Mad Eye Moody 소설 & 이야기

Bago tuluyang pumunta sila Mommy sa simbahan ay muli silang dumaan sa aking silid sa huling pagkakataon. “Oh my God! (Gulat na sabi ni Mommy ng makita niya ako) Your so beautiful anak” yumakap si Mommy sa akin mula sa aking likuran. Parehas kaming napapaluha sa kaligayahan. “Naku ayoko na nga, sabi ko hindi ako iiyak. Dumaan lang talaga kami ng Daddy mo para silipin ka.” “Ate congratulations “ pagbati ni Madison. B****o siya sa akin at yumakap. Gayundin si Maverick na napakagwapo din sa kaniyang toxido.

I laughed and crossed my legs. "Nothing. He doesn't care about things like this, remember? Basta I make sure na I handle the business well and I don't make anything stupid that will affect the company, they're fine," I said and took out my phone. I was scrolling through my I***a when Maya suddenly sent me a message. It's a picture of two guys. Maya_ri: Pogi talaga ni Amadeo huhu _AuxerreKailani: ewan ko sa'yo

Umayos ako ng tayo habang tila sya isang quality control na sinusuri ako. Fuck! Sa tanang buhay ko at sa dami ng babaeng nagdaan sa buhay ko never pa akong naging ganito kaconscious sa hitsura ko. Confident kasi ako sa kanila na lagi akong gwapo at presentable sa paningin nila kahit minsan wala pa akong linggo. Pero iba kasi si Maggie eh kayang kaya nyang tibagin ang confidence ko. Kita mo nga noong una kaming magkakilala manong kaagad ang tawag sa akin. Ganun na ba katanda ang hitsura ko.

pagpapakita ni Maya ng intensyon niyang makinig kay Neal. (*MPD - Multiple Personality Disorder) "Sa canteen, " Nakangiti nitong pagsagot kay Maya, "Nakita ko siya sa canteen habang naka-upo, 'yung black and short straight hair nya na humaharang sa maliit niyang mukha. 'Yung mga mata niyang napaka-inosente ng dating na punung-puno ng hiwaga at kaligayahan. Kapag ngumingiti siya, ibinabaling ko ang tingin ko sa iba dahil napapangiti rin ako."

" Opo, Madam " Umakyat na nga ako sa taas, akala ko talaga nakakatakot ang mga magulang nito pero hindi. Lalo na yung ina nito, napaka bait pa. Kung ramdam lang ni Sir Shawn na nag-aalala sa kanya yung nanay niya. baka hindi na siya nagpapadala sa brokenhearted na yan. Pagkaakyat ko sa taas, nakita kong nag tatalo yung mag-ama. Marahang napakatok ako kaya natigil sila sa oag tatalo. Kapwa sila napatingin sa akin. "

Sa likod ng malaking vending machine ay nakasandal ang umiiyak na si Madison habang yakap-yakap niya ang mga binti niya at nakasubsob ang luhaang mukha sa sariling mga tuhod. “Madison, sweetheart,” nanghihina kong tawag sa kaniya. She lazily turned her head at me and tears streamed down her eyes even more. Her eyes are already red and puffy from too much crying. Her small frame is trembling and her lips are quivering. “A-Ate,” she murmured. Lumuhod ako sa harap niya and I cradled her tear stricked face and caressed it softly with my thumb. “Hey, sweetheart. You’re not supposed to be here and hear all that,” masuyong bulong ko sa kaniya.

Kinuha niya at agad na ininom ang laman. “Beer yan, Maddie, hindi softdrinks, dahan dahan ang inom,” amused na sabi nito. Tumapon ang beer ng ibaba niyang bigla. Namula ang kanyang mga pisngi. Hindi niya alam kung dahil sa alak o dahil naglapat ang mga mata nila ni Noah. He had the most beautiful eyes she had ever seen. The color of his eyes was a mesmerizing shade of dark brown that sparkled with hints of gold. They seemed to hold a world of mystery and depth, captivating her every time she looked into them.

May five minutes pa kaya hindi pa ako mahuhuli. Pagkarating, everything's usual. Classmate ko sila Nadia sa subject nato and they are already there na. They reserved me a seat, nasa gitna kami at kitang-kita ng lahat. I almost rolled my eyes. Nadia really likes the attention of everyone. Attention sucker eh.

Namilog ang mga mata ko. I hope it’s not my wild guess what the shattered glass contained. Nakasiksik si Maddison sa gilid ng kama. Magulo ang buhok niya at bakas ang hilakbot sa kanyang mga mata. She is staring at the eyeballs on the floor. I don’t know what to feel. I wanted to laugh but I am taken aback by the guilt for the fright in her innocent eyes! “You are a psychopath!” akusa ni Maddison. Mas sumiksik pa siya sa gilid ng kama. I didn't flinch as I walked near the fallen eyeballs and picked it up. I looked her in the eyes and said.

iling ni Mallory na pinakita kung gaano siya sobrang nadidismaya sa kanya, “Ikaw pa rin ang babaeng nakilala ko na makasarili gaya ng dati, mabilis pa rin na sisihin ang ibang tao. You never reflect on your own mistakes, but instead blame all your misfortunes on others. That’s you…” Mallory had consulted a psychologist who happened to be her old colleagues. Sunny’s personality was a mental illness, a congenital NPD, which is incurable in the world today—congenital prefrontal cortex hypoplasia, a born hollow person. Ngunit wala nang pakialam si Mallory kay Sunny; ang kanyang anak na si Mari na lang ang inaalala ng babae sa ngayon.