyan na hindi lang nagbabasa kundi nag-a-appreciate din—sobrang thank you! You are the reason why I keep writing.

hindi ko maintindihan yung sinasabi niya dahil naka focus ako sa nararamdaman ko ngayon "What do you mean?" tanong ko tiningnan niya lang ako at Ngumiti " Stop looking back. look what's ahead of you. And stop blaming yourself for everything. You did nothing wrong. You should focus in the present not on your past." sabi niya hinawakan niya ang magkabila kong braso at sinama niya ako sa pagtalon niya. Dahil sa gulat ko diko namalayan na pino protektahan niya ang ulo ko sa pagtalon namin. pagkatapos noon ay maramdaman ko nalang ay ang pagbagsak namin pareho sa matigas na lupa tumayo agad ako para tingnan siya. " don't you know, Loving someone in the present is much more fun. than loving someone

kami lang yata ang maingay sa campus na kung saan namin hinihintay ang mga bata. “Hindi ko nga alam eh, basta excited ako, believe me, ang alam ko lang if ever magustuhan mo ang boss mo, aba, first time sa buong buhay ko na may totoong nangyari na ganyan, alam mo ba na mahilig akong magbasa ng pocketbook at ngayon ay mga nobela na mababasa sa cellphone, kaya kaabang-abang ang love story mo Lingling na isa ka sa naninilbihan sa kilalang bilyonaryo sa bansang ito tapos na inlove siya sa ‘yo tapos ang magkatuluyan kayo sa bandang huli. Imagine Lingling! From fiction to reality ang magiging love story mo. From katulong to queen. Waahhh…kinilig ako kahit wala pa naman, baka sa sobrang kilig ko sa