Novel & Cerita Magkapatid In English

"Salamat sayo.. kung hindi dahil sa pagpayag mo, hindi rin uto maisasakatuparan. Ngayon, magkasama na sila nina daddy at papa sa langit.. Nakakatuwa, na kahit hindi mo ako tunay na kapatid.." "Sssh.. ate.. magkapatid tayo.. sinong may sabing hindi tayo magkapatid?" natatawang sabi ni Santi, "maaaring sa dugo, hiindi tayo magkapatid, subalit sa aking puso, ikaw ang nag iisa kong kapatid, ate.. ikaw lang at wala ng iba.." "Salamat-- hindi ako nagkamaling alagaan kang mabuti noong kabataan natin.. hindi mo ako pinabayaan.."

"She's pregnant anak. Meaning, you're going to have a baby sister or baby brother." "Really?" "Yes anak." "Yeeey." "Akala ko ba ayaw mo Ng kapatid anak?" "Kung si daddy Jeff ang daddy ng magiging kapatid ko, ayoko pero pag ikaw ang daddy ng kapatid ko gusto ko." Maya-maya pa nagising na si Pat. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko. Hindi ko alam kung may mukha pa kong ihaharap sakanya. Baka galit to sakin.

“Magkapatid kayo?” Tumango si Serena. “Naku naman iho, mabuti at sinamahan mo yang kapatid mo. Kung minsan kasi ang dala niyan mas mabigat pa sa kanya. At saka miminsan na lang kami makakita ng magkapatid na namamalengke. Nauso na kasi sa panahon ngayon na kung sino pa yung magkapatid sila pa yung magka-away. Wag kayong gagaya sa mga anak namin, ha? At isa pa pala dapat lang palaging may kasama ang kapatid mo. Sa marami ang nagpapansin sa kanya dito sa ganda pa naman ng kapatid mo.”

“Bakit?” “Hindi ba't kahit mag-asawa tayo, kapatid lang ang turing mo sa akin? Ngayon, paninindigan natin ang pagiging magkapatid. Lalaki’t babae tayo. Kung magkapatid tayo, dapat may hangganan.” “Pero noon, palagi naman kitang niyayakap ng ganito. Sabay pa tayong natutulog sa iisang kama.”

pikon naman na sagot ni Stanley at akmang babatukan muli ang kapatid ng awatin sila ng ina. "Hindi ba kayo titigil na magkapatid, aba! nasa harap ng pagkain isa pa bata pa ang pinag uusapan ninyo dito ha. Mahiya kayo pareho para na ninyong nakababatang kapatid iyon." sermon ng ina nila kaya naman pareho silang natahimik.

Parang lahat ng inakala kong tapos na ay bumalik, mas magulo, mas mapanganib. “Kahit anong katahimikan ang gusto mong mangyari,” sabi niya, may halong lungkot at pangungutya, “mukhang ayaw iyong ibigay ng tadhana. Dahil sa lawak ng Pilipinas, nagkita pa talaga kayo riyan ng kapatid ko.” Napapikit ako. Kapatid. Oo nga pala. Kapatid siya ni Eli. At ama siya ng anak ko.

Hindi na siya nakatiis sa kakulitan ng pinsan kaya siya na ang sumagot. “Hindi ka anak nina mommy at daddy, pamangkin ka lang. Kahit pa kadugo ka, still, hindi ka pa rin nila anak. Kaya huwag kang umastang parang kapatid kita. Dahil walang kapatid na tutuklawin ang sariling kapatid! Pagbigyan mo na kaming mag-usap ni mommy dahil hindi rin naman ako magtatagal dito, huwag kang sakim! Pag-uusap na lang ng magkasarilinan, ipagkakait mo pa sa ‘min?!” nanlalaki ang mga matang wika niya. Pinaghalong inis at galit ang nararamdaman niya para rito.

"Hindi kita matatanggap na kapatid ko, Megumi. Hindi kita matatanggap! Itatak mo iyan sa pagkatao mo!" "Hindi ko hinihiling, Mattina. Dahil kung ikaw lang din ang pagiging kapatid ko ay mabuti pang huwag na lang. Ugaling tao ako, samantalang ikaw, nagmana ka sa nanay mo." "Watch your mouth!"

Parakasing ang daming kulang sa pagkatao ko, sa tuwing binabanggit nila ang salitang 'ama at ina' "Tama ka sa iyong naiisip, pamangkin ko." doon lamang ako naging alerto at mabilis na tumayo saka linibot ng aking mata ang buong paligid upang hanapin, kung saan o kanino nagmamay-ari ang boses. Ngunit kung uulitin ang salitang knayng sinabi, ang sabi niya ay pamangkin. Sino lamang ba ang nag-iisang kapatid nang aking magulang na siyang kilala ko?

"ate parang mahuhuli na ako sa exam ko."malungkot na wika ng aking kapatid. "Hindi iyan Kapatid.Mauubos din itong paninda natin.Kung gusto mo ako na lang Ang bahalang magpaubos nito,papasok kana sa iskwelahan."wika ko sa aking kapatid. "pero ate,Sakin binilin ni inay Ang pagtitinda,baka pareho tayong pagalitan ni inay."natatakot niyang wika.Napahinga na lamang ako ng malalim.