Mababang Pasahod Novels & Stories

Sasabihin sana niyang Oo pero ayaw na niyang abalahin pa ito lalo pa't kasal na nila sa makalawa. "Huwag na. Paghandaan mo na lang iyong bachelor party mo. Tapos magtiis ka munang hindi ako makita. Huwag kang umuwi dito ah? Bawal magkita ang bride at groom bago ang kasal. Baka may masamang mangyari—" "Shh. Don't believe that. Walang masamang mangyayari," paninigurado nito na tila protektado nito ang lahat.

Margareth Mabagal ang bawat hakbang ko pababa ng hagdan, tila bawat yapak ay may kasamang buntong-hininga na pilit kong kinikimkim. Parang bawat hakbang ay pag-akyat din sa entabladong hindi ko alam kung papalakpakan ako o pagbubulungan. Hinawakan ko ang makintab at pulang kahoy na handrail, pinipigilan ang bahagyang panginginig ng aking mga daliri. Hindi ito dahil sa kaba na karaniwang nararamdaman bago ang isang event, kundi dahil sa bigat ng mga inaasahang makikita at mararamdaman ko sa party ngayong gabi.

Hindi ko na kayang itago pa. "Shhh... ayos lang ang lahat, hubby," bulong niya habang marahang hinahagod ang likod ko. Para akong batang napagalitan, at siya ang nanay kong walang sawang umuunawa. "Pasensya na... patawad..." bulong ko, nanginginig ang boses. "Patawad kasi... pinabayaan kita." Naramdaman ko ang baba niya sa balikat ko. Ayokong makita ang mukha niya dahil alam kong pag tumingin ako, mas madudurog ang puso ko sa konsensyang nararamdaman ko.

“Actually… doble pa nga.” Doon ako tuluyang napatigil. Parang may malamig na dumaan sa likod ko. “Wait… what?” Napaupo ako nang maayos, nawawala yung kaninang pagod at katamaran. “Anong ibig mong sabihin na doble?” Bahagya siyang nagkibit balikat, pero halata kahit sa kanya, nagtataka rin siya. “That’s exactly why I’m bringing it up. Nakakapagtaka.”

Kabanata 16 NANENG POINT OF VIEW "Pasensya na pi Ma'am Marie kung umalis ako nang walang pasabi. Nagkaroon lang po kasi ng emergenxy sa bahay. Pasensya na po ulit. Nanawi na lang po ako next time—kung meron pa."

Amber Pov Mukhang ang malas ko ngayong gabi. Kanina pa ako naghihintay ng masasakyang bus ngunit lahat ng nagdaraang bus ay hindi humihinto dahil pawang puno na sila ng mga pasahero. Sa katunayan ay nakikita kong siksikan ang mga pasaherong nakatayo sa gitna ng bus dahil wala nang mauupuan ang mga ito.

Kabanata 10 HINDI MASABI ni Sheeva kung magpapasalamat ba siya’t naputol ang isa na namang masamang panaginip o maiinis dahil sa sunud-sunod na mararahang katok sa pinto ng kaniyang silid.

I whispered. ARAW NG MAHOGANY o Mahogany Block's Day o mas tinatawag na MBD sa eksaktong araw na ito. Bilang pagdiriwang dito ay pinaliwanag ni Rosella sa akin ang tradisyong pagsasalo-salo ng buong residente ng Mahogany sa isang candlelight dinner. Kaya ngayong araw ay todo ayos kami ng malaking parihabang lamesa sa may park para sa gaganaping selebrasyon mamaya.

Ada POV Maaga akong nagising ngayon kasi excited ako sa mangyayaring bonding namin ng mama ko. Tumingin ako sa tabi ko, wala na si Mishon, mukhang maaga siyang umalis kasi narinig ko na parang magpapasama si Papa Ronan sa kaniya sa kung saan dito sa Baguio. Bumangon na ako at naglakad papunta sa bintana, sumilip ako sa labas, makapal ang fog, tapos ang malamig na hangin dito sa Baguio ay tila humahaplos sa aking balat na nagsasabi na masarap uminom ng mainit na kape ngayong umaga.