Magnet Tagalog 소설 & 이야기

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Wala pa yan Mag hintay ka lang at madame pa akong ipapagawa sayo. Para naman akong baliw dito na nakangisi na kaharap ang laptop ko. To be continued. _________________

Pinagalitan ko ang anak ko sa language namin at naiiyak na lang. "Pwede na ba siya pumasok, yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo. appaga dangsingwa daehwahaneun geos-eul bogo goelowohaji maseyo. appaga geuliwoyo. maj-ayo. yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo." tawag pansin ko sa mag-ama ko. (Speak english or a little tagalog, don't make your daddy suffer that he can talk you, you miss him, that's right, you should speak english or a little tagalog.)

Napagawi ang aking mga mata sa kinaroroonan nang malaking punong akasya na siyang tambayan naming dalawa. Tila ba'y naririnig ko ang aking mga magigiliw na halakhak at ang aking pagpupumiglas upang maka alpas sa mainit at matitipuno nitong mga bisig, at mga daliring siyang kumikiliti sa'kin. "Hi- hindi na ako makahinga, Salem!" Hindi na halos marinig ang aking boses na ngayo'y paos na. Kahit bumulong ay hirap na akong gawin.

Matindi magnet yarn ayaw ng maghiwalay. " Besh, Beshyyyy… Mahal na mahal kong kaibigan. Gandang Mariemar andito na ang kaibigan mong sagana na dilig—este sa ganda kagaya mo! " buong lakas na hiyaw ni She na may hagikhik, wala talagang kahihiyan ang babaeng ito bulgar. Mukhang nadiligan nga pero teka energetic pa siya? Diba dapat drain na siya diba! Ay iba ang stamina..

Wait Curse power. Yung magician na mayroong ability ng curse power at mayroon pang main power. Malakas siya, bakit pakiramdam ko isa siya sa karugtong ko? “Wala bang impormasyon tungkol sa Magician na sinasabi mo Tech-Ni?” “Wala Katanaya”

Puwede pa kaya? Tanga*na! Hindi mapakali talaga sa loob ng boxer short ko ang alaga ko. I cursed again. Talo ako. Hindi ko nakaya! Wala naman sigurong masama kung hihirit pa ako ng isa? Parang isang magnet na hinila ang mga mata ko. Nakapako lamang ang mga iyon sa pintuan ng langit ng aking Irog. Panay ang lunok ko habang hinuhubad ang boxer short ko.

"Hey! What do you think you're doing?! Give that back to me, right now!" "Mamaya na 'yan. Kailangan mo munang uminom ng gatas para lumaki ka at hindi ka maging pilay tulad ng tatay mo," biro ko sabay tulak ng baso sa harap niya. "At saka, alam mo ba na mas masarap maglaro ng mga totoong laro kaysa diyan sa gadget mo na 'yan. Sa amin sa probinsya, naglalaro kami ng Teks o di kaya Piko. Minsan chinese garter pa e. Gusto mo turuan kita?"

Akala ko dati kapag may kapatid ako ay may magiging kakampi ako, pero nang ma-meet ko ngayon si Kylie ay mukhang hindi magkakatotoo ang lahat ng akala ko. Hindi ko na pinansin pa si Mama at nagdiretsyo ako sa harapan ng urn ni Agatha. Napahawak ako sa picture niya habang tumutulo ang mga luha ko. Ramdam ko ang pagkahilo at panghihina ng katawan ko pero pinilit kong tatagan ang sarili. "Guide me, baby, please. Hindi na kaya ni Mommy," sabi ko habang umiiyak. Humikbi ako at halos habulin ko ang hininga ko dahil sa pag-iyak. Kasabay nang pagpunas ko sa mga luha ko ay siyang pag-ikot naman ng paningin ko.