Novel & Cerita Mag-hapon

na may halong realism at sensuality, Huwag kalimutang mag Add/Comment/Gift

“Luna, nasaan ka? Umuwi ka na; nagluto ako ng sariwang fish soup!” Isa pang text ang dumating ilang segundo lang ang nakalilipas. “Bakit hindi ka sumasagot? Maganda ang fish soup para sa pagdadalantao—kailangan mo itong kainin!” Ngunit, hindi ako naglakas loob na sumagot. Makalipas ang ilang minuto, isa pang text ang dumating, dahilan para kilabutan ako ng husto. “Luna, alam ko na nasa Harmonoy street ka. Susunduin kita.”

100] 【？ ？ ？】 【？ ？ ？】 [Ah no... ganito ka maglaro?] [fanacc_dami: Tulong, inaamin ko na medyo malakas ang boses ko kay Kero_Dixlo kanina, masyado bang huli para mag-apologize ngayon?]

Nagkibit-balikat si Sabrina saka tumango. "Hindi ka kinikilig sa kagwapuhan niya?" saad nito. Umiling si Sab. "Pareho pala tayo," opinyon nito. "Bakit?" tanong ng dalaga. "Maliban sa pagiging gwapo, wala naman siyang maipagmamalaki kundi galing sa paglalaro ng basketball. Isa lang siyang womanizer na walang laman ang utak." saad ni Mia. "Mga babaeng bobo lang ang magkakagusto d'yan." dagdag pa nito.

Hindi na siya nakatapak. "Good." Mahina nitong sabi. Biglang lumiwanag ang mukha ni Tina. "Hala!" "Hindi ko kayo natapakan!" "Congratulations." Mas lalo siyang natuwa. "Ang galing ko!" Napailing si Rhylle. "Huwag kang mayabang." "Hehe." Mula sa ikalawang palapag... Tahimik na nakatanaw sina Donya Esperanza at Don Magnus.

Napaarko ang aking likod nang abutin ng kaniyang bibig ang aking tinitigasan nang u***g. S****p dito, lamas dun. Ang kaniyang dila ay mapaglaro at marahas na s********p sa aking dibdib, habang ang kabilang kamay naman ay patuloy na nanalasa sa kabila. Ang bawat s****p at lamas niya ay tila konektado sa bawat malalim na saksak ng kaniyang katigasan sa loob ko. Ang magkahalong hapdi at nakababaliw na sarap ay nagpapadala ng kuryente sa aking buong pagkatao.

sagot ko. Naramdaman ko ang paghalik niya sa tuktok ng ulo ko. Nanatili kaming ganoon nang matagal, ninanamnam ang sikat ng araw at ang katahimikan ng hapon. Maya-maya, lumabas si Maya sa beranda, bitbit si Hope na gising na gising na. "Ate! Kuya! Pinapatawag kayo ni General Borja sa phone! Emergency daw!" sigaw ni Maya.

“Maghubad? Gusto mong maghubad ako?” nanginginig ang boses ni Mallorie habang nakatitig kay Daemon, tila hindi makapaniwala sa narinig. “Yes,” maikling sagot nito. Napayakap si Mallorie sa kanyang sarili. “Anong tingin mo sa akin? Hubadera? O isang p****k?” nagtagis ang kanyang ngipin. Daemon chuckled. “No, Mallorie. I just want to see you.”

"Anong nangyari?" "Sumabog ang planta ng HOH!"

Naramdaman ko ang matinding sakit na tumutusok sa utak ko. Mariin kong kinagat ang labi ko, walang ingay. Pagkalipas ng ilang segundo, dalawang malalaking salita ang lumabas sa screen—Not Guilty. Ang screen ay binaha ng mga question mark mula sa madla. "Paanong hindi siya guilty?" Ibinaba ng aking ina ang kanyang ulo na parang guilty. … Ipinakita ang aking mga alaala sa screen.