Lovesick Bl

เมื่อพุด หนุ่มหน้าหวาน จิตใจดี เพิ่งเรียนจบ ป.ตรี ได้งานทำหมาด ๆ โชคดีได้เช่าบ้านหลังใหญ่ทรงไทยโบราณกึ่งยุโรปในราคาแสนถูก พุดหลงรักบ้านหลังนี้มาก ๆ แต่ภายในบ้านกลับมีใครคนหนึ่งที่รอคอยเขามานานแสนนาน...แต่พุดกลับจำเขาไม่ได้ เขาจึงต้องพาพุดย้อนนิมิตเพื่อระลึกอดีตชาติ ในความโชคดีมีความโชคร้าย เมื่อเจ้านายใหม่หวังเคลมตนเอง พอพุดไม่ยอมก็บีบให้ต้องออกจากงาน แถมใส่ร้ายว่าพุดทำร้ายร่างกายเจ้านายจนทำให้พุดตกงานยาวๆ แต่มีท่านชายอย่างเขาซะอย่าง ท่านชายบอกว่า "พี่ไม่ใช่เป็นเพียงผีธรรมดา แต่เป็นผีที่ร่ำรวยมาก" ว่าซ่านนนนน

เขาเป็นโรคประหลาดที่รักษาไม่หาย ต้องใช้ Se..x บำบัด ไม่อย่างนั้นเขาจะร้อนจะแทบขาดใจตาย คำสาปจากวิญญาณร้าย ทำให้เขากลายเป็นแบบนี้ "ผมต้องมีเซ็...หมู่เท่านั้นถึงจะหายร้อนครับ "

◎あらすじ 　貨物船の航路で磁気嵐に巻き込まれ、遭難したエドは、不定形の異星生命体に救助される。 　透明なゼリーのようなそれは、ヒューマノイド文化に異様な好奇心を抱く存在であり、子犬のように懐っこい態度から、エドはそれに「ジョン」と名付ける。 　エドの船にあったデータベースからヒューマノイドの知識を得たジョンは、ヒューマノイドは孤独を感じると精神を病むという記述を見つけ、エドを抱擁してくるのだった。 　無垢な笑顔と母性的な優しさの裏で繰り返される実験的な快感の強制に、エドは抗えず心身を追い詰められていく……。

After five years of being mated to Alpha Lucas, I finally got pregnant. Lucas and I were ecstatic, but five months into the pregnancy, I suffered an accidental miscarriage. The Chief Healer told me it was because my wolf was too weak. I couldn't handle the news and blacked out. The usually stoic Alpha couldn't stop weeping. I thought he was as devastated as I was. That was until I accidentally overheard his conversation with his Beta. "Alpha, why gag the healer? Luna clearly ingested Wolfsbane. Why aren't we hunting down the culprit?" Beta Marcus's voice was full of confusion. "We bury this." Lucas's voice was heavy with suppressed pain. "It was Isabella. She slipped Wolfsbane into Emily's tonic by mistake. Isabella suffered severe brain damage saving me three years ago; she has the mind of a five-year-old. She can't tell the difference between Wolfsbane and Moon Grass..." "She just wanted to help brew the tonic to help Emily get better, to make me happy. But if the Council catches wind of this, they will absolutely execute Isabella for murdering the Alpha heir." Ever since Isabella saved his life three years ago and became mentally regressed, she had shamelessly invaded our lives. On stormy nights, she would crawl into Lucas's bed wearing translucent lingerie, crying that she was scared, forcing Lucas to hold her all night while I was relegated to the guest room. He always said Isabella was brain-damaged, stuck with the IQ of a five-year-old, just like a child. He treated her like a sister and told me not to hold it against her. Since you loved your Isabella so much, I would grant you your wish. I picked up the private phone I hadn't used in five years. "I regret it. I'm willing to return to the Royal Pack. Come get me tomorrow." But when I truly disappeared, the once arrogant Alpha killed his precious Isabella and begged me to come back.

แรก ๆ ไม่ชอบหน้าก็บอกอีกฝ่ายว่า “อย่ายุ่งกับฉันนะ” หลัง ๆ รั้งคนตรงหน้าไว้อ้อนวอนด้วยสายตา “อย่าไปนะ”

'ผมอยู่มานานเห็นคนจากไปก็ไม่น้อย ผมรู้ว่าการเสียคนสำคัญรู้สึกยังไง ถ้าต้องเสียคุณไปอีกคน จะให้ผมใช้ชีวิตอีกร้อยปี พันปี ไปเพื่ออะไร ในเมื่อบนโลกนี้มีณจันทร์แค่หนึ่งเดียว'

