Magical In Tagalog Novels & Stories

Makaraan ang ilang segundo ay bumungad ang maliwanag na ilaw na ikinapikit ko. Masasayang ingay mula sa karamihan, mga hagikgik at harutan ng iba at iilang nagbabatian sa isat-isa. Mabilis kong binuksan ang aking mata at awtomatikong rumihestro ang gulat sa aking mukha. "Paraiso," naibulong ko habang ang aking bibig ay bahagyang nakaawang dahil sa pagkamangha.

So tinitignan niya ako? The following page was, Bruno Mars? Napangiti ako na naaalala niya din ‘yung sinigaw kong yon. I laughed softly and read the caption: You are beautiful. Not In looks. Not in what other people say. But just the way you are. Shit! Please, magpapakababae lang ako ngayon ha? Puwedeng tumili sa kilig?! Oh my gosh!

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.

biglang sabi nito "Talaga lang ha?" saad ko pa na ikinatango niya. Yumakap lang siya sakin at hinalik halikan ang pisngi at noo ko habang magkahawak ang kamay namin kahit pa nakahiga na kami. "Goodnight asawa ko" bulong ni Magnus.

Margaux “Sugar,” tawag niya sa akin, malambing at may bahid ng paglalambing. Nakayapos ako sa kanya, nakasiksik sa kanyang dibdib, ramdam ko ang init ng kanyang katawan na parang kumot sa malamig na gabi. Nagtaas ako ng tingin, hinayaang mahulog sa malamlam niyang mga mata.

paliwanag ko sa kaniya habang sinasabi iyon ay ikinukumpas ko ang aking kamay. "Ah, I got it. Gusto mo ba iyon?" tanong niya sa akin kaya agad akong tumango. "Oo, pero impossible," sagot ko sa kaniya at pagkatapos ay lumabas sa aking bibig ang malalim na pagbuntong hininga. "Walang may magic," sambit niya kaya natawa ako. Hindi ko naman sinabing merong magic ang tao. What if lang iyon.

Kalaban ko ang isang propesyonal na mamatay tao. "Alam mo ba kung ano ito?" tanong niya, habang hawak ang isang maliit na hiringgilya na may dilaw na likido sa loob. Umiling ako, hindi maialis ang tingin ko roon. "Ito ang tinatawag nilang magic shot. pag tinusuk ko ang karayom na to sa ugat mo, , pindutin ang plunger, at boom tapos na ang problema. Ang laman nito ay magdudulot sa'yo ng atake sa puso."

, halos mag iistamer niyang paliwanag. "Yah! hindi ba ako makakabalik agad?", ang lalaki pa rin. " Eh kasi ang iniisip ko magtatagal ka doon, bakit parang magic naman na bigla ka nalang nandito sa Norte?", " Is that impossible to happen?", " Sabi mo aattend ka ng anniversary...",

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.