Lumipas Novels & Stories

Humilig si Lucas sa tabi ko, ramdam na ramdam ko pa rin ang init ng katawan niya habang hinihingal kaming dalawa. Grabe ang exercise! Satisfied na satisfied kami pareho! Yumakap siya mula sa likod ko at isiniksik ang mukha niya sa leeg ko. Ang bango-bango pa rin ng amoy niya kahit pawisan! Amoy mamahaling laundry detergent na hinaluan ng karangyaan. Kung ibebenta lang sa Shopee ang pawis ng isang Lucas Villamor, pustahan, sold out agad 'to sa loob ng limang segundo at ako ang magiging top buyer!

Lumipad ang tingin ko sa pintuan ng CR bago binalik ang mata sa phone niya na walang tigil. Tumayo ako para katukin siya baka sakaling importante ang tawag pero sakto namang bumukas ang tubig sa gripo. Napabalik na lamang ako sa kinaroroonan ng phone niya dahil sa dumating na mensahe. Walang lock ang phone niya kaya agad kong nabasa ang dumating na mensahe mula sa naka phonebook na N. From: N Sir, urgent. Please call me back right away.

Napaharap ako pero nakayuko parin. Nakita ko ang paglapit niya sa babae at may kung anong ibinulong rito kasabay no’n ay mabilis na lumabas ito. “What brings you here?” kalmadong tanong ni Liam. Napalunok ako ng ilang beses bago nag angat ng tingin at pinilit na ngumiti. “Revised Market Analysis po.” sagot ko at inilapag ang files sa desk niya.

Lumipad ngayong gabi ng America si Maximo gamit ang kanyang chopper. Hindi kasi siya mapakali kapag malapit siya sa dalaga. Gusto niyang iwasan ito. Ayaw niyang makita muna ito at baka hindi niya lalong mapigilan ang kanyang sarili at maulit na naman ang mga naganap sa kanila.

88 naka-wheelchair lumapit niyakap silang dalawa: "Sunshine Jr. wag ka na mawala ha lolo sa tuhod will buy this whole palengke for P1 Billion para hindi ka na mawala!" Si Sunshine Jr.: "La sa tuhod, Lo sa tuhod, sorry nakita ko kasi si lola tindera kawawa walang bumibili ng P100 kamatis tulad ni lola sa tuhod dati P40 kaya tinulungan ko magtinda ng P1,000 ko!"

“Hindi pa. Pero ang good news ay may natira pang isang pakete ng powder sa kanya. Currently, ay sinasaliksik ito ng ating team, with the end goal of producing a counter drug.” Tumango ako at inutusan si Brody na ibuhos ang nararapat na resources para madaliin ang research sa gamot na ito. “Anything more I need to know?” Sabi ko. Today, I was supposed to visit the office of Lumina, a well-known biotechnology company for a possible cooperation. Two days ago, pagkatapos ng ilang buwang gamutan gamit ang mga pills na binigay ni Lisa ay nagising na si papa mula sa kanyang pagkaka-coma.

Manila's Finest pa. Lumapit siya roon. Hinaplos ang frame, hindi dahil sa nostalgia, kundi bilang paalala. Ito ang mundo niya. Umupo siya sa executive chair at binuksan ang tablet. Sunod-sunod ang notifications: — trade proposals — injury reports — sponsor negotiations — MXBL press inquiries

"Nothing. I just can't believe that you do love me. I just can't even believe that your mine and my home too." madamdamin n'yang turan. "Kailangan mo mamaya uminom ng pampasigla, Mister." aniya kong nakangisi "Pampasigla?" "Yes. Love making capsule." "I love that 'love making capsule' can I take it every day? ugh maybe three or more a day!." "Hahaha!" bumalik 'yong sigla n'ya kahit hindi pa s'ya nakakainom ng LM capsule

Lumipas ang halos tatlumpung minuto, lumabas na si Bella at sinalubong na naman ako ng galit. Hindi ko na lang siya pinansin. Pumasok ako sa kwartong iyon at tiningnan ang computer kung saan naka-connect ang mga camera. “Papanoorin mo talaga? Ang bastos mo!” Hindi ko siya pinansin. Next month ang plano ko na launching ng LMB, kaya kung wala siyang maitutulong bukod sa ungol niya, matulog na lang siya.

pumapalakpak at tumatalon talon sa tuwang sabi ni Lumina. Tumingin ako sa salamin at nakita kung gaano ka kapal ang make-up ko. Sakto lang naman at bumagay sa akin. Kaso masyadong pula 'yong labi ko at dahil maputla ang kulay ko ay parang nagmukha akong ibang tao. Parang masyadong mapang-akit? Hindi ko mahanap ang tamang salita pero pang kabit yata 'tong lipstick na ginamit ni Lumina sa akin, e. “Ayos lang ba ito, Mina? Hindi ba parang masyadong mapula?”