บัวรัตนาคิดมาพักใหญ่แล้วว่าชีวิตตัวเองช่างเหมือนนิยายน้ำเน่าเสียจริง เธอเกิดเป็นอัลฟ่า แต่เพราะสังคมปิตาธิปไตยบีบให้จำต้องแต่งใครสักคนเข้ามาช่วยดูแลบริษัท ทั้งที่เรื่องทั้งหมดเธอสามารถทำได้ด้วยตัวคนเดียว ภายหลังยังต้องมารับรู้ว่าสามีอัลฟ่าของเธอเคยลักลอบมีสัมพันธ์กับโอเมก้าคนอื่น แถมโอเมก้าคนนั้นยังต้องท้อง ทั้งสองมีลูกด้วยกัน! กับนรกานต์ สามีของเธอ เดิมทีแม้จะแต่งงานกันด้วยเหตุผลทางธุรกิจโดยปราศจากความรัก ทว่าเธอก็ยังหวังว่าเขาจะให้เกียรติกันในฐานะสามีภรรยา ไม่นึกว่าหลังจากได้พบกับชลธารโอเมก้าคนนั้นอีกครั้ง นรกานต์จะมุ่งมั่นตามตื๊ออีกฝ่ายจนไม่สนภาพลักษณ์หรือหน้าตาทางสังคมใด ๆ ถ้าสามีของเธอแค่ต้องการรับผิดชอบเพียงอย่างเดียวก็ว่าไปอย่าง แต่นรกานต์กลับทำทุกอย่างเพื่อให้ได้แต่งอีกฝ่ายเข้าบ้านให้ได้ เพียงเพราะคำว่ารักคำเดียว ทำให้เธอต้องสูญเสียทุกอย่าง ถูกหักหลังจนสิ้นเนื้อประดาตัว แม้แต่ชีวิตก็เอาไม่รอด! ไม่คิดว่าหลังจากตายไป เธอจะได้รับโอกาสกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง ในคืนวันแต่งงานของพวกเขาทั้งสองคน เอาละ กับชลธารคนนั้น เธอถือว่าอีกฝ่ายก็เป็นเหยื่อราคะของนรกานต์เหมือนกันจึงยังพอปล่อยไปได้ แต่สามีสุนัขของเธอคนนี้ต้องได้รับบทเรียนอย่างสาสม!

ขณะที่คนหนึ่งเป็นห่วงกลัวคนรักจะทำงานหนัก แต่อีกคนไม่รู้อะไรเลย เพราะมัวแต่แบ่งเวลาที่เคยใช้ร่วมกันไปให้อีกคนแล้วหลงระเริงว่ามันคือความสุขที่เขาต้องการ “อยากคบกันนักก็ไปเลย อิสระผมคืนให้"

Dean Russo's gaming mate breaks up with him. In his foul mood, he forces everyone to work overtime. "Hey Kylie, you're his Beta, right? Go talk to Alpha Dean. We all want to get out of here on time." "Are you serious? Just seeing his gloomy face freaks me out." Everyone keeps urging me to go and calm Dean down, but what no one realizes is that the gaming mate he can't move on from is actually me. Just when everything seems fine in our online relationship, he unexpectedly asks to meet face-to-face. But if he ever learns that his beloved gaming mate is none other than his Beta, he's bound to be furious. For my own safety, I decide to end things before they can spiral out of control. But who would expect the breakup to hit him so hard? Yet, if I want to avoid working overtime, it seems like I have no choice but to get back together with him.

I was the daughter of the Blackwood Pack's Alpha, and my mate, Damien, was the Alpha heir of the neighboring Pack. We grew up together, and when we turned eighteen, our wolves recognized each other as mates. I thought I would be happy forever, until Damien rescued an Omega named Sarah at the border. She was beautiful, appearing as fragile and innocent as a doe. Two months later, Damien finally made his decision. "Elena, let's break the mate bond. My wolf might have chosen you, but that's just instinct. I’ve never actually loved you, Elena. You've always just been like a sister to me." In my past life, I cried until I fainted. My father, heartbroken for me, personally pressured the Shadowcrest elders. Ultimately, Damien was thrown into the dungeon and Sarah was exiled. However, Sarah was killed by rogue wolves on her way out of our territory. Damien remained despondent for six months. Eventually, through my patient companionship and care, he pulled himself together and marked me. But fifteen years later, as I lay in bed suffering from silver poisoning, Damien appeared before me holding Sarah’s hand. He personally injected the final dose of silver into my body, watching me struggle and die in agony. But when I opened my eyes again, I had returned to the year I turned eighteen. After my rebirth, I severed all ties with my Alpha mate, Damien. In my previous life, I had spent six months pushing myself through combat training I wasn't suited for just to attend the Alpha Academy with him, leaving my body covered in scars. This time, I tore up the admission offer and headed to the Royal Lycan Academy of Healing in Europe. Years later, I returned to the pack house for my marking ceremony with my second chance mate—the Alpha King, the most powerful werewolf in existence. Damien knelt outside the pack house, his eyes bloodshot. "Please, just give me another chance to love you..."