Novel & Cerita Mabangis Na Lungsod

“Pera lang ba ang nasa isip mo, ha?” Napangiti si Alex at pinagmasdan ang paligid, saka niya lang napagtanto na isa pala itong lungsod sa kabundukan. Napapaligiran sila ng mga hanay ng mga bundok, at ang siyudad ay nakakagulat na malaki, kung saan may matataas na gusali kahit saan sila pumunta.

nagtatakang tanong nito sa akin kaya napahinga ako ng malalim bago tiningnan ito ng seryoso "Hindi ito katulad sa Batangas anak na pwede kang umalis ng bahay ng walang kasama. Lungsod ito ng Manila at maraming naglapana na masasamang loob at pwede ka nilang kunin sa akin at ibenta o kunin ang lamang loob mo. Huwag kang mag-alala anak kasi isasama ka naman ni mommy kapag lalabas ako para makapasyal ka din kahit na papaano" mapang-unawa kong paliwanag dito kaya agad itong tumango sa akin

Handa na nga silang anihin. “I’ve never been in this place.” Mahina kong sabi, halos pabulong na lang. “Hindi kami pinapayagan ni Papa na umalis ng bahay at magpunta sa mga ganitong lugar.” The farm, the mountains, and the dimming light of the sun… it looks amazing. Sa Manila ay wala gaanong kabundukan, maliban kung sasadyain ang ilang probinsya. And you could hardly appreciate the sunset, not unless you’re in a good spot.

Kung hindi, baka napansin na ng iba ang ingay na ginawa niya kanina. Nang dumilim ang gabi, unti-unting nagliwanag ang mga ilaw ng lungsod. Maaaring hindi kasing ingay o kasing ganda ng malalaking lungsod ang Batanes, pero may sarili itong ganda sa gabi.

KINABUKASAN... Hindi pa man tuluyang sumisikat ang araw ay gising na ang buong lungsod. Alas-singko pa lamang ng umaga nang magsimulang magliwanag ang kalangitan sa silangan. Manipis na hamog ang bumabalot sa Metro Manila habang unti-unting dumadami ang mga sasakyang bumabagtas sa mga pangunahing lansangan.