Makatanggap Mga Nobela at Kwento

Nakita ko pa ang pagismid nito. Ang tanging maririnig mo sa hapag ay ang walang humpay na paggalaw ng kurbyertos. Tila walang umiimik pati ang tunog ng orasan ay rinig na rinig. Pinutol ng lalaking dumating ang katahimikang namamalagi sa gitna ng lahat. Hindi ko ito kilala, kailanman ay hindi ko pa ito nakita ngunit hindi ko maiwasang pakatitigan ang kaniyang tindig at presensya. Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi.

Binalik ko ang atensyon sa gc ngunit ganun na lang ang panlalaki ng mga mata ko. Dragustav01pogi: What!? GPSpogi#2: 😡😡😡😡😡😡😡😡😡😡 KulogAmerkanohilaw01: 😏😏😠😠 KidlatAmerkanohilaw02: 🙃🙃🙃🙃 Lexusdawkatsurigamaypitoy: 😠😠😠😠😠😡😡😡😡

Diretso sa mga mata ko TO BE CONTINUE

--- --- --- --- Nang marinig ko ang pangalan ko mula sa kanya. --- --- --- --- Nanginig ako. --- --- --- --- Dahil hindi ito boses ng estranghero. --- --- --- --- Kilala niya ako. --- --- --- --- --- "Matagal na kitang pinagmamasdan." --- --- --- --- Napatingin ako sa paligid. --- --- --- --- Parang biglang may mga matang nakatingin sa amin kahit wala akong nakikita. --- --- ---

maya Maya pa ah marahan syang humarap sa akin namataan ko Ang mata nyang namamayani sa Aking katawan animoy may hinahanap ito na Hindi nya Makita Hanggang sa napako Ang kanyang tingin sa aking dibdib Bakat na bakat Ang n*pple ng Aking suso gusto ko man itong takpan ay Hindi Ako makagalaw dahil nanghihina Ako. Hindi ko magawang tumingin sa kanya nang diretso. Dahan dahan Akong nag angat ng tingin Sakanya ng mag Tama Ang tingin naming dalawa. ibinaba ko agad Ang Aking paningin Hindi nakatakas sa mga mata ko Ang Umuumbok sa kanyang pantalon. Nanginginig ang mga kamay ko at hindi ko alam kung dahil ba iyon sa lamig ng tubig o sa kakaibang init na unti-unting bumabalot sa buong katawan ko.

“Ahhmm sir, bak-“ Hindi ko na naituloy ang balak kong pagtatanong dahil sa bumungad sa paningin ko. Sunod sunod akong napalunok sa tanawing nakita ko. Wait, tam aba ang nakikita ko? Hindi baa ko nag hahalusinasyon lang? Hindi ba ako namamalikmata lang at pinaglalaruan ng paningin ko? KInurap kurap ko ang mga mata ko para siguraduhing tama nga ang nakikita ko. “Miss Delgado? May problema ba?” Hindi ako makasagot, nakatulala lang ako. “Are you alright Miss Delgado?”

Nakakaadik pa nga, dahil hindi niya maiwasang magpantasya tungkol sa pagkakaroon ng mga segundo. “Ito ay napakabuti. Ito ay tunay na mabuti, "sabi niya. Ang saya sa mga mata ni Mateo ay tila lalong naging matalas. “Basta nakakapagpasaya sayo, subukan mo lahat. Gusto ko lang ang iyong tapat, layunin na opinyon; huwag kang mag-alala na ang katotohanan ay masasaktan ako o kung ano pa man. Ang mga katotohanan ay walang pakialam sa aking damdamin, lalaki—kung ang katotohanan ay masarap ito, sabihin mo. Kung ito ay lasa tulad ng napapanahong putik, pagkatapos ay magbigay lamang ng isang matapat na negatibong pagsusuri!"

Malapit na birthday niya bakit siya ang iniisip ko nalilito ako sa nararamdaman ko humiga nalang ako at tumingin sa itaas. Huminga ako ng malalim at unti unti ko pinikit ang mata ko hindi ko alam kung anong nararamdaman ko kay matthew pero pakiramdam ko unti unti na rin ako nahuhulog sa kanya pero hinding hindi pwedeng manyari yun. Dahil sasaktan lang ako ni matthew. ~Matthew Point Of View~

Matiyagang naghihintay sa aking pag-ige. " 'Tay, okey lang po ba kayo?," maagap kong pangangamusta sa kanya. "Oo naman, tignan mo, okey na okey ako...," masigla niyang gawi na nagpaikot-ikot pa't nakangiti.

"Masarap pala 'yung ganito. 'Yung pagod mo, nakikita mo 'yung resulta agad. Hindi 'yung puro numbers lang sa screen." "Naku, Iñigo, huwag kang masyadong pakampante. Hintayin mong dumating ang tag-ulan, tignan natin kung hindi ka maghanap ng aircon sa Makati," tawa ni Mateo habang nililigpit ang mga gamit niya. "O pano, mauna na ako sa bayan. Bibili lang ako ng pako at sand paper. Kayo na munang bahala rito." "Ingat, Mateo!" sigaw ni Iñigo.