Mahal Ka Sa Akin Mga Nobela at Kwento

Mahal na mahal po namin ang isa't isa. Hindi ako matuto, kung hindi ako nadapa. Hindi ako matuto, kung hindi ako lumaban. Hindi ako matuto, kung hindi nagmahal. Hindi ako matuto, kung hindi ko nagtiwala. Nagmamadali ako tumayo ng makita ko ang paghila ng iilang lalaking nars sa kama ni Xahel. Even you hurt me, Xahel these papastew years. I'll wait for you until you wake up. Dahil ganoon kita kamahal.

Mahal ako pero ganito 'yong nasa harapan ko at nasasaksihan ko? Ay, tanga. Mali. Mali pala ako. Galit nga pala ito sa akin. Bakit ko ba nakakalimutan? Isa pa, hindi nga rin pala ito sa akin. Malaya ito kung sino ang gusto nitong mahalin, yakapin at halikan.

“Mahal mo ba ako?” Napatitig ako sa kanya. Hindi ako agad nakasagot. Hindi dahil hindi ko alam ang sagot—kundi dahil natatakot akong sabihin ito nang malakas. Dahil ang pag-amin ay parang pagtalon sa isang bangin… wala kang kasiguraduhan kung may sasalo sa’yo sa ibaba. Pero hindi ko na kayang itago. Hindi ko na kayang magsinungaling pa, lalo na sa sarili ko.

Mapagparusa at puno ng panggigil. "Ako lang dapat ang gwapo sa paningin mo. Simula kagabi minarkahan na kitang akin. You're only mine Mhel, only mine." Naiinis na sabi niya at hinalikan ulit ako. Hindi ko alam kung anong mahika ang mayro'n sa halik niya. Pero isa lang ang alam ko binubuhay niya ang init na nasa loob ko. Nagpapagaling pa ang precious ko kaya lahit gustuhin ko man hindi ko talaga makakaya ang laki niya.

Napangiti naman ako "Of course not! Hindi ako galit sa inyo. Nagkataon lang na may kanya-kanya na tayong buhay. Pero palagi niyong tandaan, kahit na ano ang mangyari, mahal ko din kayo. Mahal na mahal kaya nga hinayaan ko na kayong maging masaya na hindi ako kasama." mahina kong bigkas habang pigil ko ang sarili ko na pumalahaw ng iyak

bigkas niya sa akin. Ang mga salita niya ay nagbibigay ng init sa aking puso. “Tama ka, Mahal. Salamat sa pagiging suportado at sa pagmamalasakit mo. Hindi ko kayang i-handle ang lahat ng ito kung wala ka," sambit ko saka hinalikan ko ang kanyang labi ng magaan lamang.

“Mahal na mahal kita.” Ang kanyang mga salita ay nagdulot ng isang kakaibang kaginhawahan sa akin, isang pakiramdam na protektado ako, na ligtas ako sa kanyang piling. Ang kanyang pagmamahal ay tila isang liwanag sa gitna ng kadiliman, isang gabay sa gitna ng aking mga pag-aalala. Isang maingat na pag-asa, isang maingat na pag-ibig.

sagot ni Mahalia habang hingal. “Ssshh…” Gainne ang sabi habang pinapakalma siya. Pinahid niya ang mga luha ni Mahalia gamit ang kanyang mga palad. “Hindi totoo yan. Mahal kita, mahal na mahal kita. Nagulat lang ako, pasensya na.” “Hindi totoo yan. Hindi mo na ako mahal. Umalis ka nga tuwing nakakatulog ako.”

sabi n'ya sa akin agad akong napatayo nagtuwid. "A-anong tawag mo sa akin?" paninigurado ko dahil baka nagkamali lang ako sa aking pandinig. "Sabi ko Mahal!" saka lumapit sa akin at hinalikan ang aking labi na labis kung kinabigla sa kanyang ginawa. Tutugon sana ako ngunit agad naman n'yang binitiwan ang aking labi saka ngumiti.

Pangako iyan, Mahal ko. END