Mabangis Na Lungsod Novels & Stories

Kabanata 67 – Bagong Simula Sa wakas, nakalayo rin si Emma sa magulong lungsod. Sa dami ng sugat sa puso at isip, tanging ang katahimikan lang ng probinsya ang maaaring makapagpagaling sa kanya. Kaya nang inalok siya ni Mia na pansamantalang mamalagi sa Southern Leyte, hindi na siya nagdalawang-isip.

Masasabi ko na isang probinsya na ang dinadaanan namin pero hindi ko alam kung ano ang tawag dito kaya napalingon ako kay nanay na nakatingin din pala sa labas ng bintana. "Nay, anong lugar po ito?" Tanong ko sa kanya. "Ito ang bayan ng San Isidro. Ito ang huling bayan na madadaanan natin bago tayo makakarating sa Tierra del Fuego." Sagot naman ni nanay sa akin.

Sa halip ay inatake siya sa may valley pa lamang! Ang valley ay binabalot ng makapal na kagubatan na ang lawak ay kasing laki ng isang city. Binabalot ito ng makapal na na miasma at ito ang dahilan kung bakit nagiging mapanganib ang lugar...

galit kong sermon sa sarili. Now that I know, He’s here in the city may idea na akong nandito lang sya. kahit papaano kabisado ko parin naman ang syudad na to kaya imposibleng hindi ko pa sya makita ulit. Maliit lang ang Surigao City. Malakas ang kutob kong magkikita at magkikita kami muli. May munting pagasa akong naramdaman sa aking naisip.

Tanong kothrough my mouth full of food. "It's the city's fruit. Ang yabang nila. Sila ay sikat sa pagkakaroon ng masarap na prutas na ito na tinawag na 'The Durian Capital of the Philippines' sa lungsod." "Oooohh," Tumango ako at nagpatuloy sa pagkain. Mula sa isang sulok, nakita ko siyang nakatitig sa akin, may ngiti sa kanyang mukha.

Hindi naman ako lasing nung nangyari ron, pero wala talaga akong maalala na kahit ano. Napahinga ako nang mabigat, my chest rising and falling unevenly. “Paano ko sasabihin sa kanila…” mahina kong bulong, halos hindi ko na marinig yung sarili kong boses sa ingay ng paligid.

Kabanata 17 Sakit Mactan, Cebu City Airport Maingay na paligid, abalang mga tao at nakakahilong busina ng mga pampublikong sasakyan. I was walking in the middle of the street regaining my strength. Sa labis na pagod ng aking katawan parang gusto ko na lamang mahiga sa gitna ng maingay na kalsada.

at napakamot na lang ako ulo ko. 'Kung ganto ako ka-ignorante ay baka di ako makatagal dito sa maynila.' Mahirap pala talaga dito sa lungsod, di tulad sa probinsya. Ang mga tao doon ay nagtutulungan kahit sa maliliit na bagay lamang, habang dito naman ay walang awang naglalamangan . "Hayss." buntong hininga nya.

aniya. Napangiwi naman ang bata. "I'm sorry, Mommy. Naglibot lang po ako since this is our first time here. It's so lively here, Mommy." "Of course, baby. This is the top city here sa bansa. But be carefull, madami ang masasamang tao rito. Paano kung makidnap ka? Baka maloka na si Mommy sa kahahanap sayo," tugon naman niya.

Nang makuntento na siya sa kanyang pagganti, mahimbing na siyang nakatulog nang may ngiti sa mga labi. Kinabukasan ng umaga, sakay ng isang mamahaling sasakyan, binaybay nina Sabby at Lucien ang daan patungo sa probinsya. Dati ay sa Manila nakatira ang pamilya ni Sabby, ngunit dahil sa biglaang pagpanaw ng kanyang ama, nagdesisyon ang kanyang ina na bumalik sa kanilang probinsya upang patakbuhin ang iniwang mga taniman ng prutas.