Novel & Cerita Mad Eye Moody

pagpapakita ni Maya ng intensyon niyang makinig kay Neal. (*MPD - Multiple Personality Disorder) "Sa canteen, " Nakangiti nitong pagsagot kay Maya, "Nakita ko siya sa canteen habang naka-upo, 'yung black and short straight hair nya na humaharang sa maliit niyang mukha. 'Yung mga mata niyang napaka-inosente ng dating na punung-puno ng hiwaga at kaligayahan. Kapag ngumingiti siya, ibinabaling ko ang tingin ko sa iba dahil napapangiti rin ako."

" Opo, Madam " Umakyat na nga ako sa taas, akala ko talaga nakakatakot ang mga magulang nito pero hindi. Lalo na yung ina nito, napaka bait pa. Kung ramdam lang ni Sir Shawn na nag-aalala sa kanya yung nanay niya. baka hindi na siya nagpapadala sa brokenhearted na yan. Pagkaakyat ko sa taas, nakita kong nag tatalo yung mag-ama. Marahang napakatok ako kaya natigil sila sa oag tatalo. Kapwa sila napatingin sa akin. "

Sa likod ng malaking vending machine ay nakasandal ang umiiyak na si Madison habang yakap-yakap niya ang mga binti niya at nakasubsob ang luhaang mukha sa sariling mga tuhod. “Madison, sweetheart,” nanghihina kong tawag sa kaniya. She lazily turned her head at me and tears streamed down her eyes even more. Her eyes are already red and puffy from too much crying. Her small frame is trembling and her lips are quivering. “A-Ate,” she murmured. Lumuhod ako sa harap niya and I cradled her tear stricked face and caressed it softly with my thumb. “Hey, sweetheart. You’re not supposed to be here and hear all that,” masuyong bulong ko sa kaniya.

Kinuha niya at agad na ininom ang laman. “Beer yan, Maddie, hindi softdrinks, dahan dahan ang inom,” amused na sabi nito. Tumapon ang beer ng ibaba niyang bigla. Namula ang kanyang mga pisngi. Hindi niya alam kung dahil sa alak o dahil naglapat ang mga mata nila ni Noah. He had the most beautiful eyes she had ever seen. The color of his eyes was a mesmerizing shade of dark brown that sparkled with hints of gold. They seemed to hold a world of mystery and depth, captivating her every time she looked into them.

May five minutes pa kaya hindi pa ako mahuhuli. Pagkarating, everything's usual. Classmate ko sila Nadia sa subject nato and they are already there na. They reserved me a seat, nasa gitna kami at kitang-kita ng lahat. I almost rolled my eyes. Nadia really likes the attention of everyone. Attention sucker eh.

Sa kanya ay normal nalang na makasalamuha si Ate Lilly, pero celebrity ito sa iba. “Hey… kanina ka pa walang sa mood!” inis na sabi ni Madison. Hindi niya kasi sinasabayan ang amats nito. “I’m tired, Madison… ang sabi mo kasi sa condo lang tayo pupunta.” Lalong lumapit si Madison sa tenga niya at bumulong, “We will go to my condo later, babe. Don’t worry. Papawiin ko ang pagod mo...” sambit nito saka kinagatan ang tenga niya. Hindi niya akalaing gagawin iyon ng dalaga sa publiko.... sa harap ng madaming taong nakatingin.

Namilog ang mga mata ko. I hope it’s not my wild guess what the shattered glass contained. Nakasiksik si Maddison sa gilid ng kama. Magulo ang buhok niya at bakas ang hilakbot sa kanyang mga mata. She is staring at the eyeballs on the floor. I don’t know what to feel. I wanted to laugh but I am taken aback by the guilt for the fright in her innocent eyes! “You are a psychopath!” akusa ni Maddison. Mas sumiksik pa siya sa gilid ng kama. I didn't flinch as I walked near the fallen eyeballs and picked it up. I looked her in the eyes and said.

“Oo… siya nga. At hindi na lang po siya amo ko — opisyal na po kaming magkasintahan.” Nanlaki ang mga mata nina Mavy at Maddie sa sabay — hindi makapaniwala sa narinig. “Seryoso ka ba?!” tanong ni Mavy — medyo seryoso ang mukha niya, kilala siya bilang ‘yung seloso at protektibong kaibigan. “Hindi ka ba nagmamadali? At baka naman… baka ginagamit ka lang niya o baka magbago ang isip niya kapag nagtagal?”

Tanging saad nito and tumalikod na sakin pero napahinto din naman ito and liningon ako And this time masama na ang tingin nito sakin..P*ta ang bilis naman makapagpalit ng mood nito magpalit nga din tayo...Seryoso ko itong tiningnan "Don't f*cking come here and open that door Ms.Moori or else....You already know what will happen to you"Malamig nitong saad pero pinatatag ko ang sarili ko at nanatiling seryoso habang nakatingin sa kanya

“M-Mama, umiiyak po kayo.” “Oo, d-dahil naaawa si mama sa big boy niya. Natatakot kasi ang big boy ni mama—” Kaagad na sinapo nito ang mukha niya. “Mama, hindi na po ako natatakot. Mama, papayag na po akong pumasok kayo sa school at work. Maglalaro na lang kami ni Toto riyan sa tabi ng bahay. Basta, Mama, may pasalubong po ako pag-uwi mo po.”