Magical Waters Novels & Stories

O baka naman nature na niya talaga na magsitubuan na parang kabuti paglumubog na ito sa tubig. Di nagtagal ay nakarating na kami sa malaking gate at namamangha ako ng makapasok kami. The castle looks so magical at may napansin ako. May puno sa gitna na parang gawa sa liwanag at parang nasa gitna ito ng narkang pentagram. There are lot of things swimming but mostly they are dolphins na pumapasok sa loob.

Si Wendy, isa sa mga batang kasama ni chloe kanina. “Yes, one last time. We want to see it again” Si Julia. Napabuntong-hininga ako. Mga limang beses na siguro nila itong sinabi. Tatanggi na dapat ako pero di ko maatim tanggihan ang mga bata sa harap ko. Walang magawa ay kinuha ko ang hawak nilang gamit. Ang tawag nila dito ay magical tool. Ito daw ang ginagamit ng mga tao dito para maipagtanggol ang sarili nila sa mga masasamang mages dahil karamihan sa mga tao na nakatira sa bayan na to ay walang kapangyarihan. Sa buong bayan ay meron lang daw isa na biniyayaan.

Lumapit si Keiv. Napatingin siya sa loob ng refrigerator. Punong-puno ito ng bottled water. Malalaki. Maliit. Malamig. Mas malamig. May mineral water. May distilled water. May alkaline water. May sparkling water pa. Halos wala nang ibang laman. Napabuka ang bibig ni Maeve. "Grabe." "Hindi mo na kailangan mamili." "Kahit nakapikit ka..."

“Nakakatawa! Magkakaroon ba ng ganoong epekto ang isang mangkok ng tubig? Bakit hindi na lang nila ito pakyawan at hayaan ang lahat na humigop upang ang lahat ay mabuhay ng mas mahabang buhay?" Medyo hindi nakaimik si Phoebe, pero sinabi niya, “Sa palagay mo ba ang banal na tubig ay matatagpuan sa lahat ng dako tulad ng tubig sa gripo? Ang banal na tubig ay bumaba mula sa tuktok ng isang maalamat na libong taong gulang na banal na bato, at may ilang patak lamang bawat araw. Kung gusto mong mangolekta ng isang mangkok ng banal na tubig, kailangan mong maghintay kahit saan mula tatlo hanggang limang taon! Nangangahulugan din iyon na isang tao lang ang makakainom ng banal na tubig kada tatlo ha

But everything has limit. Lumapag kami sa isang napakagandang lugar. Kumikintab ang tubig na dumadaloy mula sa ilog, ang mga alitaptap na kanina lang ay tahimik na nagpapahinga ngayon ay nagsiliparan dahilan upang gumawa ng ilaw sa buong paligid. Hindi makapaniwala na itinutok ko ang aking buong atensyon sa mga bulaklak na dahan-dahan na namumukadad. This place is amazing. So magicalm

Ito ay tila isang silver dragon na sumasayaw sa hangin. Ang Water Channeling Spell ni Heather ay isa sa kanyang pinakamabisang spell. Ang Sea Mackie Clan ay nanirahan sa dagat sa loob ng maraming henerasyon, at ang mga spell na natutunan nila ay naiiba sa mga angkan sa lupa, ang pinaka-kapansin-pansin ay ang Water Channeling Spell, na nagbigay-daan sa kanila na magpatawag ng napakalaking waterspout at gamitin ang mga ito sa pag-atake sa mga kaaway.

Hindi ako isang sinto-sinto upang gawin iyon. Iwinasiwas ko ang aking kopita at nang maging buo ang tubig na lumalabas dito at itinulak nito papalayo ang mga Astral Mages lalo na’t nagsilbi itong magnet dahil ang katawan ng mga mortal ay binubuo ng malaking porsyento ng tubig sa katawan. “Sumuko na kayo at tigilan ninyo ang mahal na prinsesa. Hangga’t humihinga ako, hindi ko hahayaan ni dulo ng kuko ninyo ang lumapat sa kanya!” ang sigaw ko.

Uubo-uubo tuloy akong uminom ng tubig. “Masien, dahan-dahan lang.” Mukhang alalang-alala si Ate Belle habang nilalaklak ko ang baso ng tubig. Nagpalitan din sila ng tingin ni Ate Yolly na kumuha naman agad ng tissue at ibinigay sa akin. Isa pa itong mga kapatid niyang 'to! Nangako sa aking mag-mu-movie marathon kami tapos hindi naman nagpunta sa kwarto kagabi.

Kinabukasan... Maaga kaming gumising ni Mae para magjogging sa forest field its not like a field na pabilog o oblong tapos sementado yung tatakbuhan mo. Kundi field na sakop mismo ng gubat kaya dangerous pero thrilling. Not bad, napagdesisyunan din namin na doon na sa Forestial Rivers of Blood maligo, its not like what you think na kulay dugo. Katunayan, crystal blue daw ang kulay ng tubig at may falls pa. Maraming red roses at white roses na kasamang umaagos pababa kaya maganda talaga. At alagang alaga iyon. May mga floating cottage din. Kung saan pwede ka kumain.

Malakas ang malamig na simoy ng hangin at ang hampas ng alon ay nakadadagdag kapayapaan sa aming nararamdaman. Huminto ako sa gitna habang yumakap naman siya mula sa likuran ko upang parehas naming pagmasdan ang dagat. "Look at the fish in the sea," he whispered. "They live long on a very salty water, yet they never absorb the taste of it." Ngumiti ako. "Hinahamon mo ba kong gumawa ng reflection about d'yan?" "Sige nga. Parinig, baby girl." "Remaining pure in a polluted world is difficult. But a heart filled with the Spirit of God, leaves no room for pollution."