Lumipas Novels & Stories

Huminga muna siya nang malamin bago ako sinagot, “Saglit lang naman ‘yan. Ang pinakahinihintay lang naman ng lahat ay ang pag-summon nila ng guardians nila.” Tumango lang ako hanggang sa mayroon akong napansing isa sa mga Alphas. “Wow,” mangha kong wika. “Sino ‘yon?!” Tanong ko kay Ingrid. “Huh? Sino?” Tinuro ko naman ang isang lalaki na nasa dulo, “That guy who wields golden light! The one with the unique eyes,” I told her, staring at the man’s back. “Oh, that…” Ingrid said, as if realizing something. “That’s Prince Lucas Peridot De Lumiere—the second prince of the Luminara Kingdom and Prince Logan’s brother.”

Bumaba ng dyip si Emerald at napatitig sa matayog na gusali. Lahat ng tao sa kanilang lugar ay nangangarap na makapasok sa LM Corporation. Malaki ang sweldo at todo ang benefits ng kumpanya. Idagdag pa ang gwapo at bilyonaryong CEO nito na si Lucian Monteverde.

-LOARIN : POV- "Ito hija tanggapin mo ang maliit na halagang ito para may magamit ka sa iyong paglipat at pambayad narin sa apartment na matutuluyan mo.( Ang saad ni cora kay lorain sabay abot ng pera sa kanya)

Lumakad na ako papunta sa opisina at hindi sa kwarto at lihim na umiiyak. ******* LMCD22

Lumipat siya ng upo sa kama kaya umurong ako saglit para bigyan siya ng pwesto. Pareho na kaming nakasandal ngayon sa unan habang nakahiga ang kalahati ng katawan. Inilabas niya ang cellphone niya. "Alam ko na, mag-order nalang tayo." sabi pa niya at binuksan ang app. "Meron bang spicy tahong diyan? Eh diba mga fast food lang pwede?" "Ano ka ba, lahat pwede na orderin online." tumango nalang ako at hinayaan siyang magpindot-pindot.

TWENTY TWO ELLYA Pauwi na kami ni Limmuel ng maisipan namin na dumaan sa isang fast food. Nakakagutom na makita yung sign board ng mcdo along the NLEX. Anong oras na rin kaya inaya ko na siya.

"Ano iyon?" "Hanggang ngayon po, ginagamit pa rin sa ilang kumpanya at unibersidad ang Lumi-X AI Model na ginawa ni Ma'am Amara. Marami pa rin ang naghahanap sa kanya dahil gusto siyang makasama sa iba't ibang proyekto." Tahimik lang na nakinig si Leandro. "At ayon din po sa nakuha kong impormasyon... bago siya mag-resign, nakatakda na sana siyang lumipad papuntang Singapore para sa isang international research conference."

Lumipad ang laman, alcohol, diapers, wipes, tsokolate na tinago ni Maya, bra na pang-breastfeeding, at kung ano-ano pa. “Lucas! Ano bay an!” Natawa si Maya kahit masakit ang tiyan. “Sorry! Sorry! Inaayos ko na!” Nagpapanic habang kinukuha ang mga gamit sa sahig. “Mahal, kaya mo pa bang maglakad? Gusto mo buhatin kita?!” “Lucas! Hindi ako lumpo! Kaya ko pa!” Pero nanlalambot na ang mga tuhod niya.

Lumipad pa ako abroad para pumili, ginugol ang ilang araw sa pagsubok ng iba’t ibang instrumento. Ang eksaktong modelong ito ang pinakanagustuhan ko—perpekto ang tono, sensitibo pero kontrolado ang action. Pero nang makita ko ang presyo na lampas ₱50,000,000, hindi ko kinayang hayaan ang tatay ko na gumastos nang ganoon kalaki. Napagdesisyunan kong ilipat na lang ang luma kong piyano sa bagong bahay.

Lumabas na siya sa classroom at napansin ko na 10 minutes na lang pala ang natitira bago magsimula ulit ang klase. Five minutes had passed pero mas maagang pumasok ang teacher namin ngayon dahil may iiwan lang daw siya na gawain. Nag a-attendance na kami at hanggang ngayon ay hindi pa rin nakakabalik si Morpheus. “Morpheus Stanley L. Vezenia?” pagtatanong ng teacher namin. Tumaas ako ng kamay. “Nasa labas pa po, puwede ko po ba siyang tawagin?” pagtatanong ko kay Sir.