Romans & histoires Mad Eye Moody

Maddy was the only one who fought back, disarming one of the guards and poi nting a gun directly at Ally. Her breathing was heavy, hands shaking, eyes wild. "Madelaine," Zeus called out hoarsely. "Put the gun down. Don't do this." But she wasn't listening. Hindi na siya 'yung Maddy na kilala ko. Rage had taken over her body—rage... and pain. I just messed it up.

Maya-maya, umayos ito ng upo, hinimas ang baba, at nanliit ang mga mata. "That's smart. You talaga are what they say you are." "Excuse me," simangot ni Saddie. Bigla-bigla kung ano-ano ang sinasabi nito. Naka-droga ba ito? Mukhang hindi naman dahil masyado itong kalmado, pero mas delikado pa sa isang sugapa ang boses nito. Nakakatakot ang ngisi niya. Sa totoo lang, ang buong pagkatao nito ay nagsasabing kailangan na niyang tumakbo palayo.

Ang boses ni Jade Benmore ay malakas at matalas, at mukha hindi matino ang mental state niya pagkatapos itong sabihin. Ang mga mata niya ay nakatitig sa phone screen, at ang mga luha niya ay tumulo sa kanyang mukha. Siya si Jade Benmore!

paninigurado ni Madam Heidi. Alas-otso nang makarating si Aleyna sa bahay-aliwan ni Madam Heidi – ang House of Magda. Tapatan ang mga bahay-aliwan, kaliwa’t kanan, maingay at amoy ng sigarilyo at alak ang naghahari sa lugar. Hindi naman nagreklamo si Aleyna dahil sanay na siya sa ganitong mga amoy, maging sa masangsang na amoy sa palengke, o ang mabahong amoy ng isang lugar dahil sa nagkalat na basura.

I said and smiled at them. "Miss Damon–" "I'm on my rest day, can you please let me take a rest?" I asked and that made them speechless pero patuloy pa rin ang pagkuha ng litrato sa akin. "I want to have my privacy so please if I'm on my rest day, don't ruin my mood."

"Hoy, wag mo naman akong sagutin ng pang miss universe. Mabait naman ako pero prangka lang talaga akong tao, and for sure naman na hindi sasakit ang ulo ko sayo, Kendall!" sambit ni Matt. "Pero kung may tao kang dapat katakutan, si Madisson lang yun!" "Bakit naman po? Mukhang mabait naman si Ma'am Madisson kahit noong una palang kaming nagkita eh!"

Tumingin si Madison kay Lily Rose, may halong awa sa kanyang mga mata. "Matagal na tayong magkaibigan at ayaw naming makita kang nasasaktan nang ganito. Siguro oras na para pakawalan mo na ang nararamdaman mo kay Boss. Tatlong taon na mula nang mahulog ka sa kanya pero wala pa ring nangyayari. Hindi man lang niya alam ang pangalan mo! Mas mabuting pagtuunan mo na lang ng pansin ang ibang bagay, gaya ng pangarap mong maging isang sikat na make-up artist! Nakalimutan mo na yata ang pangarap mo mula nang mainlove ka sa kanya," seryosong sabi ni Madison.

Ang gusto ko lamang ay malaman kung sino ang tunay kong magulang. Bumuka ang labi ni Mommy, pero bago pa man iyon maglabas ng tunog ay biglang bumukas ang pintuan at niluwa noon ay si Maddy. Nang dumako ang paningin niya sa akin, nakita ko sa mga mata niya ang pag-aalala, sakit at pagsisisi. "Maddy," tumango si Maddy nang tawagin siya ni mom. Ex mom? Fuck.

Kahit nasa malayo ka hindi ko maiwasan na titigan ang maganda mong mukha. " Kyahhhhh. Oh my god. Oh my god. " tili ni Mae nang basahin ko ang naka-sulat.Hinampas pa ako sa braso kulang nalang sabunutan ako. Simple letter that made me cringe. Sino ba ang hindi kilabutan dito? Somebody watching me from a far. Hindi ko kilala at ngayon ko lang nalaman kung hindi pa nagbigay ng sulat.Kailan pa kaya siya nagsimula na titigan ako mula sa malayo? Mapa Oh my god ka talaga.

Naaamoy n'ya ang mabangong amoy ng buhok ni Goldy at wala sa sarili na napapikit s'ya ng mga mata ng manuot sa kan'yang ilong ang mabangong amoy ng dalaga. Habang nasa ganon s'yang posisyon ay parang tukso naman na biglang lumitaw sa kan'yang balintataw ang mukha ni Maddy na umiiyak, dahilan para maangat n'ya bigla ang ulo at umayos ng upo. Wala namang pakialam si Goldy sa unahan at ang atensyon nito ay nasa pagmamaneho. Ipinilig n'ya ang kan'yang ulo at itinuon na lang din ang pansin sa harapan.