Mahal Ka Sa Akin の小説・ストーリー

ani ni Leina "Mamaya tatawagan ko sila at sasabihin ko na yung totoo" "Mahal tayong dalawa ang haharap sa kanila" "Sure ka ba Mahal?" "Oo Mahal, kung magagalit sila sa atin tatanggapin ko" "Bawal kang mastress Mahal, baka mapaano ang anak natin" "Hindi ko na lang papansinin, ang importante sabay natin silang haharapin"

Kahit gaano ko siya kamahal, hindi siya nanatili sa akin dahil hindi kami para isa't isa. What we had was wonderful dahil binigay sa akin si Mikhaela. Kahit gaano kadilim ang naging mundo ko noon, si Mikhaela ang naging liwanag ko. She is the best thing that ever happened to me. At hinding-hindi ko pinagsisihan na dumaan si Uno sa buhay ko dahil nagkaroon ng isang Mikhaela sa buhay ko ngayon.

Humakbang din ako. Huminto siya. Huminto rin ako. Napalingon siya sa akin. Bumagsak ang tingin niya sa malaking sako na bitbit ko. Tapos bumalik sa mukha ko. "Bakit sinusundan mo ako?" Diretsahan niyang tanong. Napakamot ako sa ulo. "Kasi ikaw lang kilala ko." "..." "At saka ikaw lang din ang mabait." Naningkit ang mga mata niya.

madamdamin niyang saad. Ang sarap sa pakiramdam na naririnig ko ang mga katangang iyan sa lalaking mahal ko, pakiramdam ko tuloy ay para kaming nasa isang pelikula. Sapat na ang lahat ng mga sinabi niya, nginitian ko siya ng bukal sa aking puso. Huminga ako ng malalim bago nagsalita. “ Mahal na mahal kita, kung ito ay isa lamang panaginip o hindi ay isa lamang ang nais kong sabihin. Sasama ako sa iyo, Manila—”

mahaba niyang litanya. Hindi ako nakaimik, I'm super speechless. In-love na in-love sa akin ang lalaking ito? Wala namang kakaiba sa akin? Kung tutuusin napakalayo sa ibang mga babae sa mundong ito. I am super different from other girls. Ano kaya ang nagustuhan nito sa akin? “Ahm, hindi kita paaasahin pero… payag akong makipag-usap ka sa akin pero…”

Mahal Pa rin Kita Intro (spoken) Hi my queen, ang kantang ito ay para sa’yo. Isinulat ko mula sa puso ko— sana maramdaman mo. Kung nakalimutan mo ang pangalan ko, hayaan mong awitin ko ito sa’yo. Kung nalimot mo ang halik ko, hayaan mong himig ang magbalik ng pakiramdam. Hindi kita babawiin sa alaala, dahil hindi iyon kailanman naging akin.

Mahal ko. Na sanay na ako na palagi siyang malayo sa akin at alam ko na kaya ko ring masanay wala siya sa akin. Ang hindi ko kaya ay ang malayo ka sa akin, Baby Fhara. Hindi ko kayang makita na nasasaktan ka, hindi ko kayang makita na nanlilimos ka ng pagmamahal at hindi ko hahayaang maramdaman mo na nag-iisa ka.

umiiyak na sagot nito sa akin. "Yeah maaring imposible pero pwede naman akong sumubok diba? Masakit pero blessing in disguise na din siguro ang nangyaring iskandalo noon para magising ako sa katotohahan na hindi pala ikaw ang babaeng mahal ko. Now, kung may kahit na kaunting delicadeza pang natitira sa balat mo, huwag na huwag mo nang ipilit pa ang sarili mo sa akin dahil hindi na mangyayari iyun. HIndi na!" muli kong sagot dito

Dminic Montoya's POV Mahal na mahal ako ni Ava. Alam kong maraming mas mayaman at gwapo sa akin pero nag-iisa lang ako sa puso no'n. Kahit minsan napansin kong parang mas nagiging bata ako kapag kasama siya, love pa rin niya ako. Sa kanya lang naman ako gano'n. Ang lambot ko pagdating sa kanya. Syempre asawa ko siya. Ako nga ang under, mas gusto ko nga iyon.

Flashback "MAHAL KITA. MAHAL KITA. MAHAL KITA. MAHAL KITA HIGIT PA SA ATING PAGKAKAIBIGAN." kita ko ang paggalaw ng kanyang labi. Alam kong hindi man niya ipagsagawang mahal niya ako. Nararamdaman ko naman ang pagmamahal niya, hindi naman ako manhid para hindi maramdaman 'yun. Mahal ko din siya. Oo, gusto ko siyang makasama habang buhay pero sa ngayon. I need to let her go.