Bakit Mabaho Ang Pusod 소설 & 이야기

Sambit niya sa elegante at manly na boses. Bakit ang sosyal kapag siya nagsasabi? Tinikman niya din iyon kaso parang nasusuka pa siya. He doesn't like the egg but he likes the orange batter. Iyon ang kaniyang kinain tapos iniwan lang 'yong itlog. Tapos nagsimula na niyang kainin isa-isa ang mga stick ng na nilagay ko. Kahit ang isaw at dugo, kahit parang nadidiri siya ay kinain niya pa rin. Mukha naman siyang nag-eenjoy lalo na no'ng natikman niya 'yong dried pusit. He likes it.

seryoso at napakalamig. Parang may malaking kamay na biglang pumiga sa puso ko. Ang lalaking ito… parang nakita ko na siya. Hindi ko lang matandaan kung saan, pero ang kakaibang pagwawala ng sistema ko at ang panginginig ng mga tuhod ko ay sapat na para malaman kong makapangyarihan siya. “Miss, give me all your cheap peanuts. How much is the entire basket?” Isang malalim, paos, at nag-uutos na boses ang narinig ko. Boses na parang pumasok sa bawat sulok ng utak ko.

Pagiiba ko ng usapan. "Nu yun besh?" "Ahm, may kilala ka bang matankad at payat na babae?" Saglit na nagisip ang kaibigan. "Matankad na mapayat na babae? Madami beshy. Bakit?" Ah, oo nga naman... Masyadong simple ang pagkakadescribe ko.

Bacon, toast bread with butter, pancakes and blueberries. "Bakit may nakikita ka bang katulong sa pamamahay na ito? Ang hina ng utak." Sumimangot ako sa narinig. Parang nagtatanong lang, e. Sungit! "Masama bang magtanong?" "When the answer is obvious." "Ang suplado mo." "Kumain ka na lang hangga't hindi pa mainit ang ulo ko." Pakiramdam ko, umakyat ang dugo ko sa ulo. Parang lalagnatin yata ako sa sobrang inis.

May mahahaba itong mga pangil at nagbubuga ng nakalalasong usok at likido. Bakit ngayon pa? Ramdam ko ang pagdampi ng mahaba nitong dila sa aking mukha at patuloy pa rin ito sa pagsitsit. Hindi ako nagmulat ng mga mata dahil magiging bato ako kapag nagkataong matitigan ko ito sa mata. “A-ack!” daing ko nang mas lalong hinigpitan ng basilisk ang pagkakapulupot sa akin.

pabebe ba? "Ikaw uubos niyan ha!!" singhal ko pa dito. Hindi parin ito umiimik, Ano bang nangyayari dito sa babae na'to. Ito na ba ang epekto sa kaniya dahil may nangyari na saming dalawa. Pinag masdan ko pa ito habang humihigop pa ako ng kape ko. Ito namang nanatili lang nakayuko habang kumakain.

“Bobo!” Mukhang marami pa siyang gustong sabihin. Ngunit hindi pa lubos ang paggaling niya. Kaya iyon lang ang lumabas sa kanyang bibig. Subalit sapat na ang marahas na pagtaas-baba ng kanyang dibdib upang ipakita ang kanyang galit. Sa sandaling iyon, may narinig kaming palakpakan. Isang pamilyar na boses ng babae ang sumingit.

Kaya naman talagang todo-kayod sila. Subalit habang ngumunguya ako ng biskwit, unti-unti... Isa-isa kaming nakaramdam ng kakaibang antok. Iyong antok na hindi mo maipaliwanag kung bakit napakabilis dumating. Parang may pumipigil sa hininga ko at bigla na lang bumigat ang talukap ng aking mga mata na parang may nakapatong na tig-isang sako ng semento. Pilit kong idinilat ang mga mata ko pero ayaw talaga! At sa huling balintataw ng aking alaala bago ako tuluyang mawalan ng malay, parang narinig ko pa ang boses ni Tita Mandy na walang katuturang sinabihan kaming, “BOBA.” ‘Aba, sino ang boba? Ako?’ Iyon na lang ang huli kong naisip bago nagdilim ang buong paligid.

Napahawak ako sa noo ko. “Parang aso’t pusa tayo.” Ngumisi siya. “Depende. Ikaw yung pusa.” “Bakit ako pusa?” “Kasi mataray.” Nanlaki mata ko. “At ikaw aso?” “Obviously.” “Why?” “Kasi hinahabol kita.” Natigilan ako. Literal. Hindi ako agad nakasagot. At nakita niya ‘yon. Ngumisi ito lalo.

Najdgsudhamsghatfswu Halo-halong boses iyon na hindi na niya maintindihan na nagdudulot ng bahagyang sakit sa ulo niya. Nagusumot ang mukha ni Migi dahil sa maingay na mga boses na iyon na hindi naman niya maintindihan. "Ang ingay!" Hindi niya na malayang napalakas ang boses niya dahil sa ingay na naririnig niya. Saka lang niya napansin nang magtinginan ang kapwa niya mga estudyante sa kaniya na nagtataka sa reaksyon niya. Nakita niyang nagtitinginan ang mga iyon. "Wala namang maingay, ah," nagtatakang sabi ng isa roon sa kausap nito. Napalingon siya sa paligid at tahimik nga roon.