Magkatapat Na Pintuan Novels & Stories

Napa atras siya at binitawan ang hawak na pintuan. Ang pintuan ay sinara at nilock mula sa labas, na nagdulot ng pakiramdam ng pagkakulong at pagkakait ng kalayaan sa dalaga. Ang tunog ng pag-lock ng pinto ay tila ba'y isang malakas na pahayag na siya ay hindi makakalabas ng kuwarto nang walang pahintulot. Ayaw niyang may mangyari sa pamilya niya!

Hayst, mga tao nga naman parang people. Inilabas ko na 'yong susi ng dorm nang makarating ako sa tapat ng pinto at bubuksan na dapat 'yon nang biglang may kusang pumihit ng door knob at nagbukas ng pinto. May ibang tao, mali ba ang dorm na nakita ko? Pero 527 naman ang numero n'ya na nakalagay sa taas ng pintuan.

Isang naiibang pinto ang bumungad sa harapan ng pasilyong tinatahak niya, kakaiba ang pagkakalilok sa disenyo ng pintong iyon. Wala sa sariling hinawakan niya ang busol (doorknob) at marahang pinihit ito hanggang sa tuluyang bumukas ang entrada ng silid na iyon. Sa isang iglap ay tila napako siya sa kinatatayuan, nakatungo ang kan'yang mga mata sa isang painting sa pader. Dalawang taong kapwa nakapustura at napakaaliwalas, sa gitna ay isang sanggol, si Mateo at Milagros ang nasa larawan!

May problema kaya? Pinihit ko ang hawakan ng pintuan para mabuksan yun pero nanigas naman ako sa aking kinatatayuan ng mabungaran ko ang taong kumakatok ng pintuan sa dis-oras ng gabi.

Kung ang taong humawak sa pangalawang pagkakataon, ang resulta ay isang kalunus-lunos na kamatayan. Bukod dito, ang pintuan ng kwarto ay naka-install nang kabaligtaran sa average na pinto. Kahit na sino ay kayang kaya pasukin ito, dahil kailangan lang ng isang tulak para makapasok. Kung ang tao ay nais na lumabas ng silid ito ay magiging imposible. Ito ay tulad ng paghuli ng isda na may isang bitag.

Nagbabaka-sakali ako na baka may ibang pintuan pa na pwede kong madaanan para makatakas. Wala sa sariling napatingin ako sa gawi ng bintana. Kaagad akong lumapit doon at hinawi ang makapal ng kurtina para lang madismaya ulit dahil may makakapal na grills ang nakaharang doon. Isa pa, nasa mataas na bahagi ako ng bahay at kahit na nakabukas pa ang bintana malabo din na makalabas ako dito na hindi ako mapapahamak.

Bagaman konkreto ang pagkakayari ng buong bahay, ang hagdan, mesa, upuan, aparador at pintuan ay yari sa tabla. Papasok na sana ako ng kuwarto ko nang mapansin kong bahagyang nakaawang ang pintuan ng kuwarto nina Mom at Dad. Mas lalo akong nagkainteres na puntahan si Mom sa kanilang kuwarto, idagdag pa na nalaman kong wala pa si Dad.

Nakahinga ako ng maluwag ng walang makitang tao. Dahan dahan akong lumabas ng kwarto at dahan dahan ring bumaba sa malawak na hagdan..tsk.. Inikot ko yung paningin ko..sht..ang laki ng bahay..san ang exit dito... Dumeretso ako sa isang pintuan im sure ito yung na yung daan palabas.. Pinihit ko yung doorknob at laking panlulumo ko ng hindi sya mabuksan..tinutulak tulak ko pa ito pero ayaw talaga..arggg..

Malakas akong napabuntong hininga at inilbot ang tingin sa buong paligid. Ang alam ko iniwan kong nakasara ang pintuan na ito. Imposible naman na kusang magbubukas ang sliding door na salamin. Imposible din na may pumasok na kasambahay dahil mariin kong pinagbawalan ang pumasok ng kung sino dito sa kwarto ng walang pahintulot sa akin.

Mag-isa nga! Ito na, dali-dali na akong pumasok. Sa katangahan ko hindi ko napansin na glass pala pala ang pintuan, kaya naman na untog pa ako. Loko na! Ang sarap suntukin ng pintuan ah! Inis kong binuksan nang tuluyan ang pintuan. Hayts, mabuto na lang mukhang walang tao. Wait??? Walang tao??? Hala! Baka makidnap ako rito! Ang tahimik!